در چهره ات رنج را خوانده ام

شعری از زندە یاد رفیق منصورمشرف

در چهره ات رنج را خوانده ام

بر سینه ات زخم را دیده ام 

زان قرنها ستم که تبار ترا

به زیر یوغ کشیده است و می کشد

برخویشتن با تمام وجود

لرزیده ام....

با این همه تو سرفراز ای زن

زیباترین پدیده ی هستی

با قامتی زخمی 

اما سترگ 

ایستاده ای

هان ای شکوه شکفتن

با جان ودل 

ترا تقدیس می کنم

        

اسفند 65 پس از ابلاغ حکم

منصور مشرف

 

بخش: 

افزودن نظر جدید

دیدگاه‌ها

‫یکی از ‫زیباترین، انسانی ترین و مهربانترین توصیفات در باره و نقشٍ نیمی از جمعیت ایران زمین، مادران، خواهران، همسران و دختران

حمید
شعر بسیار زیبایی بود جای رفیق منصور مشرف همیشه در میان دوستانش خالی است