ا. رحمان

دو شعر به یادِ علیرضا جباری، رفیق سال هایِ دورِ عشق و کار

رفیقِ من قرارِ ما این نبود
همین حالا...
در این شبی که ماه
پشت ابرهای تیره پنهان است
چقدر می خواهم ببینمت
و تو سینه ات را بگشایی وُ
بگویی،
اینجاست،
هنوز سرِ جایش است
سرخِ سرخ-
عشق را
برایت به یادگار گذاشتم.

بخش: 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - ا. رحمان