مزار بی نام

درختان لخت و بى برگ

                 پايان زمستان را نظاره گرند

باد وسوز سرماى بهمن ماه

                          طاقت فرساست

در آسمان آبى،

               ابرهاى سفيد آبستن باران 

                            جا به جا مى شوند

نمى توان بيش ازاين،

                                         منتظرماند

درافق مه غليظ

        با سرما وبارش باران

                                درآميخته است

ناله هاى سرگردان و بى صدا

بغض تركيده، زجه هاى پرطنين غم آلود

چه آسوده کشته مردگان،

                    آرميده اند در زيرخاك

چه راحت، رفت وآمدهاى پياپى

    سكوت گورستان را بهم ريخته است

گويى ضيافتى است، مردگان

               براى زندگان برپاداشته اند

بسيارى به سوى آرامگاه خويش،

                      راه در پيش گرفته اند

بسيارى از (( مزار)) خويش

        به ((آرامگاه)) درشتاب هستند

نمى توان بيش ازاين، منتظر ماند

    من اما، درجستجوى مزارى بى نام

                             گام برمى دارم.

                                    رحمان

بخش: 

افزودن نظر جدید