چه نوع حزبی؟

مدخلی بر "نوع شناسی احزاب سیاسی"

موضوع این نوشته، که نوشته ای است کمابیش از جنس تحقیق در منابع، در باره "نوع حزب" است چنان که امروزه در "نوع شناسی احزاب سیاسی"، به عنوان زیرشاخه ای از علوم سیاسی مطالعه می شود. این زیرشاخه از علوم سیاسی شکل درونی احزاب سیاسی، مناسبات حقیقی (در برابر مناسبات حقوقی) اجزاء یک حزب با یکدیگر، مناسبات حزب به مثابۀ یک کل با پیرامون و بیرون آن، و چرائی همۀ این وجوه را مبتنی بر اوضاع و تغییرات اجتماعی- اقتصادی [و فرهنگی] خاص و در سایۀ پیشرفتهای فنی معین، خاصه مراوداتی (کمونیکاسیونی)، مطالعه می کند.

چه نوع حزبی؟ مدخلی بر "نوع شناسی احزاب سیاسی".pdf

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

با وجود اینکه نیروهای مذهبی ، ملی مذهبی؟ و حتی ملی در جامعه ایران کمابیش حضور دارند نبود یک جریان همه گیر و قدرتمند اما دموکرات چپ جمهوری خواه در ایران کاملآ مشهود است ! از این رو چرا جامعه ایران نیاز به نیروی متحد چپ دارد ؟ نیروی که با در نظر گرفتن منافع ملی و تاریخی کشور با سمت سوی جامعه گرایی و جامعه باوری و رعایت حقوق بشر در تمام ابعاد موجود و حتی شگافهای پدید آمده اقتصادی ، قومی و مذهبی باید اصلی را پایه گذار شود که عدالت اجتماعی و آزادی فرد بعنوان پل اعتماد و ارتباطی توده ها با نیروی چپ باشد و با تبلیغ خرد ورزی و بدور از حزب گرای سانترالیستی و ایجاد جوی دموکراتیک در جامعه ریشه های دموکراسی را آموزش دهد و از توده ها یاد بگیرد و یاد بدهد ، اینجاست که خرد جمعی پایه گذار دموکراسی در جامعه و کشور ایران میشود و چپ متحد دموکرات زبان توده ها میگردد . ما نیاز به چنین حزبی داریم که در حین چپ بودن ریشه در دموکراسی و عدالت اجتماعی داشته باشد و منافع ملی توده گرا را بدون نگاه بر مبنای ایدولوژی به پیش ببرد ما باید خواستار رعایت حقوق همه احاد مردم باشیم که دیگر توده های عادی یک جامعه چه مذهبی و غیره از نام چپ دوری نجویند ما باید نگاه به دموکراسی ، آزادی و عدالت اجتماعی داشته باشد نا بتوانیم مردم و تود.ه های را داشته باشیم که حتی با تعلقات سنتی به ما اعتماد داشته باشند . ایران نیاز به یک چپ دموکرات پویا و دموکرات دارد .

آقای شاهین انزلی عزیز
سلام و تشکر از توجهتان.
"تصادفاً" موضوع صحبت من در همین آخر هفتۀ گذشته، در جشن سالگرد جنبش فدائی در هلند، ضرورت حضور یک نیروی چپ دموکرات اثرگذار در جامعۀ عمیقاً نقارزدۀ ما بود. در این باره من با شما هم عقیده ام. هم چنین با شما همعقیده ام، و این را در معرفی پروژۀ وحدت چپ تصریح کرده ام، که در ذهن جامعۀ ما و حتی در ذهن بخش بزرگی از نیروهای سیاسی، آته ئیسم به ناروا - و البته به دلایل قابل فهم - با مفاهیم چپ و خاصه سوسیالیسم پیوند خورده است و یکی از "وظایف فرهنگی" آن نیروی چپ دموکرات مورد نظر همانا "آته ئیسم زدائی" از سوسیالیسم است. تأکید می کنم: آته ئیسم، و نه سکولاریسم. من در نوشتۀ شما نیز، وقتی از لزوم "اعتماد مردم با تعلقات سنتی به ما" می نویسید، تأکید بر وظیفۀ آته ئیسم زدائی از سوسیالیسم را می بینم.
با احترام
پورنقوی

شاهین جان من هم با شماهمعقیده ام منتهااگربه پس ازانقلاب57 نظری داشته باشیم متوجه خواهیم شد که نیروی غالب درقدرت سیاسی پس ازبقدرت گرفتن تمام ارکان سیاسی نظامی واقتصادی کشور شروع به حذف تمام نیروهای شرکت کننده در انقلاب کرد و چون نیروهای انقلابی و مردمی شرکت کننده درانقلاب تجربه کافی و وافی را درامر مبارزه سیاسی با حاکمیت رانداشتند و از سوی دیگر مطالبات مردم اعم از قومی واقتصادی وسیاسی واجتمایی بیشتر میشدونیروهای سیاسی هم دراین مطالبات حضورفعال داشتند لذا حاکمیت برای قلبه به این درخواستها در وحله اول به نیروهای پیشرو حمله نمود وبادستگیری واعدامهای فله ای و بالشکرکشی به شهرها واستانها وباایجاد خوف ووحشت توانست در وحله اول تمام سازمانهای و احزاب شرکت کننده در انقلاب راحذف فیزیکی نماید ودرمرحله بعدی با عنوان نمودن اینکه مادرجنگ هستیم به مطالبات مردم نه بگوید و متاسفانه بامهاجرت رهبران باقی مانده تشکلات سیاسی به خارج از کشور سردرگمی بین اعضاو هواداران در برخورد باحاکمیت بوجود امد و متاسفانه سازمانها هم بجای جمع جورکردن خود شروع کردنند به سروکله هم زدن و اشعاب پشت انشعاب بوجود امد و سردرگمی بین اعضاو هواداران درداخل کشور روزبروز بیشترو بیشتر شدحال بعداز حوادث سال 88 و شروع جنبش سبز تعدادی از سازمانهای سیاسی وانقلابی متوجه شدند که اگر بجای سروکله هم زدن و تهمت و افترا گفتن باید اعضاوهواداران خود را هرچه بیشتر متشکل نموده و سعی و تلاش در تمام مطالبات مردم اعم از سیاسی اقتصادی اجتماعی مذهبی قومی وملی حضور فعال داشته باشند و انموقع است که مردم به انها اعتماد مکنند و انان میتوانند نقش پشرو خودرا به خوبی انجام دهند بنظر من تمام ان کسانیکه قلبشان برای مردمش و وطن میتپد باید در هرجایگاهیکه هستند ازمطالبات مردم بطورفعال دفاع نمایند وانان رابرای رسیدن به خواستهایشان دنبال کنندو در ان صورت است که حاکمیت مجبور به عقب نشینی خواهد شدومردم به خواستهای خود اگرهم نرسد بسیار نزدیک خواهد شد به امید انروز