م. ائینالی

چرا اعتراضات اخیر در ایران فروکش کرد؟

آیا "حمایت" علنی و رسمی رهبران ایالات متحدۀ آمریکا و اسرائیل بیشتر از هرچیز درخواست غیر مستقیم از رژیم ایران برای سرکوب و جلوگیری از تعمیق و رادیکالیزه شدن تحرکات توده ای اخیر نبود؟ و آیا فروکش کردن ناگهانی اعتراضات در بیش از صد شهر ایران ناشی از تأثیر مستقیم موضع گیری کشورهای فوق و پیشدستی آنها در تبلیغات معکوس بر علیه تحرکات اخیر نبود؟

تبعید ارامنه، اظهارات رهبر کلیسای کاتولیک و قعطنامۀ پارلمان اروپا

همه می دانند که نسل کشی جرمی است که در دایرۀ جدَی ترین جرائم حقوق بشری قرار می گیرد. تعیین اینکه فرد، گروه و یا دولتی مرتکب چنین جرمی شده باشد تنها از طریق نرمهای حقوقی در یک دادگاه صالح با صدور حکم مشخص میشود (همانند مورد یهودیان در دادگاههای نورنبرگ). مادۀ ششم قعطنامه مصوبۀ سال 1948 تشخیص یک جرم بعنوان "نسل کشی" را تنها از دو مجرا قابل تشخیص دانسته است.

ترکیه و حزب اسلامی عدالت و توسعه (AKP) - (بخش دوم)

بدین ترتیب بخش اصلی هدف یعنی ایجاد ارادۀ سیاسی و کسب اکثریت پارلمانی توسط حزب و یا نیروئی که با اهداف و سیاستهای امریکا هماهنگی داشته باشد حل شده بود. ترکیه صاحب اقتداری شده بود که بر "طرح خاورمیانه بزرگ " ایالات متحده امریکا مهر تأئید گذارده و چراغ سبز برای قدم اول این طرح یعنی لشکرکشی به عراق را صادر کرده بود. گام اول این مهر تأئید و قولهای حواشی آن، پیشنهادی به شکل لایحه (Tezkere) [1] بود که حکومت حزب عدالت و توسعه (AKP) به مجلس ترکیه در اول ماه مارس سال 2003 ارائه داد

ترکیه و حزب اسلامی عدالت و توسعه (AKP) - (بخش اول)

رشد ناگهانی این حزب طی مدت کمی بیشتر از یکسال و خصوصاً مطرح شدن " رجب طائیب اردوغان" (Recep Tayyip Erdoğan) و "عبدالله گول" (رئیس جمهور فعلی) بعنوان رهبران حزبی بی ارتباط با سیاست خاورمیانه ای و تدارکات حملۀ نظامی قریب الوقوع ایالات متحدۀ امریکا به عراق در ماه مارس سال 2003 نبود. خصوصاً با در نظر داشتن این واقعیت که گفتگوهای ایالات متحدۀ امریکا با دولت ائتلافی "بولئنت اجویت" در رابطه با پیاده کردن و تحقق طرحهای امریکا در منطقه به شکست انجامیده و روابط دو کشور در خفا به تیره گی گرائیده بود

نکاتی چند در بارۀ بیانیۀ پنج نفر از اصلاح طلبان مذهبی

بیانیه های فوق بطور کلّی دارای نکات و خواستهایی است که هیچ دموکرات واقعی نمی تواند آنها را رد و یا بر علیه آن موضع گیری کند. لیکن متن هر چهار بیانیه شامل نقصانها و شبهه هایی نیز می شود که هر خوانندۀ بی طرف را پس از مطالعۀ آنها به اندیشه وا میدارد. این کمبودها در مورد بیانۀ آقای موسوی و کروبی تا حدودی قابل درک است، لیکن دو بیانیۀ دیگر، خصوصاً بیانیۀ پنج نفر قابل تأمل و بررسی است

اشتراک در RSS - م. ائینالی