بيانيه انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه اميرکبير در خصوص اعتراضات دانشجويى و حضور احمدى نژاد در پلى تکنيک

انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه صنعتى اميركبير(پلى تكنيك تهران) بيانيه اى در خصوص حضور هفته گذشته محمود احمدى نژاد در اين دانشگاه، اعتراضات دانشجويان به اين حركت و مسائل پيش آمده پس از اين حركت صادر كرد. متن اين بيانيه به شرح زير است:
۱۶ آذر هر سال از ساليانى پيش و به همت فعالان سابق انجمن اسلامى دانشجويان اميرکبير و به ياد مبارزات آزاديخواهانه دانشجويان در سنگر دانشگاه به نام روز دانشجو مزين شده است و هر سال بهانه اى است تا دانشجويان ايرانى نداى آزاديخواهى و روشن انديشى خود را در برابر تحجر و واپس گرايى و آزادى ستيزى سر دهند.
اما بى گمان روز دانشجو و روزهاى پس از آن در سال ۸۵ در تاريخ جنيش دانشجويى ايران ثبت خواهد شد و خاطره آن در يادها خواهد ماند. سالى که در آن بسيارى از شهروندان ايرانى داغ غيرخودى بودن را بر پيشانى خود احساس کردند و بسيارى از دانشجويان، زنان، فعالين کارگرى، وکلا، روزنامه نگاران و ساير فعالان مدنى روزها و ماه ها را در پس پشت ميله هاى زندان گذراندند.
در اين ميان دانشجويان همچون هميشه بيش از همه آماج تير بلا بودند و تيغ تيز کينه مستبدين، عريان و مستقيم، به رويشان کشيده شد. شب نهادان، سرمست از پيروزى هاى پوشالى و سوار بر مرکب وعده هاى توخالى در حالى به قلع و قمع فرزندان ايران زمين پرداختند که در عرصه خارجى سخن از دفاع از حقوق شهروندان ديگر کشورها مى گفتند و براى آنان فرياد وامظلوما سر مى دادند.
انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه اميرکبير(پلى تکنيک تهران) به عنوان نهادى برآمده از خواست دانشجويان که در ساليان اخير همواره نماينده خواست دانشجويان در دفاع از آزادى و حقوق بشر بوده و فعالين آن زير بار فشار اقتدارگرايان و مصلحت سنجى هاى دروغين مدعيان اصلاح نرفته اند، در صف نخست انتقام جويى سرکوبگران قرار گرفت. حجم کينه توزى اقتدارگرايان از اين نهاد مدنى به حدى بود که نه تنها فعالان فعلى و سابق آن هر يک به نحوى بارکش اين بار نفرت و تباهى شدند که حتى ساختمان آن نيز که ساليان دراز محل رجوع دانشجويان بود، شبانه با بولدوزر به ويرانه اى تبديل شد. تا بلکه شعله جاويد آزادى خواهى دانشجويان پلى تکنيک به خاموشى گرايد و شب نهادان را آرامشى افتد از اين سکون و سکوت.
در اين شرايط و در بحبوحه صدور احکام تعليق و اخراج و ممنوع الورود شدن به دانشگاه ها و ستاره باران شدن فعالان دانشجويى به تلافى فعاليت هايشان در دفاع از دموکراسى، آزادى و حقوق بشر، بار ديگر جنبش دانشجويى ايران ققنوس وار از ميان خاکستر تيره سرکوب و ابرهاى عبوس مهرورزى پروبال گشود.
تجمع بزرگ دانشجويى دفتر تحکيم وحدت در دانشگاه تهران و متعاقب آن تجمع دانشجويى دوم در دانشگاه پلى تکنيک نشانه پويايى دوباره جنبش دانشجويى و آمادگى جامعه دانشگاهى ايران براى دفاع از خواسته هاى آزادى خواهانه اش است. در چنين شرايطى رييس دولتى که برآمده از خواست صاحبان اصلى قدرت در ساختار حاکم است و مشخصه اصلى خود و دولتش بله قربان گويى در برار ايشان محسوب مى شود و در همين راستا در يک سال گذشته تمام تلاش خود را براى بريدن نفس منتقدين و به ويژه ساکن کردن دانشگاهها کرده است بر آن شد تا با حضور در دانشگاه پلى تکنيک و ترتيب دادن ديدار مجعول صميمانه با جمعى مطيع و منقاد که همگى با هماهنگى کامل و از دانشگاههاى امام صادق، امام حسين، حوزه هاى علميه و… به پلى تکنيک آورده شده بودند، هم تير خلاص بر پيکر انجمن اميرکبير و کليت جنبش دانشجويى ايران وارد آورد و هم دست مريزادى به چکمه پوشان و قلم به مزدانى که عامل مستقيم اوامر سرکوبگران بوده اند، بگويد.
اما پلى تکنيک بار ديگر پرچمدار نهضت مقاومت مدنى دانشگاه در مقابل فاشيسم و لمپنيسم گرديد و اجازه نداد که حريم دانشگاه لگدکوب حضور نظاميان شود. فرو ريختن ابهت پوشالين و متکى بر پايه هايى از جنس دروغ و ترس و سرکوب تفکر سرکوبگرانه حاکم، بزرگ ترين نتيجه اعتراضات فرزندان ايران در دانشگاه ها بود و از اين جهت شايسته تقدير و تحليل فراوان است. اما نمى توان بر يکى ديگر از نتايچ اين اقدام که رسوا شدن چندباره مدعيان دروغين اصلاح طلبى در برابر سنگ محک آزاديخواهى و پاى بندى به شعارهايشان است، اشاره اى نکرد.
کسانى که زمانى نه چندان دور و براى جلب آرا دانشجويان دم از جبهه دموکراسى و حقوق بشر مى زدند و از آن مضحکتر شعار جبهه ضدفاشيسم سر مى دادند اکنون حتى بيش و پيش از اقتدارگرايان براى محکوم کردن اعتراضات مدنى دانشجويان سر و دست مى شکنند و پيش قراول حمله به دانشجويان شده اند. سرانشان دم از احترام به رييس دولت مى زنند و بدين گونه از او دلجويى مى کند تا بلکه سهمى هر چند ناچيز و درخور وسعشان در ساختار حاکم پاداش بگيرند و عناصر دست چندمشان هم به تاسى، به خود جرات مى دهند تا سرحد جرم خواندن اعتراضات دانشجويان پيش بروند، تا از اين طريق دلربايى از حاکميت اقتداگرا را به اوج خود برساند. به سردمداران اين گروه ها توصيه مى کنيم پيش از دعوت دانشجويان به مدنيت و حفظ احترام مخالف، آن هم در شرايطى که دانشگاهيان در برابر سرکوب و خشونت دولت مهرورز تنها تجمع، تحصن و اعتراض مدنى پيشه کرده اند، ابتدا نيم نگاهى به سابقه خودشان در زمينه خشونت و احترام به مخالف از ۲۸ سال پيش تاکنون بيندازند و سپس به نصيحت کردن دانشجويان بپردازند.
وانگهى اگر مدعيان اصلاح و صلاح توان و جسارت نقد اقتدارگرايى را ندارند و يا صلاح کار خود را آن مى دانند که دانگى از خوان قدرت بر گيرند و بانگى بر نياورند، بهتر است به کار دروغ پرورى مشغول باشند و در برابر موضوعى که مشروعيتى براى رهنمود دادن در آن ندارد سکوت پيشه کنند و اين پيام را به گوش جان نوش کند که: مرا به خير تو اميد نيست، شر مرسان.
در پايان به عاملين استبداد در دانشگاه که در برابر فشارهاى نهادهاى امنيتى اقدام به قلع و قمع فعالان دانشجويى پلى تکنيک و حاکم کردن فضاى امنيتى بر دانشگاه نموده اند اعلام مى کنيم، به آنچه در فضاى دانشجويى پلى تکنيک براى اربابانتان رقم خورد به ديده عبرت بنگريد و ضمن متوقف کردن تلاش هاى بيهوده براى به سکوت کشاندن دانشجويان با کنار رفتن از مسندى که هيچ شايستگى براى تکيه زدن بر آن نداريد بيش از اين نامتان را در تاريخ اين دانشگاه ملازم نفرت دانشجويان و اساتيد نگردانيد.

انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه صنعتى اميرکبير (پلى تکنيک تهران)
۲۳ آذرماه ۱۳۸۵

افزودن نظر جدید