کاوه آهنگری

از کنگره آزادی تا گنگره ملی

بهتر است هر کس نماینده خود باشد یا حداکثر نماینده حزب، سازمان و یا گروهی که به آن تعلق دارد، باشد. مبارزه برای دمکراسی هم همچون خود دمکراسی بدون تشکل و تحزب ناقص و ناپایدار خواهد بود. پس بهتر است که فعلا نمایندگان احزاب و سازمان ها، نه ملت ایران، با هم به گفتگو بنشینند تا شاید در پیشبرد فرایند دمکراتیزاسیون ایران و نهادینه کردن بردباری سیاسی یا تلرانس گام های اولیه را برداشته و این گونه اعتماد و اطمینان مردمان ایران و جامعه جهانی را نیز جلب و کسب نمایند

حقوق اقلیت های ملی و دینی

از این منظر می توان به نقش و تاثیر جنبش فدائی به صراحت اشاره نمود و آن را ستود. برابریخواهی و مبارزه علیه استبداد و نابرابری بویژه در عرصه فکری و تئوریک را می توان یکی از خصوصیات بارز جنبش فدائی ایران بهحساب آورد

شانس برد برای جمهوری اسلامی وجود ندارد

به گمان من پیچیدگی اوضاع روز به روز بیشتر می شود... بویژه بعد از انتخابات دور دهم ریاست جمهوری، این تنها اپوزیسیون نظام نیست که در مقابل فزونیطلبیهای حاکمیت توتالیتر جمهوری اسلامی ایستادهاست، بلکه گروهی برگشته از درون حاکمیت، مردم بطور عموم و جنبشهای مدنی، زنان، دانشجویان و بطور عموم افکار جهانی در مقابل رژیم ایران ایستاده اند

قرارداد اجتماعی، چشمانداز سیاسی ایران

همچنان که نظام اجتماعی سنتی که مدل اداری - سیاسی سنتی خاص خود را به همراە داشته و اغلب در چنین اجتماعاتی ' قدرت' بیشتر موروثی و به شکل هرمی بوده، دیگر جوابگوی ایران نمیباشد و ایرانیان خواه ناخواه باید از مدل امروزین حکومت یعنی نوع ارگانیک آن که وجه برجسته آن تمایز و گوناگونی است، استقبال نمایند

اشتراک در RSS - کاوه آهنگری