پیام حزب دمکراتیک مردم ایران

به سیزدهمین کنگره سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

رفقای گرامی!

سازمان شما سیزدهمین کنگره ی خود را برگزار می کند . شما در شرايط و روزهايی برای هم انديشی و تصميم سازی گردهم آمده ايد که انتخابات رياست جمهوری دور يازدهم، بعنوان چالشی پيش روی کشور و جامعه ی ايرانيان قرار دارد. در حال حاضر، ما در فضای ناروشن آمد و شدها، ديدار ها و فراخوان ها و کنش و واکنش های اجتماعی و سياسی در درون و بيرون از حاکميت، در بين نيروهای و گرايش های گوناگون سياسی بسر می بريم. اوضاع و احوال بحرانی حاکم بر کشور، همه ميهن دوستان و آزاديخواهان را به حداکثر احساس مسئوليت فرا می خواند. اين احساس مسئوليت بايد متوجەی راهيابی و برونرفت از وضعيت کنونی و بخاطر امر آزادی و زندگی بهتر برای مردم ايران، بويژه زحمتکشان باشد.

هنوز نشانه‌ای از گشایش فضای سیاسی دیده نمی‌شود و عرصه سیاسی کشور هم چنان تحت کنترل نیروهای امنیتی ـ نظامی است. با اين وجود، همه شواهد گواهی می دهند که وضع عمومیِ کشورشکننده و ناپایدار است. گذران دشوار زندگی اقتصادی مردم، بويژه لايه های کم درآمد، جدال فرساينده بين جناح های حکومتی و مشروعيت زدايی بيش از بيش دستگاه حاکمه و تنگ تر شدن پايگاه رژيم ولايت فقيه از يک سو و از سوی دیگر رخنه گری اندیشه های دموکراتیک، عرفی شدن مبارزۀ سیاسی، مرزبندیِ بيش از پيش مردم و نیروهای سیاسی با شيوه های خشونت آمیز و تشديد ناخشنودی در جامعه، ژرفش نسبی شناخت لايه های گوناگون نسبت به منافع و حقوق خود و ضرورت مبارزه در راه آزادی، در محدوده ی معينی کار آمدی سیاست سرکوب و اختناق را زیر سوال برده است. بنا براین، میدانِ معیّنی برای پیکارآرام و کارساز در  انتخابات خردادماه آینده درپیش روی ماست. باید از اين فرصت برای بسيج و سازماندهی مردم، افشاندن بذر آگاهی سياسی و اجتماعی، توانمند سازی فرهنگ دمکراسی، برپايی و گسترش نهادهای مدنی، ناتوان سازی شالوده های اقتدارگرايی و ژرفش انديشه اصلاح طلبانه بهره گرفت واز هيچ کوششی در اين راه فروگزار نکرد. نيروی ميليونی مردمی که در جريان انتخابات 88 و شکل گيری جنبش سبز به خيابان ها آمدند و فرياد رای من کو سردادند، همچنان نيروی بالقوه ی اصلاح طلبی و دگر سازی دمکراتيک جامعه هستند. بايد کوشيد اين نيروی عظيم را بميدان آورد.

رفقای گرامی!

از نگاه ما، همچون چپِ دمکرات، يعنی يک نيروی برخوردار از گوهر رفرميستی و خواهان یک جمهوری پارلمانی، درصحنه ی سياسی کشور ما، جای یک حزب فراگير چپ پيگير و جدی اصلاح طلب خالی است. شکل گيری يک نيروی چپ دمکرات سازمانيافته ی پایبند به بهسازی و دگرخواهی های گام به گام پاسخ به يک ضرورت امروز و فردای جامعه  ماست. اصلاح طلبی یک فرهنگ سیاسی است وربطی به رژیم و چالش های لحظه های سیاسی ندارد.

بر اين بينان، اگر چپ آزادی خواه ایران نتواند يک کارپایه ی واقع بینانه و مردم‌پسند، همخوان با وضعیت اجتماعی ـ اقتصادی و فرهنگی ایران تدوین کند، هرگز نمی تواند به یک نیروی اثر گذار اجتماعی  تبديل شود. ایران امروز که با انواع شکافهای دیرین، نظیر شکاف سنت و تجدد، و شکافهای کنونی مانند شکاف رو به گسترش نسل ها و شکاف بین ثروت و فقر روبروست، بی اندازه به یک نیروی چپ  رفرمیست با کارپایه سیاسی، اجتماعی ـ اقتصادی مناسب نیاز دارد تا به جامعه ای متعادل و امروزی تبدیل شود.  

چالش اصلی چپ دمکرات ایران، همانا آفرینش یک سامانه ی فکری و بینشی است که بتواند به کلیدی ترین مسایل ایران امروز، مانند مسائل قومی و ملی، راه مسالمت آمیز و اصلاح طلبی در ایران، رد خشونت سیاسی، عدالت اجتماعی، امکانات و راه تحول ایران پاسخ دهد و یا دست کم پرسش های را پیش بکشد که برای تامل و تفکر راه را بر تناقض گویی میان رفرمسیم یا راه انقلابی ببندد و در سیاستگذاری‌ها وسمتگیری‌های آن با روح روشن و شفاف اصلاح گرایی اثر‌گذارد.

 با آرزومندی موفقیت برای کنگره سیزدهم شما، امیدورایم که این کنگره گام مثبتی در پاسخ به  نیاز پیش گفته بردارد و به سهم خود به شکل گیری یک حزب چپ  دمکرات در ایران یاری رساند.

حزب دمکراتیک مردم ایران

فروردين ۱۳۹۲

آوریل 2013

افزودن نظر جدید