فرخ نعمت پور

تصامیم سخت و کلان

از این منظر می توان بە این نتیجە رسید کە اگر سخنان حسن حسن هانی زادە را مبنا بگیریم، در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، انتخاب و یا مهندسی کردن انتخابات در جهت گماردن رئیسی برای نظام الزامی بود، آن هم بە دو دلیل: ١ـ ایجاد حداکثر تفاهم میان سە قوە برای عدم تکرار رویدادهای زمان روحانی (یعنی عدم موشک پراکنی و بالارفتن از دیوار سفارتهای دیگر و غیرە)، و ٢ـ امکان اتخاذ تصامیم سخت و کلانی کە هانی زادە از آنها سخن می گوید.

نیاز منطقە بە نگاە جدید

تغییر در نگاە مسلط موجود در نظام ایران نسبت بە ایالات متحدە و سوء استفادەای کە این نگاە از آن در میان بخش مهمی از مردم می برد، بدون تغییرات منطقەای امکان ناپذیر است. جمهوری اسلامی را تنها آنگاە می توان بە تغییر در این بخش واداشت کە در کل صحنە تغییرات مهمی روی دادەباشد.

بخش: 

دنیائی کە ما در آن زندگی می کنیم

اگر توان بسیج ایدئولوژیها از بین رفتە است، می توان گفت بە همان نسبت توان بسیج سیستمهای موجود هم از میان رفتەاست و بە این ترتیب دنیا در یک خلسە میان دو یا چند جهانی بە سر می برد کە بیشتر حاکی از عدم اعتقاد قطعی نە بە این و نە بە آن است (و یا اعتقادی جزئی بە این و بە آن، و یا التقاطی از اعتقادها). و این چنین فرد پست مدرن در عدم اعتقاد خود و یا نسبی گرائی اعتقادی خود بە این و آن، می ماند کە نهایتا چکار کند کە در صورت واردشدن بە اعمال نسبی تاریخی، پس فردا احساس نکند کە گول خوردە و پشیمان نشود (این گول خوردگی بیشتر جنبە خودی دارد تا دیگری).

خدا می میرد، اما خدایان نە

بتهائی کە ابراهیم زمانی با تبر خود در کعبە مکە شکست و نشان از تعدد خدایان آن دورە داشتند، بعد از مرگ روحشان برگشت و این بار اسلام را از درون تسخیر کردند. البتە منظور این نیست کە مسلمانان بە خدایان گوناگون معتقدند؛ نە، منظور تفاسیر متعددی است کە مسلمانان از همان خدا و قرآن ارسالی اش دارند و بنابراین از این بابت فرق چنان فاحشی با پلورالیسم خدائی پیش از اسلام ندارند.

وعدەای کە سرانجام تحقق یافت

بە این ترتیب با حضور فردی مانند رئیسی امر انطباق میان تئو (خدا) و دمو (مردم)، حل می شود. زیرا بیسوادی و گوش بە فرمانی او، امر تبعیت مقام رئیس جمهوری از خدا از طریق شورای نگهبان و مقام معظم رهبری را تضمین می کند؛ و همزمان بعنوان فردی کە از طریق جمهور خاصی انتخاب شدەاست، امر اجماع مردمی هم شامل حالش می شود.

بخش: 

ریزش پایە رای سنتی ها، بهترین معیار سنجش

احساس خوب پیروزی کە مردم در هنگام رای دادن و در شکست دادن نامزدهای سنتی در خود می یافتند، بسیار قوی تر و خوشایندتر از احساس پیروزی بعلت عدم شرکت در انتخاباتها است. کمااینکە این عدم شرکت بیشتر از نیمی از جامعە را هم دربر گرفتە باشد. و این عدم احساس خوب از آنجا ناشی می شود کە سنتی ها کماکان از قدرت بسیج گستردە در میان پایە رای خود برخوردارند و سیاست تحریم عملا رە بە جائی نمی برد. یعنی عدم حضور در پای صندوق رای نە تنها منجر بە جذب بخش سنتی جامعە نشدەاست، بلکە از حضور همیشگی آنها در پای صندوق رای هم جلوگیری نکردەاست.

انتصخابات، و نە انتصابات یا انتخابات فرمایشی

در جریان انقلابات مخملی، اصطلاحی ابداع شد تحت عنوان 'اصقلاب' کە محل تلاقی اصلاحات و انقلاب بود، واژەای کە بسیاری آن را متناسب با روند تحولات در کشورهای اروپای شرقی ارزیابی می کردند. آیا نمی توان با بهرەگرفتن از همین منطق، از این بە بعد انتخابات را در جمهوری اسلامی تحت عنوان 'انتصخابات' توصیف کرد؟ کلمەای کە بە خوبی هم معرف جریان نظارت استصوابی است و هم معرف چگونگی روند انتخابات در میان خودیهای اصولگرا.

بخش: 

جلادی کە رئیس جمهور شد

حکومت این دورە، بدون اینکە هزینە دوران جنبش سبز را پرداختە باشد، یک دست تر شد. انتخاب رئیسی، دهن کجی آشکار بە مردم ایران و ضربەای سخت بە وجدان جامعە بشریست. انتخاب رئیسی انتخاب یک جلاد بود. و این در شان مردم ایران نبود.

بخش: 

پارادایم امنیتی

اما شرط نیست کە پارادایم موجود در حاکمیتها بە خود جامعە هم در همان مقیاس تسری پیدا کند. درست است کە امنیت می تواند همیشە دلمشغولی جامعە باشد و در بزنگاەهای خاصی بە خصوصیت اصلی در بطن آن هم تبدیل شود، اما نوع نگاە جامعە نمی تواند همان نوع نگاە حاکمیت بە پارادایم امنیت باشد. بویژە اینکە در کشاکشهای سیاسی، بنیانهای اقتصادی و معیشتی مردم فروبپاشند و تامین زندگی روزمرە بە معضل بزرگی تبدیل شود.

حکومتهای انقلابی با انقلاب سرنگون نمی شوند١

اما این مانع تغییر نخواهد شد. فقط اینکە باید هوشیار بود کە روند مبارزە را سیاە ـ سفید ندید. اینکە چنین بپنداریم حکومتیها همگی آن طرف خط اند و ما این طرف. باید نگاە مجموعەای بە کل تصویر داشت. در این گونە جوامع، خطی وجود ندارد تا بدقت جمعی را این طرف و جمعی را آن طرف فرض کند. در نگاە مجموعەای همە بنوعی در تغییر دخیل اند؛ از جملە بخش مهمی از حاکمان، کە تجربە نشان می دهد مرتب در زیر تیغ سرکوب و فشار قرار دارند. در این نگاە مجموعەای است کە بە امید تغییر از داخل می توان نشست.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فرخ نعمت پور