تقی روزبه

نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد!

در جهان بهم پیوسته امروزی بدون تاکتیک و استراتژی فرا محلی و قاره ای و جهانی، در شرایطی که بورژوازی جهانی شده و جهانی عمل می کند، نمی توان بر بورژوازی و بر بحران فاقق آمد. لازمه به هم خوردن توازن نیرو و تغییرسیاست ها مستلزم اقدام ها و همبستگی های فرا کشوری است. وگرنه تغییر و تحولات در بهترین حالت در محدوده محلی باقی مانده و بدون دست بردن به ریشه ها رو به انحطاط خواهد گذاشت. از همین رو در جهان امروز تأکید بر دردهای مشترک و امر مشترک اهمیت زیادی دارد. در اصل دو خواست دموکراسی واقعی و مبارزه علیه سیاست های نئولیبرالیستی، دو شعار بنیادی و بسیج کننده برای اروپای اجتماعی است که سیریزا و هرجنبش چپ بدون تأکید برآن ها قادر به تغییر واقعی مناسبات و شرایط حاکم، نخواهد بود.

نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی

ظاهرا شعار حزب کمونیست سنتی یونان ضمن شرکت در همه پرسی "نه" به سیریزا و "نه" به ترویکاست. اما اگر مصالح کلی نبرد در مد نظر باشد و اگر توازن قوا و شاخصه پیشروی و رادیکالیزه شدن جنبش اولویت اصلی مان باشد، آیا بهتر آن نیست که حول مطالبه مشترک "نه" و البته ضمن حفظ اختلافات و جهت گیری خود و تبلیغ و ترویج آن ها و حتی افشاء تزلزل های سیریزا پیرامون ریاضت اقتصادی، جنبش ضد ریاضت را علیه قطب نیرومندتر ترویکا که در صورت شکست تهاجم سخت تری را آغازخواهد کرد آماج خود و جنبش عمومی قراردهیم. اتخاذ چنین سیاستی می تواند در انطباق با سیاست حمایت مشروط از سی ریزا در برابرقطب هار سرمایه داری و تأکید بر پیشروی جنبش مستقل و خودپو از پائین باشد.

مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی؟

متأسفانه هنوز هم بشر به آن قله درخشان و پرشکوهی که هر زمان بخواهد از طریق مسالمت آمیز نظام را تغییر بدهد- البته نه فقط جابجائی مهره هائی از آن- نرسیده است. گو این که جنبش های رهائیبخش و مدافعان گفتمان آزادی و برابری اجتماعی، همواره پرشورترین نیروی محرکه این راهپیمائی را تشکیل می دهند.

این پیرمرد به کجا رهسپار است؟

جامعه خشمگین و دردمند است و در کلیت خود از فقدان آزادی و عدالت اجتماعی بخود می پیچد. در این میان برخی دغدغه اصلی اشان آزادی است و آن را درمان همه دردها می دانند و در سمت جاده آزادی و مقابله مستقیم با سرکوب برهنه حرکت می کنند. اما بخش بسیار گسترده تری هم وجود دارند که از نقطه دیگری حرکت می کنند و دغدغه نخست اشان فقر و نداشتن کار و وسایل حداقل یک زندگی شرافتمدانه است. در اصل دغدغه اصلی هرکس و هرقشر و طبقه ای، نقطه عزیمت او را تشکیل می دهد....

به بهانه موافقت قوه قضائیه با تبدیل زندان اوین به پارک!

آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟!

جمهوری اسلامی حتی یک روزهم بدون زندان و سرکوب و شکنجه و اعدام قابل دوام نیست. بنابراین سؤال مهم این است که با تخریب اوین قدیم بفرمائید، اوین جدید قرار است در کجا و با چه شکل و شمایل و با چندین برابر گنجایش و با چه نوع ادوات و تجهیزات مدرن تری ساخته شود؟ سهم وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه و دادستانی و سایرارگان های رنگارنگ سرکوب در اوین جدید چه خواهد بود؟.

اوجگیری جنبشهای مطالباتی و اهمیت همبستگی بخشهای مختلف نیروی کار

واقعیت دیگر آن است که کارگران بطور روزافزونی با افزایش شکاف بین سطح دستمزد ها و خط فقر و سبد هزینه های واقعی که خود از سیاستهای کلان و راهبردی رژیم مبنی بر قطع یارانه ها و حذف سایر سوبسیدها و خدمات اجتماعی دولت ... مواجهند... هم چنین ابعاد بحران اقتصادی و کاهش قیمت نفت به معنی به پایان رسیدن دوران طلائی دولت نفتی و اجتناب از هزینه کردن بخشی از آنها در حوزه نیازهای اجتماعی و خدماتی است که سنتاً صورت می گرفته است

درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید!

دریای مدیترانه گورستان فراریان از جهنم!

بحران پناهندگی یکی از بحران های مهمی است که جامعه جهانی با آن دست و پنجه نرم می کند و مستقیما از نحوه انکشاف و عملکرد نظم حاکم بر جهان یعنی فقر و شکاف های روزافزون طبقاتی، سبطره حکومت های مستبد و فاسد و ناقض حقوق بشر، شعله ور شدن جنگ های وحشیانه قومی قبیله ای و یا نیابتی از سوی قدرت های بزرگ جهانی و یا متحد منطقه ای با سودای کسب هژمونی و کنترل منطقه نشأت می گیرد

بحران هسته ای و رویکرد سوم!

در میان همه عوامل دوعامل مهمی وجود دارند که موتورتلاش بی وقفه مذاکرات را تشکیل می دهند: نخست خطر بازگشت ایران به نقطه قبل از توافق موقت در صورت شکست مذاکرات برای دولتهای غربی. عامل محرک دوم برای دست یابی به توافق عمومی تا ضرب العجل پایانی تیرماه و نه الزاما مذاکرات کنونی، این واقعیت است که گذشت زمان به ضرر هر دو سوی مذاکره کننده است.

کوتاه در دو پرده: پیام این شعله های سرخ فام آتش

بی تردید جشن آتش بازی سالانه چهارشنبه سرخ در نظام اسلامی را باید شب جشن مردم ایران و بویژه جوانان و البته شب عزای حاکمان دانست.
بنا به اطلاع«کمپین صلح فعالان در تبعید»،*1 روز شنبه ٢٣ اسفند ١٣٩٣، یونس عساکره ، ۳۴ ساله و تنها سرپرست خانوار، در اعتراض به تخریب دکه میوه فروشی اش به عنوان تنها منبع درآمد، در مقابل شهرداری این شهر با گالن بنزین اقدام به خودسوزی کرد

خودکامگی در اوجی تازه!

به این ترتیب همه راه ها به ُرم و سرحلقه اصلی قدرت یعنی خامنه ای ختم می شود که برای او نه فساد مطرح است و نه رعایت شئونات ظاهری در برخورد با رؤسای جمهوری نظام. اصل مهم برای وی درجه سرسپردگی به قبله قدرت و شخص خود است. او تحمل هیچ کس را که ممکن است نفوذ کلام بیشتری از او داشته باشد و در عین حال آن گونه که او انتظار دارد کاسه لیس و سر بفرمان نباشد، ندارد و باید به هرترتیبی شده وی را خاموش و بی اثر کرد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - تقی روزبه