فرخ نعمت پور

توطئە را اگر بشکافیم

اگر این دعا را با سخنان فرماندە شمال دولت افغانستان، و پیشروی های سریع طالبان جمع بزنیم می توان از جملە بە این نتیجە رسید کە در افغانستان جریانی قوی در محافل سیاسی حکومتی و اپوزیسیون شکل گرفتە کە با محور قراردادن طالبان، سعی در پایان دادن بە افتراقات و جدائی هائی دارند کە در تمامی این سالها بعد از تشکیل حکومت کرزای تا بە امروزە در این کشور وجود داشتە و مانع یکپارچگی ملی در آن شدەاست. بە زبان دیگر، حاکمیتی کە از بدو حملە آمریکا در این کشور شکل گرفت، هیچگاە نتوانست بە تشکیل دولت ـ ملت واحد دست یابد، خصوصیتی کە لازمە بی چون و چرای وجود واحدهای سیاسی در جهان کنونی ماست و فقدان آن تنها بمنزلە حضور صوری چنین کشورهائیست.

سخنی دربارە کابینە پیشنهادی ابراهیم رئیسی

البتە تا کسب رای اعتماد از مجلس راهی باقی ماندەاست. راهی کە بسیاری معتقدند خیلی سریع طی خواهد شد. گمانی در این نیست کە در این دورە ما در وضعیت داخلی با تشدید بیشتر جو امنیتی و محدودیتهای بەمراتب فزونتر روبرو خواهیم بود، و از طرف دیگر بعلت نیاز حاکمیت برای لغو تحریمها، آنها کماکان بە مذاکرات وین ادامە خواهندداد. کابینە پیشنهادی رئیسی، فاکتی دیگر بر تائید این واقعیت تلخ است.

بخش: 

یک روز بارانی

شب کە می خوابم خوابهای بد بد بە سراغم می آیند. از باران خواب، خیس خیس می پرم. نصف شب است. گوش فرا می دهم. در آن سیاهی همە چیز بگوش می رسد بجز صدای قطرەهای آب. قصە آب تمام شدەاست. سرم سنگین است. تلاش می کنم خوابهای چند لحظە پیش را بیاد بیاورم،... اما چیزی یادم نیست. نکند باران دیروز تنها بهانەای بود برای گذر من از خیابان جلو سینما! آیا دیروز بارانی باریدەبود، یا،... یا اینکە تنها خاطرەها بودند کە خیس خیس آمدند؟ آیا دستی مرا بهانە ساختە بود تا دوبارە خاطرەها را بر گرد بنای عظیم سینمای قدیمی بچرخاند؟

شکست دمکراسی پوشالی

و هنوز حملە آمریکا بە افغانستان بیست سال را تمام نکردەاست. قرار است ٧ اکتبر بیست سال از 'عملیات بلند مدت آزادی' کە بوش آنرا اعلام کرد بگذرد. و شاید ٧ اکتبر طالبان اعلام پیروزی دوبارە کند و رسما پایان عملیات بوش از زبان طالبان اعلام شود! و این بار البتە بن لادنی هم وجود ندارد تا بە بهانە عدم تحویل آن بە ایالات متحدە، این کشور علیە طالبان دوبارە در یک بازی سخیف اعلام جنگ کند. و این چنین 'عملیات بلند مدت آزادی' بدون دستاورد آزادی عقب می نشیند و بیست سال بە کمدی تاریخی تبدیل می شود.

بخش: 

لنین و رفرمیسم

(نقدی بر لنینیسم)

نهایتا باید گفت کە لنین آنجائی کە هدف استراتژیک (یعنی تغییر در فرماسیون اجتماعی ـ اقتصادی) مطرح است، انتقادش علیە رفرمیستها کوبندە و پیشروانە است، اما آنجائی کە بە ارزیابی نقش آنها در تحمیل خواستەها بە بورژوازی بر می خیزد، انتقادش ارتجاعیست. در واقع نباید تنها بر اساس منافع و یا نگرش انقلابی بە رفرمیسم نگاەکرد. بە رفرم باید از زاویە همان دستاوردها و تاثیرات معین مقطعی آن هم نگریست. زیرا رفرم با هر نیتی صورت بگیرد، برای کارگران و زحمتکشان دارای منافع و جوانب مثبت هم است و نمی توان تنها بر اساس نیت نهائی رفرمیستها کە نفی تغییرات ساختاریست بە نفی آن و یا کم اهمیت دادن بە آن رسید.

جنگ برای تغییر هویت

پس اگر چنین است در واقع هیچ راە حل کوتاەمدتی برای نظام وجود ندارد. قرار است جامعە با همە مشکلات و بحرانهای تلبنار شدە خود، سرگردان در تو در توی معضلات بی پایان، گویا ادامە دهد! و این ادامە قراراست در فضای جنگ هیبریدی و جنگ سایەها بە پیش بردەبشود. و این چنین روح جنگ ایران ـ عراق دوبارە فراخواندە می شود تا بە یمن آن بر مشکلات غالب شوند!

جنگ هیبریدی و جهان ما

اصطلاح جنگ هیبریدی (جنگ ترکیبی) ‌Hybrid war، اصطلاح نسبتا جدیدیست کە منظور از آن اعمال شیوە جدیدی از جنگهاست کە در آن نیروهای سنتی نظامی از صحنە خارج شدە، و استفادە از نیروهای نیابتی، هکرها، شبکەهای اجتماعی، محاصرە اقتصادی و غیرە بە ابزار آغاز و پیشبرد جنگ تبدیل می شوند.

بخش: 

مقایسەای میان خمینی و خامنەای

خمینی از این لحاظ مشکلی نداشت. تصور او بر این بود کە نظام اسلامی آنقدر قوی هست کە بتواند در غیاب جنگ هم بە موجودیت خود ادامە بدهد، اما خامنەای بنوعی تشنج احتیاج دارد تا بتواند ادامە بدهد. خمینی می توانست شکست را پذیرا باشد و آنرا بە نوشیدن جام زهر هم تشبیە کند، اما خامنەای هم از پذیرش شکست واهمە دارد و هم از توصیف صریح آن بمانند رهبر اول جمهوری اسلامی. بیهودە نیست این چنین با عصبیت در ویدئو مورد نظر، با رفسنجانی برخورد می کند. خمینی یک پراگماتیست هم بود، اما خامنەای بیشتر یک ایدئولوژیست است.

معلم جغرافی

شبی طبق معمول آقای شریفی در خانە نشستە بود، و داشت با نقشە، کتابها و ذرەبینش ور می رفت کە ناگهان صدائی از حیاط شنیدەشد. مثل اینکە کسی از روی دیوار پریدەباشد و بالاتنە سنگینش را بزحمت بر روی پاهایش نگە داشتەباشد. زنش سراسیمە بە شریفی نگاهی انداخت. شریفی آرام پا شد، بە طرف پنجە رفت، پردە را بە طرفی کشید و بە حیاط تاریک خیرەشد.

لزوم سازش قهرمانانە

اما آیا راە دیگری وجود دارد؟ عصبیت خامنەای، بگاە سخنرانی اش برای کابینە روحانی، بخوبی موید این حقیقت است کە آنان می دانند راە دیگری بە جز این وجود ندارد و آنان در بزنگاە اتخاذ یک تصمیم بزرگ قرار گرفتەاند: یا سازش منطقی، یا سقوط در سراشیبی بیشتر. نرمش قهرمانانە باید بە سازش قهرمانانە فرابروید!

بخش: 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فرخ نعمت پور