علی پورنقوی

نقبی در "نفوذ"

نوشته، توسل ولایت فقیه و نیروهای راست را به "تئوری نفوذ" به عنوان ابزاری برای مدیریت انتخابات مجالس شورا و خبرگان در اسفندماه توضیح می دهد، اما همچنین تأکید می کند که اولاً پیش کشیدن خطر نفوذ و هشدار نسبت به آن توسط این نیروها، به انتخابات و تا آن زمان محدود نخواهد ماند و ثانیاً به اختصار به نقد نیروهائی، خارج از دایرۀ نیروهای راست و ولائی، می پردازد که در تبیین "نفوذ" روشی مشابه با این نیروها دارند.

در آستانۀ ۱۶۸مین اجلاس اوپک

 ۱۶۸مین اجلاس اوپک از روز جمعه 4 دسامبر در وین برگزار خواهد شد. بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت ایران، در آستانۀ این اجلاس نامه ای به دبیرکل اوپک نوشته و در آن خواهان تعهد اعضای این سازمان به سقف تولید ۳۰ میلیون بشکه در روز شده و قید کرده است که "افزایش تولید نفت ایران به مجوز هیچ کشوری نیاز ندارد".

نامبرده روز چهارشنبه 2 دسامبر نیز گفته است که "بازگشت ما به بازار به مجوز هیچ کس نیاز ندارد."

یک سخن سست

حسین جابر انصاری، سخنگوی وزارت امور خارجۀ ایران، گفته است: "جمهوری اسلامی برای قطعنامه‌های حقوق بشری سازمان ملل که با انگیزه‌های سیاسی و "لابی‌های پنهان" تهیه و تصویب می‌شوند، ارزشی قائل نیست". این سخن یادآور سخنان مشابهی است که بارها از زبان احمدی نژاد ابراز شدند.

سخن جابر انصاری در واکنش به تصویب قطعنامه‌ای در کمیته حقوق بشر سازمان ملل گفته شده است. قطعنامۀ مذکور از وضع حقوق بشر در ایران، خاصه از محدودیتهای آزادی بیان، جریان بی مهار دستگاه قضائی و افزایش اعدامها انتقاد کرده است.

آقایان! خامنه ای حتی بیطرف هم نیست

نیروهای افراطی مخالف برنامۀ جامع هسته ای (برجام) در درون جمهوری اسلامی، اصرار دارند خامنه ای را همراستا با خود، مخالف این توافق معرفی کنند. به این منظور آنها کارشان به بدترین خودفریبی ها نیز کشیده است، تا چه رسد به دیگرفریبی. واقعیت این است که روش کجدار و مریز خامنه ای و ابهام گوئی های او در این باره میدان را برای این نیروها فراهم آورده است.

استراتژی انتخاباتی سوم

نوشته، سیاست فراخوان به نیروهای سیاسی و مدنی برای "مشارکت فعال در کارزار انتخاباتی و مبارزه برای حذف نظارت استصوابی، برگزاری انتخابات آزاد و رفع حصر" از طریق معرفی کاندیداهای خود و پیگیری حق انتخاب کردن و انتخاب شدن و حق داشتن نماينده در مجلس، را رئوس استراتژی انتخاباتی سومی می داند که هدف مقدم آن معرفی سیاستی به عنوان اپوزیسیون مستقل و مسالمتجوی نظام جمهوری اسلامی است. نیروئی که بر جنبشهای مدنی اتکا دارد و از مفرهای قانونی برای پیگیری حق شهروندی نیز بهره می گیرد.

روش زیانبار خامنه ای نسبت به برجام

ولو که مجلس در مقام رد یا تصویب برجام برآید، رد آن جمهوری اسلامی را در پهنۀ جهانی و نمایندگان مجلس را در پهنۀ ملی در موقعیتی بسیار دشوار قرار خواهد داد. قابل تصور است که در میان نمایندگان کنونی باشند نمایندگانی که با اطمینان از نتیجۀ نهائی، مخالفت خود با برجام را با رأی شان نیز اعمال کنند، اما قابل تصور نیست که مجلس کنونی به مثابۀ یک کل، به مصاف با دنیا و مردم برخیزد

در آستانۀ هفتادمین مجمع

از اواسط ماه سپتامبر 70مین مجمع عمومی سازمان ملل برپا خواهد بود. روحانی نیز در این مجمع شرکت و سخنرانی خواهد کرد. سمتگیری در راستای تقویت نقش سازمان ملل در مناسبات میان کشورها، دعوت به تشکیل پلاتفرمی واقعاً بین المللی و واقعاً همه جانبه برای مقابله با تروریسم – از جمله علیه داعش، پرهیز از دشمنانه گوئی علیه اسرائیل، در عین مقابله با سیاست جنگ طلبانۀ نتانیاهو، رئوس پیامی است که می تواند به کنه مضمون توافق جامع هسته ای و امید مردم وفادار باشد.

آیا ادامۀ برنامۀ هسته ای توجیهی دارد؟

اکنون که هدف تبدیل شدن به قدرت هسته ای مجازی منتفی شده است، ادامۀ برنامۀ غنی سازی چه الزامی دارد؟ پاسخ ظاهراً این است: الزام تولید انرژی هسته ای، یعنی برای استفاده در نیروگاه ها برای تولید برق. صرف نظر از آن که غنی سازی الزامی برای تولید انرژِی هسته ای نیست، مناسب است بر این گزاره مکث شود

بخش: 

توافق جامع در گرو "تحریم تسلیحاتی"؟

آیا اختلاف بر سر تداوم یا خاتمۀ تحریم جمهوری اسلامی از سلاحهای متعارف، به عامل احتمالی شکست مذاکرات هسته ای تبدیل خواهد شد یا این اختلاف تقلائی برای امتیازگیری های خرد در لحظات نهائی مذاکرات است؟ نوشته این اختلاف را تقلا برای امتیازگیری خرد می داند و آکتورهای اصلی آن را امریکا، جمهوری اسلامی و روسیه. به زعم نوشه در ظرف و زمینۀ مذاکرات هسته ای موضوعاتی در فراسوی پروندۀ هسته ای ایران، از جمله مسائل منطقه نیز مطرح بوده اند و اختلاف بر سر تحریم تسلیحاتی بی ارتباط با آن نیست. اما اگر تا دو روز دیگر توافق جامعی حاصل نشود، این اختلاف بر سر تحریم تسلیحاتی نیست که عدم توافق را رقم زند و توافق جامع را گرو خویش گیرد.

خطر از جای دیگری است

نوشته، دشواری وضعیتی را که برای رسیدن به توافق جامع هسته ای در خلال سه هفتۀ آیندۀ وجود دارد، ظاهر وضع کنونی می داند و بر این است که تمام عواملی که ایران و امریکا را در چندین سال اخیر به حل مسئله ترغیب می کرده اند، همچنان باقی اند. این، نه شکست مذاکرات هسته ای و بازگشت به مناسبات تنش آلودۀ سالها پیش با امریکا، بلکه کشیده شدن باز هم وسیعتر و مستقیمتر پای جمهوری اسلامی به منجلاب سوریه است که امروزه به واقعی ترین خطر بر بالای سر مردم و کشور ما شکل بخشیده است

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - علی پورنقوی