مظفر محمدی

اعتصاب عمومی ، خواستهای اعتصاب و ترفندهای رژیم، گامهای بعدی!

اکنون وقت این فعل و انفعالات و پا پیش گذاشتنها و تامین رهبری و نمایندگی خواستهای مردم را کردن است. شخصیتها و نهادهای آزادیخواه و محبوب و مورد اعتماد مردم در میان کارگران و زنان و جوانان و فرهنگیان و کارمندان و بازاریان و دانشگاهیان و دانشجویان کم نیستند. آلان وقت آن است که از این موقعیت و محبوبیت و اعتماد مردم استفاده کرد و به میدان آمد و نماینده خواستهای مردم و دفاع از فرزندانمان و دفاع ا ز آزادی و حرمت انسانی خود و مردم شد

رياست جمهور جديد، سرنوشت كارگران و خواسته هاى آنها

مبارزه برای ایجاد مجامع عمومی کارگری منظم آن مصاف اصلی و حیاتی است که اگر کارگران در ایجاد آن موفق شوند اتحاد و یکپارچگیشان را تامین کرده و موفقیتشان را در رسیدن به مطالباتشان تضمین میکند. بعلاوه مجامع عمومی و شوراهای کارگری، شوراهای اسلامی و خانه کارگر را در مراکز کارگری جارو میکند.

بخش: 

مبارزه بر سر افزایش دستمزدها را نباید خاتمه یافته تلقی کرد

نباید مبارزه برای افزایش دستمزدها را تمام شده حساب کرد. نباید تن به این فلاکت و گرسنگی داد. حتی اگه لازم شود باید تمام سال را با چنگ و دندان از سطح معیشت دفاع کرد و دستمزدها را افزایش داد.

بخش: 

طرح یک قطعنامه سراسری کارگری برای افزایش دستمزدها در سال 84

تنها مرجع صلاحیت دار برای تعیین دستمزد پایه و افزایش آن خود کارگران و نمایندگانشان است. هیچ نهاد و ارگانی حق دخالت در این مساله را ندارد. این امری پذیرفته شده در روایط کار و سرمایه در جهان و امری بدیهی و طبیعی است. وزارت کار، شوراهای اسلامی و خانه کارگر تا کنون نشان داده و ثابت کرده اند که منافع کارگر را نمایندگی نمیکنند

بخش: 

در این مملکت برای هر چیز ولو کوچک باید جنگید!

در ایران جمهوری اسلامی برای یک لحظه امنیت و حرمت انسانی و آزادی معنی ندارد . در فضای اسلام زده و استبداد مذهبی و تبعیض و آپارتاید جنسی واستثمار وحشیانه کارگر و کارمند به سختی میتوان نفس کشید. اینجا صحنه یک جنگ مداوم و لاینقطع است. برای همه چیز ولو کوچگ باید جنگید.

8 مارس، یک صف آرایی اجتماعی دیگر

گره زدن جنبش زنان و وصل کردن آن به این تفکر و سیاستها تنها تلاشی برای خفه کردن صدای حق خواهی زنان است. اینها میخواهند به بهانه اینکه حالا وقتش نیست و ملیت و قومیت اول است و باید رفت سراغ فدرالیسم و از این حرفها جنبش زنان را به حاشیه برانند. اینها حتی اگر خود زن باشند کمکی به معضل عظیم اجتماعی تبعیض جنسی و نابرابری نکرده و نمیکنند.

تحرک کارگری برای آزادی ایجاد تشکلهای مستقل کارگری گامی مثبت، اما ناکافی!

اقدام برای پایان دادن به پراکندگی صفوف کارگران و متحد و متشکل کردن حول منافع کوتاه و دراز مدت شان جا دارد مورد حمایت عمومی نه تنها در ایران بلکه در مراجع بین الملل و اتحادیه ها و شخصیتهای کارگری قرار گیرد. این حد اقل توقع است. اما هر قدم پیروزی در گرو اتخاذ روشهای درست و پاسخ به نیازهای فوری و حیاتی گریبانگیر طبقه کارگر است.

بخش: 

افزايش دستمزدها در سال 84

اگر کارگران سر ميز مذاکره براي افزايش دستمزدها موفق نشدند چه؟ جواب در يک کلمه، اعتصاب است. اعتصاب سراسري و هماهنگ.
يک اعتصاب هماهنگ و سراسري پشت همه شان را ميلرزاند. رژيمي که به بحران سياسي عميقي دچار است تحمل ريسک کشيده شدن طبقه کارگر به اين ميدان را ندارد.

بخش: 
اشتراک در RSS - مظفر محمدی