سهراب فیض آبادی

باز سازی واقعیت در رهگذر اندیشه

. دردوران سرمایه مالی یا انباشت سنجنده همگانی، انسان عملا به شبح مبدل میگردد، واقعیت وخیال و رویا و توهم، همگی در یک امتزاج سیال، تمام دستآوردها را به حوزه "طبیعت – فرهنگ – تاریخ" برده و از آن مانعی جدید برای پیشرفت انسان بوجود میآورد و ضرورت رهایی از این طبیعت در حالیکه از طبیعت پیش انسانی بنیادا رهایی یافته است – حال انسان اسیر حاصل کار خود گردیده است، و ظاهرا رهایی از این باید آنچه پشت سرگذاشتن سرمایه داری، و بنای سوسیالیسم نامیده شده اند، باشد.

شیاری به پهنای 1848 تا 1916

در ایران ما احتیاج بسیار به درک این جنبه از زمانه یمان داریم- در ادراک تاریخی، در توان نظری و کوشش عملی در تمام زمینه ها – دنیای در حال تولد همه چیزش بکلی دگرگون است، و از جمله خود عاملین تغییر و تحول. این چنین پدیده یی در گستردگی و عمق سرگذشت بشر ناشناخته است. دنیای نو دیگر مولد آدمهای نو نیست، بلکه آدمهای نو هستند که دنیای نو را خواهند فهمید و ساخت.

از بیداری تا نوزایی و ضروریات گذار

بهمین دلیل، نیچه و نیچه ایسم بیشتر یک فرهنگ است، یک گونه بودن است، یک اطلاق ادبیاتی است، و هم با تفسیر و تعبیر هایی، "رکود و افول" است که در ناتوانی در تحول جهان و پشت سر نهادن "رکود و افول" که خود به "گندیدگی" نیز رسیده است، راه تمسخر و تحقیر جهان و هستی و خدا و ادیان را برمی گزیند.

مشابهت ها و مفارقت های تحولات شرق آسیا در قرن گذشته، و غرب آسیا در این قرن

در زمانه ما و تناسب قوای در حال شکل گیری پایانی، چنین طرحی تنها و تنها توسط "چپ اجتماعی" (تحولگر) امکان پذیر است، تجربه چین بارزترین نمونه بازسازی یی است که در تداومش محتملترین بالقوگی برای نوزایی تاریخی را در بطن خود حمل می کند - حتا اگرمجبور شود از "اتحاد شوروی" دومی نیز عبور کند.

خمیری برای ورزیدن- بازار در شرق و بازار در غرب

ایران به متفکرینی احتیاج دارد که قادر باشند با دانش، تجربه و شجاعت و خردمندی، این تفاوتها را بشناسند و در عمل رهبری، برنامه ریزی، و مدیریت بکار برند؛ این گونه افراد متخصصین خروجی های دانشگاه ها نیستند، که حتا تخصص های بسیاریشان نیز دارای نقصانهای چشمگیر تا بی اعتباری هستند، و تنها عنوان های بزرگ دارند.

از بیداری تا نوزایی

دانته و بئاتریس وقتی به دروازه جهنم رسیدند با این نوشته روبرو شدند "شک و تردید را رها کنید و وارد شو

صنعت یک مقوله ساده شده ای است که از یک سو عقل مختار باز و شفاف انسانی را از عقل نامختار بسته و ناپیدا و کدر "طبیعت خام انسان ناشده" متمایز می کند، و از سوی دیگر دروازه های فریبای این "عقل مختار باز و شفاف انسانی" تا مرز فراموشی عقل نامختار بسته و ناپیدا و کدر "طبیعت خام انسان نا شده" "را می گشاید. قرنها در بند عقل دوم – نامختار- بوده ایم و در پی عقل اول – مختار - آرزومند و شیدا گشته ایم...

چگونه ساخته شده ایم, امکان علوم انسانی, ضرورت انسانگرایی

درقرن هفتم میلادی، امپراتوری روم محو شده است، مسیحیت در حران وجودی وهم هستی شناسانه قراردارد؛ امپراتوری پارسها که حتا با تبدیل شدن به حکومت مغ ها، نه تنها بحران چند قرنی اش را سروسامانی نبخشیده است، بلکه راه اضمحلال تجربه شده امپراتوری روم را پیشرو دارد. …ظهوراسلام واستقرارتقریبا دویست ساله اش درتمام این مناطق و پیام وشمشیروحدت ووحدت زیرلوای یک خدای واحد، درحقیقت، نقد روند اضمحلالی است که نشان داده شد. این بحران ازهمان دسته بحرانهایی بود که هرسه حوزه الهیات، فلسفه، وتاریخ را در برگرفت و اساسا حتا تا باز تعریف خدا نیز پیشرفته و..

نگاه از بیرون، نگاه از درون

مهندسی معکوس – شیوه تولید آسیایی و استبداد
آنچه که “استبداد آسیایی” یا “شیوه تولید آسیایی” نامیده شده است، در حقیقت، همزیستی ثبات بخش و امنیت ساز – داخلی و خارجی- و امتزاج بسیار جاافتاده این سه شیوه کشاورزی زمین – پایه، گله داری زمین – پایه، و آهنگری-صنعتگری روح- پایه بوده است و از این مسیر اساسا خود، جاده و تمدنی دیگر را بنا نهاده است.

نگاه از بیرون، نگاه از درون

مهندسی معکوس – شیوه تولید آسیایی و استبداد

آنچه که “استبداد آسیایی” یا “شیوه تولید آسیایی” نامیده شده است، در حقیقت، همزیستی ثبات بخش و امنیت ساز – داخلی و خارجی- و امتزاج بسیار جاافتاده این سه شیوه کشاورزی زمین – پایه، گله داری زمین – پایه، و آهنگری-صنعتگری روح- پایه بوده است و از این مسیر اساسا خود، جاده و تمدنی دیگر را بنا نهاده است.

نگاه از بیرون، نگاه از درون

آنچه که "استبداد آسیایی" یا "شیوه تولید آسیایی" نامیده شده است، در حقیقت، همزیستی ثبات بخش و امنیت ساز – داخلی و خارجی- و امتزاج بسیار جاافتاده این سه شیوه کشاورزی زمین - پایه، گله داری زمین - پایه، و آهنگری-صنعتگری روح- پایه بوده است و از این مسیر اساسا خود، جاده و تمدنی دیگر را بنا نهاده است.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - سهراب فیض آبادی