رامیز لامعی

کمپین "اعدام را در ایران متوقف کنید"

روز شنبه 03.05.2014 بار دیگر گروهی از فعالین حقوق بشری در مراسمی مقابل پارلمان نروژ در اسلو گرد هم آمدند. آنها در این گردهمایی حمایت خود را از زندانیان و خانواده های زندانیان بند ٣٥٠ اوین اعلام نمودند.

از سرگیری اعدام های دسته جمعی و مخفیانه در چند زندان ایران

اعدامهای دسته جمعی و مخفیانه، خاصه در زندان وکیل آباد مشهد، که به دلیل توجه و اعتراض جهانی به آنها در اواخر سال ۲۰۱۱ موقتاً متوقف شده بودند، از سرگرفته شده و به طور هفتگی انجام می شوند.

آکسیون اعتراض به بازداشت و زندانی شدن روزنامه نگاران و فعالین کارگری - نروژ

ما از كارزار محكوم کردن خشونت عليه روزنامه نگاران و فعالین کارگری حمایت می كنيم. گردانندگان نظام برای ارعاب و سركوب به اشكال گوناگون به خشونت عريان و پنهان دست می يازند، تا امتيازات خود را با چنگ و دندان حفظ کنند.

گزارش سالانه دیده‌بان حقوق بشر در باره تشدید سرکوب و محدودیت در ایران در آستانه انتخابات...

گزارش دیده‌بان حقوق بشر در ادامه با اشاره به این که ایران یکی از شدیدترین قوانین جزایی دنیا را دارست، از اعدام ۵۰۰ نفر در این کشور در خلال سال ۲۰۱۲ خبر می‌دهد که یا در زندان‌ها یا در ملاء عام به دار آویخته شده‌اند.

زندان خوفناک اوین، جهنم روی زمین

مدیر مرکز اسناد حقوق بشر در ایران به شبکه خبری «فاکس‌نیوز» می‌گوید: «برای بسیاری از ایرانیان، زندان اوین نماد سرکوب سیاسی و شکنجه و کشتار مخالفان حکومت است و امروز نیز هنوز هم هر فردی که از نظر حکومت خطرناک تشخیص داده شود در سلول‌های این زندان مخوف نگهداری می‌شود».

نمادی وزین... از ۲۱ آذر ۱۳۲۴ پیشه وری تا ۲ بهمن ۱۳۲۴قاضی محمد

هر دو به‌ مدرنترین نهاد سیاسی ـ ملی در عصر خود تبدیل شدند، آنهم نه‌ بر پایه‌ی فردیت، آنطور که‌ مبنای حکومت مداری در ایران وقت بود، بلکه‌ بر مبنای یک اراده‌ی جمعی و برای نخستین بار به‌ همت و ابتکار دو حزب و با برنامه‌ای مدرن؛ و به‌ ما نشان داند که‌ نه‌ تنها می‌توان، بلکه‌ باید یک حکومت ملی تشکیل داد، تا مکانیسمی سیاسی برای صیانت از مردم در مقابل نابودی فیزیکی، فرهنگی و انکار وجود آن بوجود آورد

ضرورت اعدام از نگاه رژیم...

قتل، فروش مواد مخدر، تجاوز، آدم‌ربایی و سرقت مسلحانه از جمله جرم‌هایی هستند که مجازات آن‌ها بر اساس قوانین ایران اعدام است و نهادهای حقوق بشری آن را ناکارآمد دانسته و خواستار توقفش شده‌اند.

فراموش نکنیم...

درنهایت هر چند این جنبش که از ایام تبلیغاتی ریاست جمهوری دهم در بهار ۸۸ شروع شد درمسیری نوسانی تا اسفند ۸۹ به حرکت خود ادامه داد و بعد از آن به تدریج مسیر رکود را پیمود. اما فراموش نکنیم رهبران این جنبش که الان نزدیک به دوسال است که درحبس خانگی هستند نقطه اتصالی شدند برای پیوند دوباره نسل انقلابی آزادی خواه وجوانان دلسوخته راه آزادی درایران.

گمنامی محمد جان یا بد نامی...

تقی بختیاری (محمد جان) متولد سال ۱۳۵۳ یکی از نویسندگان پرآوازه افغانستان است. او با رمان (بلوای خفتگان) چنان تاثیر عمیقی در بین مخاطبین داشته که نام او را در بیشتر محافل ادبی به عنوان یکی از بهترین نویسندگان معاصر افغانستان می‌گیرند و از وی به نیکی یاد می‌کنند.

بدون هیچ نشانه ای از زندگی سمیرا و حامد

در ماه دسامبر، خواهر و برادر پناهجو به نام های سمیرا و حامد از نروژ به ایران بازگردانده شدند. این به رغم این واقعیت است که آنها از شکنجه و زندان درصورت بازگشت به کشور خود هراس داشتند. در حال حاضر یک ماه از بازگردانده شدن آنها به ایران می گذرد، بدون خبری از شرایط فعلی آنها. نه دوستان آنها در نروژ و نه خانواده در ایران در تماس با آنها موفق نبوده اند.

درد مشترک و رضا شهابی

بی شک، اين مبارزه دارای طنينی جهانی است، چرا که بخشی از يک مبارزه عمومی است. دردی است مشترک که تجمع هميشگی خانواده های زندانیان سیاسی و کارگری را به تجمع هفتگی مادران پارک لاله متصل می کند. فریادهای است مشترک که تا بانگ مبارزاتی ما در سراسرجهان هرچه رساتر بگوش رسد و گامی باشد برای درهم شکستن درهای زندانهای جمهوری اسلامی.

به مناسبت 25 نوامبر روز جهانی مبارزه علیه خشونت بر زنان

زنان ایران که "بنیادگرایی اسلامی در قدرت" را تجربه کرده‌اند، می‌دانند، خشونتهای خانگی و اجتماعی علیه زنان جدا از خشونتهای دولتی علیه زنان نیست و در واقع اعمال خشونت، که از شیوه‌های عام اعمال قدرت مردانه در خانه، محیط‌ کار و خیابان است، از شیوه‌های اعمال قدرت حکومت اسلامی نیز هست.

به کجا چنین شتابان...

اما برای اینکه خشم و تنفرمان را به یک آگاهی ژرف اجتماعی برسانیم و آن را به نیرویی مؤثر برای تغییر وضعیت موجود تبدیل کنیم، چاره ای نداریم که حوادثی اینگونه را به عنوان یک قاعده به مصاف بکشیم. قاعده ای که یکی از راههای آن توجه بیش از پیش جامعه جهانی به رفتارهای رژیم با زندانیان در بند می باشد.

بخش: 

سنت تجاوز و آزار جنسی در زندانهای جمهوری اسلامی

سيستم قضايی به ويژه آن جا که مستقيما به زندان و زندانی ربط دارد بسيار پيچيده است. طبعا در يک نظام دينی اين پيچيدگی بيشتر است. در جمهوری اسلامی ادغام دين و دولت به شکل فشرده ای در سيستم قضايی نمود يافته است. قوانين قضايی مستقيما از آموزه های قرآن و احاديث و شرع نشئت می گيرد. باورها و ارزشها و اخلاقيات اسلامی در جز به جز اين قوانين و رفتار واضعان و مجريان آن خود را نشان می دهد.

بخش: 

چوبه‌های دار جمهوری اسلامی

طی چند ماه گذشته بیش از دهها نفر به دارآویخته شده اند. در شهرهای مختلف ایران چوبه های دار بر پا شده است. تعدادی هم منتظر اعدام های علنی خیابانی هستند. رژیم جمهوری اسلامی برای ایجاد رعب و وحشت مردم اعدام ها را در ملا عام اجرا می کند، و برای درس عبرت همگان، عکس و فیلم این اعدام ها را از طریق رسانه ها منتشر می کند.

بخش: 

با شما عهد بستەایم

آنگونه که آيتالله حسينعلی منتظری در کتاب خاطرات خود شرح داده است پس از پايان جنگ ايران و عراق و شکست عمليات نظامی سازمان مجاهدين خلق عليه حکومت ايران، آيتالله خمينی دستور داد همه زندانیان سیاسی که به گفته او بر سر موضع خود پای فشاری کرده و میکنند، اعدام شوند

انتخابات پارلمانی لیبی و امیدهای مردم

به گزارش سرويس بين الملل باشگاه خبرنگاران به نقل از خبرگزاری فرانسه، قرار است 2.8 میلیون نفر که در 13 حوزه انتخاباتی ثبتنام کردهاند، در انتخابات شرکت کنند. این تعداد، 80 درصد کل واجدین شرایط را شامل میشود. پارلمان آینده لیبی، دارای 200 کرسی شامل 80 کرسی برای احزاب و 120 کرسی برای مستقلها خواهد بود

به مناسبت 31 خرداد روز جهانی پناهندگان

در جهان بیش از ۴۳ میلیون نفر از زاد و بوم خود آواره شدهاند. عده اندکی موفق میشوند به موطن خود برگردند، اما بیشتر آنها آواره میمانند و بر شمار آنها افزوده میشود."کمیساریای عالی پناهندگی" با این توده انبوه در تماس است.

زنان و مبارزه علیه حجاب اجباری

اشکال مختلف مبارزه زنان با حجاب اجباری، از جمله بی اعتناعی به فرم های تعیین شده حجاب قانونی، یعنی آنچه رژیم جمهوری اسلامی آن را "بد حجابی" نام نهاد، مانع بزرگی برای نمایش ثبات و اقتدار حاکمان مرد سالار ایران بود

رویای شیرین

دفتر خاطرات زندانام را ورق زدم تا به صفحه ای برسم که اولین سلام را به تو داده بودم. تاریخی که من در سرزمین بیگانه که هر نگاه و لبخند، زندانی بود، لبخند و نگاه آشنایت را یافتم. نگاه های مهربانت که چون قاصدی از زندگی خبر می داد و چهره ی آرامات که همه فریاد بود؛ فریادی که بودن را تجربه می کرد، فریادی که از حق زنان کرد می گفت.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - رامیز لامعی