علی پورنقوی

آغاز پایان انتقاد سلاح

امروز، شنبه 24 دسامبر، محمدو بوهاری، رئیس جمهور نیجریه اعلام کرد که ارتش این کشور گروه بوکوحرام را از آخرین پایگاه خود در جنگل سامبیسا بیرون رانده است. بنا به اعلام او "تروریست ها در حال فرار اند و جایی برای پنهان شدن ندارند."

رئیس جمهور نیجریه به ارتش این کشور به خاطر عملیات اخیر تبریک گفته و پیروزی آن بر بوکوحرام را تحولی دانسته که "همگان از مدت ها پیش در انتظار وقوع آن بوده اند."

در بارۀ فضیلت

ضرب المثلی انگلیسی می گوید: "انسانها قربانی ضعفهای [ناشی از] فضیلت خویش اند. هانا آرنت هم گفته است: "فضیلت پاداش خویش است".

در جمهوری اسلامی نباید شگفت زده شد اگر آن ضرب المثل انگلیسی را از زبان سعید مرتضوی بشنویم و این قول هانا آرنت را از زبان فاضل لاریجانی.

رسالت ناممکن ترامپ

گفتۀ ترامپ دایر بر این که "برجام کاغذ پاره ای بیش نیست" و انتصاب [احتمالی] مقاماتی که همگی دارای مواضع تندی علیه جمهوری اسلامی ایران اند، موجب سرراستی برای این ارزیابی بوده اند که ترامپ در تدارک اعمال فشار ویژه ای علیه جمهوری اسلامی است. آیا ترامپ در موقعیت اعمال فشار جهت یافته و متمرکز بر ایران خواهد بود؟ اگر مجموعه پرابعاد وعده های انتخاباتی ترامپ و امکانات و محدودیتهای داخلی و خارجی او را برای تحقق این وعده ها تماماً در نظر آوریم، به نظر می رسد که پاسخ منفی باشد.

هر کس دو میهن دارد

قابل انتظار بود که خطبه های نماز جمعۀ این هفته در ایران، تهاجمی هماهنگ علیه امریکا باشد. روز جمعه تنها یک روز از 13 آبان، سالروز اشغال سفارت امریکا، گذشته است. مرکب امضای اوباما در زیر فرمان تمدید وضعیت اضطراری ملی امریکا در ارتباط با ایران خشک نشده و مبارزۀ انتخاباتی برای ریاست جمهوری در این کشور جاری است؛ مبارزاتی که مقدمتاً روند و مضمون ارزان خود را با وسعتی بی سابقه در پیش چشم جهان پهن می کند.

موضوع، "نظارت مطلق شورای نگهبان" است

آنچه که در ابلاغیۀ "سیاستهای کلی نظام در مورد انتخابات" مرکزیت دارد، ممنوعیت دخالت نیروهای مسلح در انتخابات نیست. موضوع مرکزی این ابلاغیه لزوم سازوکاری برای نظارت دائمی بر نمایندگان و رئیس جمهور است. ابلاغیۀ خامنه ای گام دیگری برای "نرم افزاری کردن هر چە بیشتر مهندسی انتخابات" از طریق تحکیم شخصیتهای حقوقی وابسته به ولایت فقیه و مستقیماً دخیل در امر انتخابات است. اما مشکلی که ابلاغیۀ خامنه ای در صدد رفع آن برآمده است، بازتابی از مشکل جوهری نظام جمهوری اسلامی است.

تدارک انتخابات به سبک ولائی

ظاهراً پرهیز از دو قطبی کردن فضای کشور دلیل خامنه ای برای "توصیه" به احمدی نژاد بوده است، که خود را برای انتخابات ریاست جمهوری در سال آینده کاندیدا نکند. نوشته ٤ لایۀ مختلف را در برخورد به این اقدام خامنه ای متمایز می کند و برمی نهد اولاً این تنها حیات سیاسی کشور نیست که عرصۀ جولان قطبیت است و ثانیاً خود خامنه ای سهم بسزائی در ایجاد قطبیت نه فقط در جامعه که همچنین در مناسبات کشور ما با جهان خارج داشته است.

در دفاع از منافع ملی

 
این چند فراز از صحبتهای احمد جنتی را که در خطبه های نمازجمعه امروز در مخالفت با امضای قرارداد دولت روحانی با "گروه ویژۀ اقدام مالی" (Financial Action Task Force (FATF ابراز کرده است، در نظر بگیرید:
• دولت با امضای این قرارداد خلاف مصالح ملت اقدام کرده است؛
• این قرارداد مسئله بسیار پیچیده و مهمی است که اگر اتفاق بیفتد ما باید فاتحه بسیاری از چیزها را بخوانیم؛

لنگرداری چندمیلیاردی روسیه

ساخت دو نیروگاه اتمی دیگر در بوشهر به لحاظ اقتصادی، فنی، ایمنی و محیط زیستی دارای ابهامات متعددی است. اما این اقدام به لحاظ سیاسی ابهام بزرگی را باقی نمی گذارد. جمهوری اسلامی در اثر مواجهۀ خصومت آمیزش با امریکا و با برخی از شئون جوامع غربی به طور کلی، مدام خود را به اتکای بیشتری به روسیه ناگزیر دیده است. این اتکا ابداً بی هزینه نبوده و نیست. روسیه نیز این را به خوبی دریافته است و هزینۀ گزاف لنگرداری خود را می خواهد. به علاوه، اقتصاد مقاومتی الزامات سیاسی، ایدئولوژیک و فرهنگی خود را دارد؛ الزاماتی که بهترین پاسخ خود را برای تولید انرژی، در قامت روسیه و در نوع انرژی بی آینده و سرمایه سوز اتمی می یابند.

پس مسئولیت با شخص آقای خمینی است

28 سال پیش، هزاران زندانی سیاسی که مطابق قوانین جمهوری اسلامی به حبسهای مختلفی محکوم شده و در حال گذراندن دورۀ محکومیت شان بودند، بنا به حکمی از آقای روح الله خمینی مورد "محاکمۀ" مجدد قرار گرفته و اعدام شدند.

انتشار فایل صوتی از جلسه آقای منتظری با هیئت مسئول و مأمور اجرای حکم مذکور، که شامل تنی چند از صاحب منصبان کنونی در دولت روحانی و در حکومت جمهوری اسلامی است، این جنایت را حتی تا حد حقوقی نیز محرز کرده است. پس دور از انتظار نیست که شاهد انواع انکارها، کج نمائی ها و نعل وارونه زدنها در جستجوی عاملان و آمران این جنایت باشیم.

نه تمکین، که ممکن

قطعاً آرمانگرایان انساندوست از این که نگرش جهانگرا هنوز ابزار برکشیدن خود به عنوان نگرش مسلط بر عرصۀ عمل مناسبات بین المللی – یا درستتر است گفته شود مناسبات جهانی - را نیافته است، خشنود نیستند. اما مواجهۀ مذکور همچنین آشکار کرد که در این اکیدترین عرصۀ واقعگرائی "... آمده است آن روزی که ایجاب می کند به جای انصراف از یکی از علائق گوناگون یا امحای آن در دیگری، به دمساز کردن همزمان آنها با هم در سنتزی کامل و وسیع دست زنیم."

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - علی پورنقوی