ایران آباد

بحران در وضعیت تعیین "حداقل دستمزد" در سال 92 ادامه خواهد داشت؟

سیاست های عملی در جمهوری اسلامی – بویژه در 8 سال گذشته – را نمی توان در زیرمجموعۀ سیاست های توسعه ای طبقه بندی کرد و سیاست های روشن دولت های نهم و دهم در مسیر اخراج نیروی کاری ماهر از کشور با ایجاد محدودیت های اساسی در تامین و دریافت "حداقل دستمزد" قرار می گیرند.

چه درسی از برگزاری انتخابات سازمان نظام پزشکی می گیریم؟

جمعبندی: همۀ شرایط برای غرق شدن کشتی حکومتی مبتنی بر فساد، دروغ و مافیای سیستمی شده، در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا در خرداد 92 فراهم است. (تذکر مهم: کسی که غرق می شود می تواند تعداد زیادی از کسانی را که برای نجات او اقدام می کنند، خفه نماید، لذا بدون ابزار لازم برای نجات غریق اقدام نفرمایید.)

اقتصاد ایران از منظری دیگر

در ادامۀ بررسی اقتصادی سیاست های پیشنهادی اوباما در نطق سالیانه به این هوس "دچار" شدم که با فرض اینکه اگر اوباما رئیس جمهور ایران بود، می شد انتظار داشت چه سیاست هایی را برای چهارسال آینده ارائه بدهد، پیشنهادات احتمالی ایشان را پیدا بکنیم و به همین دلیل موضوع را با دیدگاهی که در گزارش به کنگره از ایشان سراغ داریم، دنبال کردم.

نوشته ای «در فضیلتِ قبول مسئولیت در انجام ماموریتی که تاریخ تعیین کرده است»؛ به سردار محسن رضایی و دوستان ایشان

دوران سختی برای ملت ایران در این 8 سال گذشته رقم خورده و اگر من و شما و آنهای دیگر نخواهیم از گذشته درس بگیریم و همچنان بخواهیم با بی نظمی ناشی از هرچه پیش آید خوش آید ادامه بدهیم، روزگارِ سخت تری هم درپیش است. به همین دلیل است که این نگاشته را برای شما می نویسم. مایلم دست آوردهای 34 سال دانسته هایی را که به سختی و خیلی گران بدست آمده اند را در طبق اخلاص به شما تعارف بکنم. تا که قبول افتد و چه در نظر آید.

این "حصرِ" نانجیبِ بداندیش

روشن است که تا زمانی که موج قدرتمندِ مطالباتی سازمان یافته از انسانهای مبارز، حیات سیاسیِ حاکمان و ماشین کودتای آنها را تهدید نکرده باشد، قبول این که روزی قرار باشد، آنها از این "سدِ حصر" که در مقابل نیروهای اجتماعی تحولخواه قرار داده اند، دست بردارند، ساده لوحانه است.

در ملامتِ بازی با لغتِ "تحریم انتخابات"

تحریم انتخابات یا شرکت پیش از موعد در انتخابات؟

در موضوعی که این یادداشت برای تبیین آن نوشته می شود با جملۀ "نقیض به ذات" شدۀ «تحریم انتخابات» روبرو ایم. هر جوری که سعی می کنم نمی توانم با این دو کلمه جمله ای بسازم که در برگیرنده "یک" انتخاب نباشد. مَثلِ جملۀ قدیمی و مشهور «تنها غیرممکن همان خود غیرممکن است»، مگر نه این است که «هر تحریم انتخابات خود یک انتخاب است».

بخش: 

وزارت اطلاعات در قالب "حزب" و رسائی در قامت "سخنگو"

اقدامات ایذایی برای ترساندن مردم با برپا داشتن دارهای قتل و یا دستگیری روزنامه نگاران بیشتر نیز کمک حال دوام حکومت کودتا نخواهد بود. چرا که آقایان موضوعِ عدم امکان اعمال حاکمیت و مقابله با مطالبات تاریخی یک ملت آرزومند 75 میلیون نفری را در پیشِ رو دارند و بهتر (برای خودشان) است، با چشم باز با این پدیده روبرو شوند.

دلنوشته ای به مصطفی تاجزاده! «زندانی سیاسی که از سیاستمدارانِ آزاد، آزاده تر است.» وهشدار به جامعهء مدنی ایرانی! «تاکتیک درست چیست»

مصطفی عزیز! روایت آنچه در پیش است؛ آسان نیست! آدم دلش به حال خودش، خانواده، همشهری ها و هم میهنانش می سوزد، که هیچ! دل آدم به حال "نظام" و قایق کوچکی که برای فرار نهایی آماده کرده اند نیز می سوزد؛ ولی این آن شرایطی است که به وجود آمده و شما هم مجبور خواهید شد در این وضعیت «تصمیم سازی» بکنید.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - ایران آباد