جهان زنان را نارنجى كنيم! *

جهان نارنجى، جهانى است عارى از خشونت عليه زنان! به خشونت عليه زنان پايان دهيم!

روز جهانى محوکردن خشونت عليه زنان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۹ میلای) و در رابطه با ترور خواهران ميرابل در مبارزه با ديكتاتور جمهوری دومینیکن، رافائل تروخیو، بنيان گذاشته شد. پاتريا، مينروا و ماريا ترزا ميرابل در ۴ آذر ۱۳۳۹ (۲۵ نوامبر سال ۱۹۶۰ میلادی)  توسط حكومت تروخیو ترور شدند. از آن زمان یاد آنها تبدیل به  نمادی از مقاومت و مبارزه علیه خشونت، و نیز حمایت از عدالت اجتماعى شد. مجمع عمومى سازمان ملل، ۳۹ سال بعد از ترور این سه خواهر، از سال ۱۳۷۰، روز ۴ آذر (۲۵ نوامبر) را به یاد مبارزه آنها روز جهانی محوکردن  خشونت علیه زنان نامگذارى كرد. از آن زمان هر ساله ۱۶ روز فاصله بین ۴ تا ۱۹ آذر، روز جهانى حقوق بشر،  را سازمانهای مختلف بین المللی به كمپين برای مبارزه با خشونت عليه زنان اختصاص داده اند.

خشونت جنيست محور عليه زنان و دختران در سراسر دنیا اتفاق می افتد. این نوع خشونت درفضای خصوصی و عمومی از جمله در فضای كار در اشکالی تحقیر آمیز، با جراحات بدنی، روانی و خطر مرگ می تواند همراه باشد. اما تا كنون هيچ معاهده و قرار داد بين المللى در اين زمينه بر پا نشده است. هم اکنون سازمان بين المللى كار در حال بررسی موارد مختلف خشونت جنسیت محور است تا بتواند ابزارى به شکل معاهده يا قراردادی جهانی بر علیه این نوع خشونت در محیط کار تدوین کند. کارزار بین المللی یونایت، وابسته به سازمان ملل،  که در سال ۱۳۸۷ (۲۰۰۸ میلادی) آغاز به کار کرده ۴ آذر ( ۲۵ نوامبر) را روز نارنجی و آغاز یک مبارزه چندین ساله جهانی با خشونت علیه زنان نامیده. این کارزارکه در سال ۱۴۰۹ (۲۰۳۰ میلادی) به پایان می رسد از دولت ها، جوامع مدنی، سازمان های زنان، جوانان، سازمانهای انتفاعی، رسانه ها و سازمان ملل برای مبارزه با پدیده جهانی خشونت علیه زنان و دختران کمک می خواهد.

طبق گزارش سازمان ملل و اتحاديه اروپا، على رغم محدوديتهاى دوران كرونا خشونت عليه زنان با ۶۵۰،۰۰۰ مورد خشونت در سطح جهانی به شكل چمشگيرى اضافه شده. به این ترتیب پاندمی کرونا در سطح جهانی سبب تشدید خشونت علیه زنان و دختران شده و این روند متاسفانه ادامه دارد. براى كمك به رفع اين روند سازمان ملل و اتحاديه اروپا دوره های آموزش عمومی برای مردان در رابطه با مردانگى مثبت، احترام متقابل، حل تعارضات بدون خشونت، و فرزند پرورى را ترتیب داده اند.    

گزارشات بین المللی نشان می دهد که افزایش خشونت عليه زنان و دختران هيچ جامعه اى را مصون نگه نداشته. در ایران به دليل حاكم بودن قوانين زن ستيز، خشونت در ابعادی بسيار گسترده و فاجعه بارتر براى زنان رقم مى خورد. قوانين نابرابر باعث سركوب، تبعيض، تعرض و خشونت در تمام عرصه هاى اقتصادى، سياسى و اجتماعى هستند. فرهنگ غالب مردسالارانه به نابرابريها و كنترل مردان بر زنان آنچنان دامن می زند كه گاه زنان بخشى از مايملك مردان محسوب می شوند. در كشور ما علاوه بر رفتارهاى زن ستيزانه در سطح جامعه، خانواده ها و دولت، نهاد های ارتباط جمعی از جمله صدا و سيما، و شبكه های اجتماعى در توليد وحفاظت از فرهنگ مردسالارانه که سرچشمه ادامه و بسط خشونت علیه زنان و دختران است نقش مهمى را ايفا مى كنند. با این وجود متاسفانه دولت ايران تا کنون كنوانسيون محو خشونت عليه زنان را امضا نكرده است.

در شانزده روز آتى سعى خواهيم كرد به لوايح و قوانين مصوبه در جمهورى اسلامى كه بنام لايحه منع خشونت ثبت شده اند، بپردازيم.

توضیح:

* رنگ نارنجی از طرف سازمان ملل به عنوان نمادی از آینده ای روشنتر و عاری از خشونت علیه زنان انتخاب شده.

 

افزودن نظر جدید