مجید سیادت

در آستانه صلحی دیرآشنا یا سرابی زودپا

اهمیت تاریخی این توافق در جنبه ژیؤپولتیک آن است. امریکا بطور ضمنی قبول می کند که زنجیره بیروت – دمشق- بغداد- تهران ماندنی است. این امتیاز بسیار بزرگی است که به تهران داده شده و بدون شک امتیازات متقابلی از تهران خواسته خواهد شد. به نظر می رسد که تهران و واشنگتن در زمینه القاعده با یکدیگر به توافقهایی دست یابند. علاوه بر این امریکا نقش ایران در کمک در سرکوب القاعده را به نفع خود می داند.

مروری بر انتخابات و فراسوی آن

در ماههای آينده بايد منتظر گشايشی در فضای سياسی کشور، تغييراتی در سياستهای اقتصادی، و انعطاف بيشتری در سياستهای خارجی ايران باشيم. سوريه، افغانستان و مسئله اتمی ايران، هر سه به هم گره می خورند و راهی پرپيچ وخم در جلوی رهبران ايران و در جلوی ما نمايان خواهد شد. می شود انتظار داشت که علائم ديگری از چگونگی شکست و عمق فروپاشی حکومت ولی فقيه نمايان شوند.

بخش: 

يادداشتی بر رد صلاحيتها

تکليف اپوزيسيون در اين شرايط چيست؟ در شرايطی که آلترناتيو سالم و پر قدرتی نداريم چگونه رفتار کنيم؟ به نظر من ما می بايد به نحوی عمل کنيم که هيچ کدام از اين سه جناح به قدرت کامل نرسند. سياست ما بايد در جهت کمک به تعادل سه جانبه، بين سه جناح مشهود، باشد. اين تعادل، در صورتی که، و تا حدی که اتفاق بيافتد به باز شدن فضای سياسی ايران کمک می کند.

لیبی، مبارزه علیه استبداد، جنگ داخلی و جنگ خارجی

در زمانی که اين چنين آلترناتيوی وجود ندارد، قطعنامه 1973 شورای امنيت و اقدام کنونی غرب در جهت اجرای مفاد قطعنامه بايد مورد تاييد مشروط ما باشد. فکر می کنم "قانون"، هم قانون در چارچوب ملی و هم در چارچوب بين المللی، از درون همين نوع تجربيات شکل می گيرد. لااقل قانون خوب و سالم بايد از اين تجربه بيرون بيايد تا بتوانيم در موارد مشابه بعدی بهتر و راحتترتصميم بگيريم

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - مجید سیادت