فرخ نعمت پور

انتصخابات، و نە انتصابات یا انتخابات فرمایشی

در جریان انقلابات مخملی، اصطلاحی ابداع شد تحت عنوان 'اصقلاب' کە محل تلاقی اصلاحات و انقلاب بود، واژەای کە بسیاری آن را متناسب با روند تحولات در کشورهای اروپای شرقی ارزیابی می کردند. آیا نمی توان با بهرەگرفتن از همین منطق، از این بە بعد انتخابات را در جمهوری اسلامی تحت عنوان 'انتصخابات' توصیف کرد؟ کلمەای کە بە خوبی هم معرف جریان نظارت استصوابی است و هم معرف چگونگی روند انتخابات در میان خودیهای اصولگرا.

بخش: 

جلادی کە رئیس جمهور شد

حکومت این دورە، بدون اینکە هزینە دوران جنبش سبز را پرداختە باشد، یک دست تر شد. انتخاب رئیسی، دهن کجی آشکار بە مردم ایران و ضربەای سخت بە وجدان جامعە بشریست. انتخاب رئیسی انتخاب یک جلاد بود. و این در شان مردم ایران نبود.

بخش: 

پارادایم امنیتی

اما شرط نیست کە پارادایم موجود در حاکمیتها بە خود جامعە هم در همان مقیاس تسری پیدا کند. درست است کە امنیت می تواند همیشە دلمشغولی جامعە باشد و در بزنگاەهای خاصی بە خصوصیت اصلی در بطن آن هم تبدیل شود، اما نوع نگاە جامعە نمی تواند همان نوع نگاە حاکمیت بە پارادایم امنیت باشد. بویژە اینکە در کشاکشهای سیاسی، بنیانهای اقتصادی و معیشتی مردم فروبپاشند و تامین زندگی روزمرە بە معضل بزرگی تبدیل شود.

حکومتهای انقلابی با انقلاب سرنگون نمی شوند١

اما این مانع تغییر نخواهد شد. فقط اینکە باید هوشیار بود کە روند مبارزە را سیاە ـ سفید ندید. اینکە چنین بپنداریم حکومتیها همگی آن طرف خط اند و ما این طرف. باید نگاە مجموعەای بە کل تصویر داشت. در این گونە جوامع، خطی وجود ندارد تا بدقت جمعی را این طرف و جمعی را آن طرف فرض کند. در نگاە مجموعەای همە بنوعی در تغییر دخیل اند؛ از جملە بخش مهمی از حاکمان، کە تجربە نشان می دهد مرتب در زیر تیغ سرکوب و فشار قرار دارند. در این نگاە مجموعەای است کە بە امید تغییر از داخل می توان نشست.

رزم مشترکی کە غائب است

جامعە ایران قبل از اینکە بە حضور یا عدم حضور در انتخابات نیاز داشتە باشد، بە حضور فعال خود در عرصە سیاسی، اجتماعی و مدنی نیاز دارد. اگر این مشکل حل شود، بی گمان هم حضور و هم عدم حضور می توانند سرانجام بە نتیجە برسند. در غیر این صورت در بر همان پاشنە سابق خواهد چرخید و تحریم هم دردی از درهای بی شمار این ملت را دوا نخواهد کرد. جامعە پیش از هر چیز نیاز بە رزم همە جانبە در تمامی عرصەها دارد.

بخش: 

تلاشی بیهودە

حاکمیت رویای یکدست شدن خود را بە گور خواهد برد و تا هست باید با این پدیدە ناخوشایند بسوزد و بسازد. انقلاب بهمن و جامعە ایران قوی تر و واقعی تر از آنند کە حاکمان بتوانند با فشار و تزویر کل سیستم قدرت سیاسی در کشور را از زیر تاثیرات معین و مهم آن بدر آورند.

میزانی کە باید بدان معتقد بود

اما جامعە ایران عمدتا میان دو جهت فکری بلانکیستی کە می گوید آنکە سلاح دارد نان دارد، و نگاە پولانزاسی تقسیم شدە کە دولت را عرصە مبارزە طبقاتی و هدف نفوذ طبقات و گروههای اجتماعی هم می دانست. مشکل است آنکە را کە برای بدست آوردن نان بە سلاح معتقد است را بە این قانع کرد کە می توان از طریق رای بر منطق حاکمیت حتی بشیوە مقطعی هم کە بودە تاثیر گذارد. درست همانگونە کە مشکل است یک اصلاح طلب دو آتشە را قانع کرد کە تحریم هم می تواند یک روش اصلاح طلبی باشد.

خیز حاکمیت برای تکرار

با اطمینان می توان گفت کە بەنوعی منطق حکمرانی دوران احمدی نژاد تکرار خواهد شد، و حتی اگر اصلاح طلبان بە زیر تیغ سرکوب نروند و جنبش سبز دیگری هم شکل نگیرد، اما بی منطقی تندروها در ادارە کشور، مثل دملی چرکین، با گذشتن هر روز بیشتر دهان باز خواهد کرد و خود حاکمان یکدست نظام، حاکمیتشان را بە دست خود بە پای ذبح و نکبتی بیشتر خواهند برد. در چنی صورتی، کشور متاسفانە بە یک مسیر با دو مشخصە کشیدە خواهد شد: استبداد بیشتر، و همراە آن امکان تشدید مبارزە در شکل خشونت آمیز.

بخش: 

بازی حاکمیت در زمین مخالفان

اگر جامعە ایران جامعە شوک و حوادث غیرمترقبە سیاسی است، جمهوری اسلامی هم همان راە را دارد می رود، البتە بە جرات می توان گفت کە این اول جمهوری اسلامی بود کە با پذیرش قطعنامە ٥٩٨ برای پایان جنگ هشت سالە ایران و عراق، شروع کرد و بعد همین شوک در دوم خرداد سال ٧٦ از طرف جامعە تکرار شد.

سکوتی کە معنا را پس می زند

عدم تعقیب مناظرەهای انتخاباتی از طرف مردم، یک موضع فعال نیست. زیرا برای تحریم هم باید از چگونگی روند رویدادها آگاە بود. جامعەای کە نمی خواهد بداند چە می گذرد، نخواهد هم دانست چە پیش می آید و این همانیست کە حاکمان خواب آن را دیدەاند. بە نظر می رسد خواب خامنەای و اعوان انصار دارد تعبیر می شود، و انتخابات در شرایطی کە باب میل آنهاست پیش بردە می شود. تحریم انتخابات خودبخود یک کنش سیاسی نیست، کنش سیاسی آنجاست کە تحریم بتواند برنامە حاکمان را بهم بریزد.

بخش: 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فرخ نعمت پور