سرزمین آتشفشان‏ها

سرزمین خشک

        سرزمین پر سکوت،

                        سرزمین نغمه‏های دل انگیز

                                    سرزمین آتشفشان‏های نا بهنگام!  

قلب خونینت از کدام چشمه‏سار

                                  سیراب شد؟                                                                                                                      

آه...

     از دشنه ای که بر قلبت نشست

                       و از فوران خون در رگهایت

 

چگونه تحمل خواهم آورد؟

                             از پیکرمجروحت

                                      هنوز

                                      خون جاری است.

اما

   قامت ستبر پهـلوانیت

              استواراست و پابرجا               

                                  

 قلب فرزندانت

                 خون از شاهرگ تو بر می گیرد

                                               تا بتپد

                              

دیگر شمار زخم های تنت را نخواهیم شمرد.

و همواره فرزندانت

                       گروها گروه   

                                    بر زخمهای دیرینت

                                                           مرهم خواهند نهاد

                                                           و بر تو خواهند بالید 

                  

هان!

     سرزمین مغرورمن!

               سرزمین نغمه های دل انگیز!

دگر بار                        

         سر به آسمان خواهی سود

          و فرزندانت

                دگربار         

                       برتو خواهند بالید.

رحمان

93/3/24                           

بخش: 

افزودن نظر جدید