علی پورنقوی

"مسکو" سومین شاهد است

تقلیل سطح مذاکره به سطح کارشناسی می تواند نشانه مأیوس کننده ای باشد، اما همچنین می تواند اقدامی ضرور تلقی شود، که باید تکرری به مراتب بیشتر از آنچه تاکنون داشته است، داشته باشد. در بالا اشاره شد که مواضع طرفین از هم بسیار دور اند. درست در این صورت است که مذاکرات کارشناسی ممتد و پردامنه ضرورت می یابند.

مذاکرۀ مسکو: زمان بروز نشانه ها و شاید هم بیشتر

این نگاه و انتظار که مذاکرۀ مسکو به توافق جامع یا حتی نسبتاً گسترده ای بیانجامد، و یا درست برعکس، به هیچ توافق ملموسی منجر نشود، نگاه و انتظاری است که بر لفاظی طرفین در آستانۀ مذاکره بنا نهاده شده است. نگاه و انتظار مبتنی بر عوامل پایدار در مناسبات طرفین و وضع آنان این برداشت را به دست می دهند که مذاکرۀ مسکو حداقل به بروز نشانه های قابل اتکائی از تفاهم توسط طرفین و حداکثر به توافقی در این یا آن مورد خواهد انجامید.

کنفرانس بغداد: محک بلاغت

محک بلاغت در مذاکره راسخیت در حصول به توافق است. برخلاف انتظارات بسیاری که نسبت به کنفرانس بغداد شکل گرفته اند، ابداً منتفی نیست که این کنفرانس بدون هرگونه توافق مشخصی خاتمه یابد. این کنفرانس را نه با نتایج ملموس آن بلکه باید در ابراز راسخیت مذاکره کنندگان برای نیل به توافق محک زد، با دادن این علامت به طرف مقابل و به خارج از خود که در برابر مخالفتها عقب ننشسته اند.

رد خشتی برای یک سال باقیمانده

“کابینۀ بی رسالت” عنوانی است که در پاره ای از کشورهای دموکراتیک، هنگامی که کابینه ای سقوط کرده اما تا برگزاری انتخابات هنوز باید بر سر کار باشد، به آن کابینه اتلاق می شود. کابینه ای که فاقد اختیار اخذ تصمیمات استراتژیک است و منحصراً باید امور جاری را پیش ببرد. کابینۀ بی رسالت بیان مناسبی برای احوال فعلی ریاست جمهوری احمدی نژاد و به بیشترین احتمال سیر یکسالۀ آتی آن است.

رد خشتی برای یک سال باقیمانده

"کابینۀ بی رسالت" عنوانی است که در پاره ای از کشورهای دموکراتیک، هنگامی که کابینه ای سقوط کرده اما تا برگزاری انتخابات هنوز باید بر سر کار باشد، به آن کابینه اتلاق می شود. کابینه ای که فاقد اختیار اخذ تصمیمات استراتژیک است و منحصراً باید امور جاری را پیش ببرد. کابینۀ بی رسالت بیان مناسبی برای احوال فعلی ریاست جمهوری احمدی نژاد و به بیشترین احتمال سیر یکسالۀ آتی آن است.

مذاکرات اتمی: به استقبال از منتظره ترین نتیجه

چرا مذاکراتی با منتظره ترین نتیجه؟ زیرا اولاً دو طرف به آن چه پیشتر از آن علامت داده بودند عمل کردند، و تانیاً نه توافق بیشتری ممکن و نه تظاهر دیگری مطلوب بوده است. اما آیا این نتیجه واقعاً پیشتر علامت داده شده بوده است؟ آری، مروری بسیار سریع بر بعضی مواضع طرفین در خلال یک ماه گذشته و تا آخرین روز مانده به مذاکرات این برداشت را تأئید می کند.

همسرائی دولت اسرائیل و جمهوری اسلامی:"نقض حقوق بشر، حق مسلم ماست"

موضع مشترک و توأمان حکام جمهوری اسلامی و اسرائیل علیه شورای حقوق بشر و ... موقعیت نادری را فراهم آورده است که می توان و باید آن را برای غلبه بر سلطۀ "گفتمان جنگ"، که حتی در میان مخالفان آن نیز سلطه سنگینی دارد، و تبدیل موج پیشگفته به جریان نیرومندی از دوستی و همبستگی مردم ایران و اسرائیل علیه نقار و نفرت به کار بست.

یک سناریوی خوشبینانهنشانه های پیشرس یک مهندسی بزرگتر؟

... یک سناریوی خوشبینانه حاوی کوشش جمهوری اسلامی برای حل مسائل اش با غرب، و مشخصاً حل بحران پروندۀ اتمی، طی یک مهندسی حدوداً یکسال و نیمه است؛ زمانبندی ای که با انتخابات نهمین دورۀ مجلس شورای اسلامی آغاز و به انتخابات ریاست جمهوری در بهار سال آینده ختم می گردد.

شمشیر داموکلسی، اما زنگ زده، بر فراز سر احمدی نژاد

... کارکرد شمشیر داموکلس کشاندن احمدی نژاد به معامله بر سر همان "آرایش احتمالی مجلس آینده" است، و ظاهراً ابلاغ این تهدید توخالی به او که "وگرنه مرگ را آماده باش". علیرغم ظاهر پرتنش وضعیت، مطلوب عموم گرایشهای درون حاکمیت رسیدن به توافق و تعادلی پشت پرده است و مشکل در این میان ابداً عدم آمادگی احمدی نژاد برای رفتن به پای معامله نیست، بلکه سهم و تعادلی است که طرفهای مختلف از این معامله انتظار دارند.

خردک شرری

نکته اما این است که با تکذیب رسمی مداخله اسرائیل (و نیز امریکا و انگلیس) در ترور، ولو با لقلقه کلام ، یا یک دیپلماسی فعال به کار گرفته خواهد شد که بر این تکذیبها تکیه کرده و هدف "محو تروریسم در همه اشکال و مظاهر آن" را پی می گیرد و یا با ردیفی از رجز و تهدید به مقابله به مثل، یعنی توسل به ترور، موقعیت مساعد فراهم آمده به باد داده می شود. جمهوری اسلامی فعلاً به راه دوم می رود.

مکثی بر لحظه

اهمیت لحظۀ حاضر مقدمتاً به لحاظ امکانی که برای نیل به تفوقی تاکتیکی نسبت به حاکمیت در آن نهفته است، نیست؛ بلکه در مجالی است که این لحظه در اختیار نمایندگان سیاسی [بالفعل و بالقوه] دو نیروی اجتماعی قابل اعتنای جامعه ما، برای نگاهی واقعبینانه به یکدیگر قرار داده است: نیروهای اصلاح طلب و تحولخواه جامعه ما با دو مطالبه متفاوت نسبت به سکولاریسم در حاکمیت.

بعد از اصلاح طلبان

... شاید نقدترین سؤال در ارتباط با انتخابات این باشد که "از اصلاح طلبان گذشته، آیا طرفداران احمدی نژاد نیز از شرکت در انتخابات منصرف نخواهند شد؟". موضوعیت این سؤال در نزدیکی اصلاح طلبان و طرفداران احمدی نژاد نیست، بلکه در موقعیت کمابیش مشابهی با موقعیت اصلاح طلبان است که طرفداران احمدی نژاد برای شرکت در انتخابات این روزها خود را با آن مواجه می بینند.

جنگی در راه نیست، می تواند هرگز هم نباشد

علیرغم ضعف واقعی نیروهای اپوزیسیون جمهوری اسلامی، که گاه تيره نمائی بسياری نيز نسبت به آن انجام می گيرد که گوئيا موجب بی اثری مطلق اين نيروها در سپهر سياسی امروز ايران است، من بیشتر و بیشتر متقاعد شده ام که مخالفت تقریباً بالاتفاق نیروهای اپوزیسیون ایرانی، چه در داخل و چه در خارج از کشور، با حل مسئله اتمی از طریق جنگ، به یمن مسالمت جوئی متجلی در گسترده ترین جنبش اعتراضی مردم ایران در ثلث قرن اخیر، عامل مؤثر – اگر نگویم مقدمی، در ممانعت از کشیده شدن جنگ به...

گم و گور شدن سخن مسئولانه صالحی در گردو خاک فرار احمدی نژاد به جلو

اگر اطلاع و مشارکت مقامات بلندپایه جمهوری اسلامی در طرح ترور سفیر عربستان را منتفی بدانیم، که تقریباً همه چنین کرده اند، نه دلیلی وجود دارد مشارکت مقامات بلندپایه امریکا در داستان پردازی ای تا به این پایه ناپخته را بپذیریم، نه دلیلی وجود دارد تئوری "اقدام خودسرانه" را رد کنیم و نه این که منتفی بدانیم دستهای ثالثی در کار بوده اند. واقعیت هر چه باشد، اعلام آمادگی ایران برای تحقیق در این باره می توانست، و هنوز نیز می تواند، راهگشاتر باشد تا انکار محض.

"قانون نظارت بر رفتار نمایندگان" آینه ای بر وضع ولایت

اهمیت مقدم "قانون نظارت ..." در اثرات و عواقبی که بر رفتار انتخاباتی جامعه و جامعه سیاسی، رفتار پساانتخاباتی نمایندگان و ... می گذارد، نیست، بلکه در گزارش و تصویری است که از وضع خامنه ای در کار تکمیل بنای استبداد خویش به دست می دهد... اهمیت تصویب "قانون نظارت ..." مقدمتاً از آن لحاظ است که وضعی را که خامنه ای خود را در آن می بیند، به دست می دهد.

طلیعۀ یک فرصت و ضرورت تاریخی

نگاهی بیطرف به تاریخ معاصر ایران آشکار می کند که نیل به دموکراسی و توسعه در جامعه امروز ایران ... با نفی و نابوده پنداشتن هیچ یک از نیروهای اجتماعی و حتی سیاسی خواهان اصلاح یا تحول صورت تحقق نخواهد یافت و ... از این رو است که ابعاد اهمیت زمینۀ پیش آمده برای همسوئی و همراهی نیروهای سکولار دموکرات، اعم از مذهبی و غیرمذهبی، در جریان انتخابات می تواند از انتخابات بسیار فراتر رود و به طلیعۀ یک فرصت و ضرورت تاریخی فراروید.

زمان سنجی بی محل روسها

اعلام طرح روسیه برای خروج از بن بست مسئله اتمی ایران و پذیرائی از صالحی برای مذاکره در باره طرح، 7 ماه مانده به انتخابات دوره نهم مجلس، تنها کمی پس از فروکش کردن اصطکاکات علنی میان خامنه ای و احمدی نژاد و در زمانی که مسئله مقدم بخش اعظم حاکمان جایگاه و پایگاه شان در انتخابات است، مبین زمان سنجی بسیار "بی محل" روسها است.

صحنۀ روشن انتخابات

سخن گفتن از "صحنۀ روشن انتخابات"، به مثابه صحنه ای از مناسبات مردم و قدرت،سخن گزافی است... اما تا آنجا که موضوع مناسبات گرایشهای اصلی درون حاکمیت حول موضوع انتخابات و طرح و نقشۀ هر کدام از آنها برای انتخابات در میان است، میتوان از "صحنۀ روشن انتخابات" سخن گفت. در اینجا باید تصریح کنم که گرایشهای اصلی درون حاکمیت حول موضوع انتخابات را میتوان با دو گرایش "ولائی" و "پوپولیستی" توصیف کرد.

تحسین زودرس صندوق بینالمللی پول

توفیق طرحی با ابعاد طرح حذف یارانه ها مستلزم حدودی از ثبات اقتصادی و طبعاً سیاسی، و نیز میزان معینی از شفافیت و مشارکت فعال شهروندان در اجرای طرح است. فقدان تمام این شرایط در اجرای طرح حذف یارانه ها تحسین صندوق بینالمللی پول از "موفقیت سریع" این طرح را تحسینی زودرس جلوه میدهد.

این گونه که هست، این گونه نمیماند

احمدی نژاد بر این تصور است که برخورداری از حدودی ذخیره نفت و گاز و "یک مشت دلار" برای استحکام موقعیت ریال کافی است. اما شکایت او از "قیمت کاذب" دلار و شکست او در تقلیل ۵۰ درصدی این قیمت، مادام که بنیه عمومی اقتصاد ایران دستخوش افول دائمی است و وابستگی آن به نفت اکیدتر میشود، مادام که حجم نقدینگی از رشد ۳۰ درصد و بیشتر در سال برخوردار است، مادام که نرخ سود گرفتار اعوجاجات سیاستی دوماهه است، ... ادامه خواهد داشت.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - علی پورنقوی