رقیە دانشگری (فران)

کشتار فزاینده ی کرونا در غرب (٢)

آن ها حتی در مورد کمک رسانی ها و ارسال رایگان واکسن ضد کرونا از طرف رقبای سیاسی خود به کشورهای فقیر، سکوت می کنند. در حالی که آمریکا و اروپا به احتکار واکسن روی آورده اند، کوبا و چین و برخی از کشورهای کوچک اروپایی با اهدای میلیون ها دُز واکسن به این دسته از کشورها و نیز کشورهایی که به دلیل جنگ و تحریم، در مضیقه هستند، سیمای دیگری از همبستگی های بین المللی از خود نشان داده اند. تازه ترینِ آن، اهدای 120 هزار دُز واکسن از طرف کوبا به سوریه بوده است.

کشتار فزاینده کرونا در غرب

رقابت جهت سود اندوزی در میدان سلامت و زندگی، هستی انسان ها را با مخاطره ای جدی روبرو کرد. این واقعیت تلخ از زمان پیدایش بیماری کووید19، بیش از همیشه رخ نمود. از بدو تولید واکسن کرونا، رقابت میان شرکت های تولید کننده ی آن در اروپا و آمریکا و نیز رقابت همه ی آن ها با تولید کنندگان چینی و روسی، به مرگ و میر میلیون ها سکنه ی کره ی زمین انجامید.

ضرورت صلح در افغانستان و رفع تشنج در منطقه

بنابراین رویکردهای محتاطانه و هوشمندانه ی دول ایران و چین و روسیه در پی بازگشت مجدد طالبان به افغانستان بی دلیل نیست. فعال تر شدن مداخلات پاکستان، عربستان، قطر و تاجیکستان در امور افغانستان بیانگر حساسیت اوضاع و خطر شعله ور شدن جنگ و تسرّی آن به کل خاورمیانه است.

هدف از برحق نمایی ساواک و عادی سازی جنایت چیست؟

لذا فریب افکار با سفید نمایی گذشته، نفرت آفرینی نسبت به نسل مادران و پدران که انقلاب کردند، برحق نمایی ساواک و عادی سازی شکنجه و جنایت توسط مهره هایی چون احمد فراستی برای زمینه چینی دور دیگری از خشونت، تمامی نقشه ی راهی است که وابستگان به رژیم سلطنتی برای رسیدن به هدف شوم خود و باز گرداندن ایران به گذشته، در دست دارند.

درس های افغانستان

اتکا به عامل خارجی جهت ایجاد تغییر و تحول به ویژه در کشورهایی که عوارض سلطه گری قدرت ها را تجربه کرده اند، ناموفق و توأم با خونریزی ها و هزینه های سهمگین برای مردم داخلی این کشورها و نیز نیروهای خارجی اشغالگر و یا مداخله گر است.

بخش: 

ریل گذاری های جدید و تکانه های قدرت

می توان گفت که پایه و مایه ی این دور از تشتت و اختلافات در رأس قدرت، جنگ در میان صاحبان اصلی سرمایه های بزرگ در داخل کشور است. جنگ میان لیبرال ها و نئو لیبرال ها، بازار، تکنوکرات ها، بخش خصوصی، ملی گرایان و نیز جنگ بر سر سیاست خارجی پیرامون ارتباط با شرق و یا غرب. سمت گیری رژیم به سوی تغییر ریل گذاری در زمینه ی اقتصاد کشور و سیاست خارجی، آن نقطه ی عطفی است که تکانه های سختی را در پایه های قدرت به وجود آورده است.

جامعه در دهه ی ٦٠ متوقف نمانده است

پاسخ این سئوال ها را باید در شعارهای انقلاب ٥٧ جستجو کرد. هر آن کس که این انقلاب را باور دارد، می داند که سه خواسته ی اصلی شرکت کنندگان در انقلاب به صورت سه شعار اصلی در آن انقلاب عظیم توده ای بازتاب داشته است. استقلال، آزادی، عدالت اجتماعی فشرده ای از خواست فرو کوفته ی ملیون ها زن و مرد ایرانی بود. امروز نیز که چهار دهه از آن تاریخ می گذرد چنین است. به زبان دیگر آنچه در جامعه نهفته است و اینجا و آنجا از زبان این و آن هویدا می شود، چیزی نیست به جز ادامه ی آن انقلاب.

جامعه از انتخابات ١٤٠٠، چه می خواهد

اگر فرض را براین بگذاریم که در کشور معجزەخیز ما، آقای مصطفی تاج زاده از صافی شورای نگهبان بگذرد و سد نظارت استصوابی را بشکند، جامعه در حمایت از او تا چه حد تحرک خواهد داشت؟ میزان شرکت کننده در پای صندوق های رأی به سود ایشان تا چه اندازه خواهد بود؟ بی تردید ایجاد نشاط و امید در میان مردم که یکی از اهداف به میدان آمدن آقای تاج زاده است، در تحرک جامعه کم تاثیر نخواهد بود؛ اما پرسش همچنان باقی است. جامعه از انتخابات ١٤٠٠، ریاست جمهوری چه می خواهد؟

اشتراک در RSS - رقیە دانشگری (فران)