یاد رفيق محمدعلی متولی گرامی باد!

رفيق محمدعلی متولی بعد از ۲۰ سال مبارزه با بیماری سرطان خون، عاقبت با ابتلا به کرنا جان خود را از دست داد. او مبارزی از شهرستان سراب بود و مبارزات عدالت خواهانه اش را از زمان فرقه دموکرات آذربایجان شروع کرده و در سال‌های دهه ۳۰ فعالانه در مبارزات مردم ایران در صفوف توده ای ها مشارکت داشت. او در سال ۵۰ سمپات سازمان شد و منزلش را به محل ديدار رفقای فدائی تبديل کرد. رفيق متولی در زمان رژيم شاه دستگير و به زندان رفت. بعد از انقلاب بهمن دوباره درسال ۶۲ در رشت دستگير و ۴ سال زندان کشید.

رفيق متولی بعد آن بازنشستگی از شهرستان لوشان به تهران رفت و اکثر در جمع دوستان چپ حضور داشت. او رفيق مقاوم بود و سا ل ها با سرطان مبارزه کرد. می گفت به سرطان گفته ام هنوز کار داریم برو وقت آمدن نیست.

رفيق متولی خاطرات زيادی از زندگی مبارزاتيش داشت و آن ها را در یکی از سفرهایش به ایتالیا پیش پسرش سیامک در چند سی دی ضبط صوتی و تصویری کرد و به آقای دارابی داد و ایشان آن را بصورت رمان درآورد و اسم رمانش را ترانه ای در زمستان گداشت. نشر دنیای نو رمان را برای اجازه به ارشاد برد ولی مجوز ندادند. به امید اینکه این خاطرات که جزئی از تاریخ مبارزات مردم آذربایجان در سال ۲۴  و سال های بعدی است، در اختيار همگان قرار گيرد.   

افزودن نظر جدید