عباد عموزاد

او که مراجعه به آرای عمومی کرد و آن دیگری گفت: سی و پنج میلیون بگویند بله من می‌گویم نه!

آنچه در انقلاب ‌های دیگر و در انقلاب ایران نیز، از سوی جناح قدرتمدار «امر مطلق» ‌خوانده می ‌شد، جز قدرت نبود. اسلام و انقلاب و روحانیت پوشش قدرتی بودند که «امر مطلق» واقعی بود و جناح قدرتمدار گمان می ‌برد تحصیل کردنی است و برای بدست ‌آوردنش خون می‌ ریخت.

آرمان شهر و آرمان شهرسازی در رابطه با ایدئولوژی

با وجود بی ‌اعتبار شدن مرام‌ ها، بنابراین، آرمان ‌شهرهای پیشنهادی آنها، آرمان شهرسازی از اعتبار نیفتاده ‌است. بلحاظ شتابی که تغییر بخود گرفته و اهمیتی که آینده یافته ‌است و نیز بدین لحاظ که بدون اندیشه راهنما عمل ناممکن است و بدون تعیین هدف، وارد هیچ عملی نمی‌ توان شد و تشخیص و تعیین هدف نیز به اندیشه راهنما ممکن می‌شود، در همان ‌حال که بن ‌بست اندیشه راهنما، پیشنهاد آرمان ‌شهر را ناممکن کرده‌است، آرمان شهر سازی همچنان ادامه دارد.

سرمایه بی وطن، ماوراء ملیت یا ملیت اقتصادی

آنچه شگفتی آور است اينکه شرکتهای چندمليتی از قيد و بندهای حقوق براحتی می گريزند. و سرانجام قانون خاص خود را تحميل می کنند. اين شرکتها دارند فضاهای واقعی «سياسی» ايجاد می کنند که کارشان دفاع از آنها است. بدينسان فضای سياسی سنتی را از هر محتوايی خالی می کنند. دولت ها ديگر نمی توانند «مجاری قدرت» را مهار کنند.

ایستاده بر آرمان استقلال و آزادی: مروری بر بینش و منش ابوالحسن بنی صدر

دکتر بنی صدر در سراسر عمر خویش تلاش کرد تا در فرهنگ استقلال و آزادی بزیید و رابطه ای مستقل و آزاد با وجدان همگانی برقرار کند چه زمانی که رئیس جمهور بود چه زمانی که ملاتاریا بر اصل جمهوریت کودتا کرد و چه در تبعید. با قدرت کاملا بیگانه گشت و الگو شد. او تا واپسین لحاظات زندگانی خویش تاکید بر تغییر محل عمل با میزان (عدالت) داشت و نفی غفلت پذیری با محک حقوق پنجگانه در فرهنگ استقلال و آزادی. زین جهت در تاریخ ایران، شهید عمل به حقوق در فرهنگ مردم سالاری گردید.

شهروندی در رابطه مطیع مطاعی هرم استبداد

با توجه به این خطر بزرگ است که دموکراسی همواره می باید اجتماعی باشد. توضیح اینکه وقتی از حقوق جهان شمول انسان، در برابر قدرتهای سلطەجو، بگونه شفاف و مشخص دفاع می شود، دموکراسی اجتماعی و کارآمد می شود. چنانکه در فرانسه، از رهگذر مبارزه با رﮊیم پیشین (دوران سلطنت استبدادی) و در مستعمرههای انگلستان و فرانسه و...، از راه مبارزه با سلطه قدرت مسلط و تحصیل استقلال، دموکراسی برقرار و در حقوق و منزلت جستن انسان کارآئی پیدا کرد.

نقش پذیری ستون پایه های قدرت در دیالکتیک آزادی و استبداد

انقلاب ضد سلطنتی ایران یک جنبش همگانی خودجوش بود. این واقعیت که ﺁقای خمینی، تا مدتها بعد از ﺁغاز گرفتن انقلاب، جرأت نمی کرد موضعی بگیرد و در درون کشور، ﺁن رهبری که ترجمان جنبش همگانی باشد موجود نبود، خمیرمایه گزارش های روزنامه نگاران جهان بود. اغلب نیز انقلاب ایران را بدین خاطر که خود جوش است و ایدئولوژی و رهبری مشخص ندارد، محکوم به شکست می شمردند.

دفاع و قیام مسلحانه در چه شرایطی مقبولیت دموکراتیک را دارا می باشند؟

قدرت سلطه گری که دست به جنگ می زند و، به جنگ خود، صفت جنگ با تروریسم را می دهد، دروغ است. زیرا سازمانهای تروریست بخشی از نظام سلطه گر – زیر سلطه هستند. برای مثال، القاعده و طالبان ویژگی های سازمانی را ندارند که برای دفاع از حقوق جامعه های زیر سلطه، دست به قیام مسلحانه زده باشند.

انعطاف ناپذیری ملاتاریا، ذاتی دولت توتالیتر و کارپذیری کامل ملت

انعطاف ناپذیری رژیم ولی فقیه ضعف است چرا که او همواره خود را به «دشمن» معرفی می کند. دشمن تمامی عرصه فکر و عمل او را فرا می گیرد. از این رو است که جریان استقرار استبداد فراگیر، جریان تصفیه ها است. «قدرت دوست ندارد» یک واقعیت است اما رسیدن جریان تقسیم به دو و حذف یکی از دو به نزدیک ترین کسان «رهبر»، واقعیتی دیگر است. وقتی کار ضد تراشیدن و حذف کردن به این جا می کشد، دیگر دین یا مرام نیست که توجیه کننده ضد تراشی و حذف او می شود، بلکه «دست پیشوا است که خطا نمی کند».

پیروزی قیام ها و جنبش های سراسری چه زمانی قطعی است؟

قیام همگانی می شود وقتی سانسورها از میان برداشته می شوند و این امر نیاز بدان دارد که زبان طعن و لعن رها شود و دو جریان آزاد اندیشه ها و اطلاعات بطور کامل برقرار شوند. باز شدن وسائل ارتباط جمعی بروی اندیشه و اطلاعات، هم تضمین کننده چند صدائی و کثرت آراء و عقاید و هم برقرار کننده روابط سیاسی میان تمایلهای مختلف جانبدار مردم سالاری است.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عباد عموزاد