تحريم اقتصادی ترامپ عليه مردم ايران است

دولت ترامپ سرسختانه تحريم ها را پيش می برد و حلقه محاصره اقتصادی ايران را روز بروز تنگ تر می کند. گرچه هنوز دور دوم تحريم ها که صدور نفت ايران را شامل خواهد شد، آغاز نشده است، با اين وجود تحريم ها تا کنون ضربات کاری به اقتصاد کشور زده، به کاهش شديد ارزش ريال و به افزايش تورم، فقر و بيکاری انجاميده و درد و رنج بسياری را بر مردم کشور ما تحميل کرده است. 

دونالد ترامپ و همکاران وی اين واقعيت ها را انکار می کنند، و مدعی می شوند که هدف از تحریم‌ها، لطمه زدن به مردم ایران نیست و دولت امريکا در کنار مردم ایران ایستاده است. اين ادعا، دروغی بيش نيست. ادریس جزایری گزارشگر ویژه سازمان ملل در حوزه «تاثیر منفی اقدامات یک‌جانبه قهری» هم بر اين امر صحه گذاشته است. او در بيانيه ای که ۳۱ مردادماه منتشر شد، خاطر نشان کرد: "این تحریم‌ها ناعادلانه و زیان‌آورند، اقتصاد و پول ایران را نابود می‌کنند٬ میلیون‌ها نفر را دچار فقر می‌کنند و قیمت کالاهای وارداتی را تا حدی بالا می‌برند که دیگر برای مردم مقرون به صرفه نیست." وی می گويد که این شرایط می‌تواند منجر به کمبود دارو و «مرگ خاموش میلیون‌ها بیمار در بیمارستان‌ها» شود.

تحريم ها و سرنگونی دولت ها 

دولت آمريکا تا کنون بارها از حربه تحريم  برای سرنگونی دولت ها استفاده کرده است. گرچه تحريم های اقتصادی در مواردی اين و يا آن حکومت را عقب  نشانده است، ولی اساسأ به سرنگونی آن ها منجر نگرديده است. عملکرد تحريم ها وارد آوردن صدمات بسيار برای مردم اين کشورها بوده است. بر اثر تحريم های کمرشکن آمريکا عليه عراق در دوره صدام، نيم ميليون کودک عراقی جان خود را از دست دادند. صدام در مقابل تحريم ها ايستاد و حکومت خود را حفظ کرد. امريکا از سال ۱۹۶۰ تحريم های يکجانبه ای را عليه کوبا وضع کرد و کشورهائی را که با کوبا معامله می کردند، از بازارهای آمريکا محروم نمود. دولت فيدل کاسترو در مقابل تحريم های دولت آمريکا دوام آورد. ولی به مردم کوبا صدمات بسياری وارد آمد. تحريم کره شمالی هم موجب کشته شدن صدها هزار از مردم اين کشور گرديد. در حالی که رژيم کره شمالی تاکنون به حيات خود ادامه است.

آمريکا ديکتاتوری رژيم ها را دستآويز تحريم های کمرشکن قرار می دهد. تجربه نشان داده است که تحريم  ها مسئله ديکتاتوری را حل نمی کنند. تحريم ها به بسته تر شدن فضای سياسی، امنيتی تر شدن کشور و تضعيف جامعه منجر می شود. در حالی که قدرتمند شدن جامعه می تواند زمينه های مناسبی برای گذار از استبداد به دموکراسی را فراهم آورد.

جمهوری اسلامی و تحريم های اقتصادی

تحریم‌های اقتصادی پیش از توافق هسته‌ای موجب کاهش رشد اقتصادی، افزايش تورم، تشديد فقر و رشد فساد در کشور گرديد و گروه های کم درآمدجامعه  آسيب زيادی ديدند. مردم هنوز از پيآمدهای آن تحريم ها رها نشده بودند که با خروج دولت ترامپ از برجام و آغاز دور جديدی از تحريم ها روبرو شدند. اين بار پيآمدهای تحريم برای اقتصاد کشور و برای گروه های کم درآمد جامعه فاجعه بار خواهد بود.

جمهوری اسلامی با دشمنی با آمريکا و اسرائيل در طی چهار دهه گذشته، پيشبرد سياست توسعه طلبی در منطقه و انجام پروژه هسته ای، زمينه را برای تحريم های اقتصادی فراهم آورده است. کشور ما در حال حاضر از يکسو با تحريم های اقتصادی دولت ترامپ و از سوی ديگر با بحران های متعددی در داخل روبرو است، و در وضعيت فوق العاده دشواری به سر می برد. مردم به شدت نگران آينده هستند. آنچه در چشم انداز نزديک قابل مشاهده است چيزی جز تورم فزاينده، گسترش فقر، افزايش بيکاری و تشديد شکاف طبقاتی و گسترش آسيب های اجتماعی و فساد نيست.

تحريم ها و گذار از جمهوری اسلامی به دموکراسی

ادریس جزایری بدرستی بر ناعادلانه و غيرمشروع بودن تحريم ها دست گذاشته و می گويد: "اگر تحریمی علیه یک کشور اجرا می‌شود، این تحریم‌ها باید موجه باشد و به رنج انسان‌های بی‌گناه منجر نشود. بازگرداندن تحریم‌ها علیه ایران غيرمشروع است. مخالفت همه اعضای دائمی شورای امنیت سازمان ملل و "در واقع همه هم‌پیمانان بین‌المللی"، "نامشروع‌بودن" بازگرداندن تحریم‌های ایران را تایید می‌کند."

تحريم ها به مردم کشور ما در گذار از جمهوری اسلامی و دستيابی به دموکراسی کمک نخواهد کرد. دموکراسی با تحريم اقتصادی دولت ترامپ حاصل نخواهد شد. سازمان ماتحريم های اقتصادی ترامپ را ناعادلانه، نامشروع و عليه مردم کشور ما می داند و بر اين باور است که گذار از جمهوری اسلامی و استقرار دموکراسی در کشور، کار مردم ايران است.

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

اقای بهروز خلیق با درود ؛ از نوشته عالی تان در مورد اثرات سوء تحریم های امریکا بر مردم ایران به ویژه طبقه کارگر و صاحبان مشاغل خرد تقدیر می کنم . موفق باشید .

با سلام به نویسنده مقاله
نویسنده با توضیح دادن نا مشروع بودن تحریم هارو اثرات زیان اور ان به مردم و نه دولت های دیکتاتوری و عدم اثرات تحریم ها بر چتد کشور که منجر به عدم فروپاشی ان دولت ها مانند کره شمالی و کوبا بارها یاد اوری می کند که تحریم ها حکومت های دیکتاتوری را به دمکراسی و ازادی سوق نخواهد داد به نظر می رسد نویسنده از دولت امریکا انتظار دارد که یک روش دیگری را دولت ترامپ باید بر علیه دولت های دیکتاتوری اعمال می کرد.
مشکل در این مسئله مهم تئوریک نهفته است ایا دولت ترامپ خواهان اوردن دمکراسی به کشور ها و دولت های دیکتاتور است؟
در پاسخ به این سوال نویسنده احتیاط می کند و نظری در مورد ماهیت دولت ترامپ نمی دهد و خصوصیات ان را توضیح نمی دهد اما باید درک کرد که دلیل اصلی دشمنی دولت ترامپ با نظامی اسلامی در چیست؟
به نظر من دولت اقای اباما در کنترل خاورمیانه و هدایت تروریست های داعشی مخصوصا در عراق و سوریه برای سرنکونی دولت اسد را با ورود روسیه و کسترش عملبات میدانی و با همکاری دوش بدوش نیروهای ایرانی و روسیه را از دست داد و رژیم اسلامی شکست تروریست ها و حامیان خارجی انها که به همه اگاهان سیاسی مشخص و اشکار است در سطح جهانی اعلام کرد و بر طبل پیروزی نواخت که امریکا و حامیان داعش و دیگر گروه های تروریستی را از خاورمیانه بیرون کرده است. در حقیقت اینکونه هم بود با توصیح مختصر دشمنی دولت و سخص ترامپ را باید از این نظر برای اعمال تحریم ها تحلیل کرد و سئوال مهم دیگر از نویسنده محترم که بنده دوست دارم ایشان توضیح و پاسخ دهند این است ایا دولت های عضو ناتو و مخصوصا دولت انگلیس و امریکا در طول تاریخ پنجاه ساله کدام ملتی را از حکومت و نظام دیکتاتوری با کدام روش و متد به دمکراسی رسانیده اند؟ ایا/ از روباه و گرگ درنده کی شود انتظار رحم؟