فرخ نعمت پور

یا می آموزند، یا می بازند

این بار مردم بخوبی فهمیدەاند کە بدون صدای اعتراضی آنان و حضور در خیابان، هیچگونە پروژە تغییری در کشور بە پیش نخواهدرفت. آنان بخوبی خامنەای را نشانە گرفتە و بە این ترتیب مانع اصلی در تغییر شرایط کشور را دریافتەاند. هرگونە تحول در ایران فلاکت زدە، احتیاج بە ارادە مستقیم مردم در تحمیل خواستەهای خود بە حاکمان قراردارد. خیابان باید بیش از پیش بە ایفای نقش خود در تاثیرگذاری بر سیاست کشور بپردازد.

تا کی می خواهید با مردم بجنگید

اما هیچ چیز مثل حضور مردم در خیابان نیست. حضور مردم در خیابان، بمثابە بازشدن جبهەای دیگر و این بار در داخل است، یعنی درست پشت خاکریز خودی. جبهەای کە هیچ وجە مشترکی با جبهە خارجی خودساختە رژیم ندارد و از منطق مبارزاتی ویژە خود بهرەمند است. و آیا این بار ما در آستانە همان مقطع سال ٦٧ نیستیم کە بنوعی دارد تکرار می شود؟ تکراری کە خود را در خستگی مردم از جنگ فرسایشی حاکمان در آن سوی مرزها و بهدردادن امکانات کشور باز می یابد، جنگی کە میهن ما را دوبارە در سراشیبی خستگی و از اندرون خالی شدن قرار دادەاست؟

بخش: 

تجاربی نزدیک بە هم

البتە فرق فاحشی کە وجود دارد عدم اعلام یک حزب منحصربفرد از طرف جمهوری اسلامی است، بە همین جهت تمرکز قدرت بشیوە دیگری دارد شکل می گیرد. در ایران تحت حاکمیت تئوکراتیسم، تنوع احزاب بشیوە خاص و اولیە وجود دارد و همین بە این منجر می شود کە توتالیتاریسم زمان شاە تکرار نشود. در واقع ما با تمرکز قدرت در حاکمیت روبرو هستیم و همزمان با نوعی پلورالیسم در بطن جامعە، آن هم در دو سویە اصلاح طلب و اصولگرا. در صورتیکە در زمان شاە بنوعی قدرت سیاسی هم در بطن حاکمیت و هم در پهنای جامعە یکدست شد.

بخش: 

ای کلک!

حقە جالبیست. از یک طرف خودشان عامل کم آبی، بی آبی و تغییر در اکوسیستم منطقە اند، و از طرف دیگر در هیئت ناجی و سوپرمان ظاهر شدە و خود را منجی مردم معرفی می کنند! در جائی بە خروار می گیرند و در جائی دیگر اندک اندک بەنام ارائە خدمات، آن هم تنها در صورت بروز اعتراضات همگانی، بە مردم پس می دهند! قرار است تانکرهای آب بە چند صد روستا اعزام شوند!

نشست رئیسی با نخبگان و اساتید

تکرار نصایح اساتید و نخبگان کشور در خصوص همان راهکارها کە در دولتهای پیشین هم مطرح می شدند، نشان از آن دارد کە بخش تکنوکرات و نخبە کشور کماکان راهکار لیبرالیستی برای برونرفت از شرایط اقتصادی کشور ارائە می دهند، امری کە نمی تواند خوشایند فردی مثل رئیسی باشد. زیرا این پیشنهادات عملا بە معنای عادی سازی و گسترش روابط با خارج کشور، بویژە ایالات متحدە آمریکا است و این یعنی تغییر در برخی مولفەهای نگاە استراتژیک آنان بە امر سیاست کلان در کشور.

دو تاکتیک برای سرپا نگهداشتن اقتصاد

حاکمیت می داند کە در صورت کمبود کالا، جامعە در شرایط کنونی بسرعت می تواند وارد آشوب و بلوا بشود، و با هجوم مردم بە مغازەها و بازار، کنترل از دست نیروهای انتظامی و امنیتی خارج بشود. از طرف دیگر با تضمین وجود پول در جامعە (علیرغم انباشت آن در بخش کوچکتری از جامعە)، امکان خرید در بازار بنوعی حفظ می شود و بە این ترتیب علیرغم همە فشارها، اقتصاد بنوعی خواهد چرخید.

کوبائی کە رنج می برد

متاسفانە نظام جهانی سرمایە از چنان تسلطی برخوردار است کە می تواند از طریق فشارهای کمرشکن اینگونە نظامها را تغییر ماهیت دادە و بە ضد فلسفە وجودی خود تبدیل کند. و در توجیە مشکلات و عقب نشینی ها هم نمی توان همیشە بە فشار امپریالیستها ارجاع دارد، زیرا اگر واقعا در دنیائی کە امپریالیستها چنین امکان تعرض دارند و می توانند همە معادلات را بهم بزنند، خوب است انقلابیون نگاە دیگری بە امر انقلاب و تغییر در جهت تامین منافع کارگران و زحمتکشان داشتە باشند. سوسیالیسم را نمی توان تحت هر شرایطی ایجاد کرد.

جنگ، بیرونی و درونی ندارد

واقعیت این است کە جنگ، درونی و بیرونی ندارد و اگر کشورها بە شرایط نامناسب روابط میان خود ادامە دهند، هر جنگ بیرونی سرانجام درونی خواهد شد و هر جنگ درونی سرانجام بیرونی. راە چارە تنها در گریز عمومی از پدیدە جنگ در گستردەترین معنای آن قرار دارد. جنگ و رقابت ناسالم، پدیدەای تحمیلی نیست، بلکە انتخاب است.

عروج طالبان، تشدید تندروی در منطقە

با پیشروی طالبان ما وارد دوران جدیدی در آرایش سیاسی موجود در خاورمیانە خواهیم شد، آرایشی کە بە هیچ وجە بە نفع کشور نیست. بە قدرت رسیدن یک نیروی تندرو اسلامی در مرزهای شرقی ایران، باعث تشدید گرایش تندرو و امنیتی در ایران شدە و دلیلی دیگر بر لزوم تراژیک عروج بیشتر تندروها و جریانات امنیتی در ساختار قدرت سیاسی کشور خواهد افزود.

بخش: 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فرخ نعمت پور