محمود خلیلی

بچه جمشيد

«وحيد» همچنان يک‌پارچه شور و انرژى و روحيه بود. سربه سر همه مى‌گذاشت پير و جوان برايش تفاوتى نداشت مى‌گفت: زمان زيادى براى خنديدن نمانده من توى زندگى کوتاهم خيلى چيزها ديدم، آدم‌هاى خوب آدم‌هاى بد، جونورهاى رنگارنگ، حيوون‌هاى دوپا، ولى از اين جونورا (رژيم) وحشى‌تر نديدم

اشتراک در RSS - محمود خلیلی