همراه باران

دیشب همراه باران
راهی طولانی آمدم
و بیدار ماندم

پیشتر گفتگو داشتم
با آسمان
با باران
و درختانی که غبار گرفته بودند
و زمین، که دلتنگ باران بود

شبِ شهر در عطشِ انتظار
آغوش گشود
و طراوتِ باران بر تنش نشست

صبح بود که خوابم برد
او هم رفته بود
پیامش را بوییدم؛
شهر نفس می کشید
و ریه هایش سبک شده بود.

روز؛
بارِ سیاست
بر گُرده ی اقتصاد
سنگین نشسته بود
پشتِ جداره واژه ها
و فقر،
سایه به سایه می آمد

کارگران فصلی کنار خیابان
ناامید چشم به راهند.
کسی می آید،
که،
شاید سراغشان را بگیرد؟

بخش: 

افزودن نظر جدید