منظومه ى نوروزِ بچه هاى سياوش

از آتش گذشت 
گذشت؟ 
گناهى نكرده بود. 

بگذريم؟ 
از آتش؟ 
مى گذريم 
گناهى نكرده ايم. 

نديدى؟ 
ما كه ماهواره نداريم. 
چگونه؟ 

رو به مردمان ايستاده بود؛ 
پيش تر كه بگذرد: 
اندوهتان مباد! 
مهربانان! 
دل نگرانى هم 
خواهم گذشت. 
سياوَش از آتش گذشت. 

روسياه كه نبود؟ 
نه، رنگ دود بود نشسته به رخسار 
سرخى آتش 
به جامه ها 

ديدى؟ 
كه گذشت؟ 
نه، رنگ هاشان پريده بود 
روسپيد كه نبودند؛ 
ارباب هاى مست 
سياوش كه گذشت؛ 
شكوه شاه و شحنه شكست. 

□ 
"شادان شاد، شاد، شاد 
شادان شُود، شُود، شُود١ 
شادان شيد، شيد، شيد 
شاد 
شُود 
شيد."٢ 

خواهيم گذشت. 
مى گذريم؟ 
بگذريم. 

بچه ها! 
بى چيزى به جاى خود 
ناچيز كه نيستيم 
لباس عيد نداريم به دَرَك! 
همه سرخ بپوشيم. 
مثل سياوش؛ 
رخساره ها همه سياه 

□ 
دختران دست افشان: 
"بله و بله، بعله ديگه 
بله و بله، بعله ديگه"٣ 

پسرها دسته دسته: 
- "ابراب خودم سام بلى بليكم 
ابراب خودم سرتو بالا كن." ۴ 
- "نفس باد صبا 
مشك فشان 
خواهد شد." ۵ 
- بله و بله، بعله ديگه 
بله و بله، بعله ديگه 
- عمونوروزه 
سالى يه روزه 
"عالم پير 
دگرباره 
جوان خواهد شد." ۶ 
- بله و بله، بعله ديگه 
بله و بله، بعله ديگه 

□ 
آخرين خبر! 
آخرين خبر! 
سياوَش از آتش گذشت. 
آخرين خبر! 
بچه هاى سياوَش از آتش گذشتند. 

خبرنگارها و دوربين ها 
نوشتند و نشان دادند: 
رنگ رخساره ها همه سياه؛ 
روسياه كه نيستند. 
ارباب ها همه رنگ پريده 
روسپيد كه نيستند. 
ارباب ها "ابراب" شده اند. 

بله و بله 
باد صبا 
سالى يه روزه 
مشك فشان 
عمو نوروزه 
جهان جوان 
بعله ديگه 
خواهد شد. 


----------------------------------

١) شُود؛ بر وزن سود، رود، دود. 
٢) فريادْشادى؛ سرودى كه پيش آهنگان ميخواندند. 
٣) قديم ها براى آموزش تمبك و وزن قطعه ها از چنين مثال هايى استفاده مى كردند؛ مثلاً وزن شش هشتم يا عاميانه ى آن "شيش و هشت" را اين گونه آموزش مى دادند: "بله و بله، بعله ديگه". 
۴) ترانه ى عاميانه اى كه عمونوروزها يا همان حاجى فيروزها مى خوانند. 
۵ و ۶) برگرفته از غزل حضرت حافظ 

kermaniar@gmail.com 

بخش: 

افزودن نظر جدید