حقوق بشر

رضا جاسکی

خشونت، فقط در شرایط دفاع از خود، جایی که واقعاً بتوان دفاع از خود نامید، می‌تواند جایز شمرده شود، حتی اگر همه ما واقف هستیم که عامل اصلی خشونت در این سرزمین سیستم استبدادی ولایت فقیه است. نه تظاهرکننده و نه نیروی انتظامی مقابل آن.

بیانیه‎ی مطبوعاتی
پاریس، ۳ ژانویه ۲۰۱۷ (۱۳ دی ۱۳۹۶) ـ فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و سازمان‌ عضو آن جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران امروز اعلام کردند: حکومت ایران باید فوری و بدون قید و شرط کلیه‌ی کسانی را که در اعتراض‌های سراسری دستگیر شده‌اند آزاد کند و تحقیقات مستقل و غیر جانبدارانه‌ای را درباره‌ی کلیه‌ی اشخاص کشته شده در تظاهرات در پیش بگیرد.

کانون نویسندگان ایران

این حق مردم است که به سختی‌های معیشتی خود، به تبعیض و زندگی زیر خط فقر اعتراض کنند، این حق نویسندگان و هنرمندان است که به سانسور و تیغ حذف و قلع‌وقمع فرهنگی و ده‌ها مشکل دیگر معترض باشند، این حق زنان است که به تبعیض جنسیتی نه بگویند؛ حق جوانان است که در مقابل موانع کار و شادی‌شان معترض باشند. این . . .این حق همگان است که آزادانه صدای اعتراض خود را بلند کنند

کانون فراخوان

خواهان آزادی فوری و بی قیدوشرط رضا شهابی برای ادامه معالجات او هستیم ، بدون شک عامل بیماری رضا شهابی تمام افرادی هستند که رضا را زندانی کرده و همچنان از آزادی او ممانعت بعمل می آورند.
ما رژیم جمهوری اسلامی را مسئول هر نوع عواقب احتمالی که سلامت و جان رضا شهابی را تهدید می کند ، می شناسیم و آزادی بلادرنگ او را خواستاریم .

نظر1

تصمیم رئیس جمهور ایالات متحده در روز چهارشنبه برای به رسمیت شناختن بیت‌المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل و انتقال سفارت آمریکا از تل آویو به بیت‌المقدس نظم بین‌المللی جهان را به مضحکه تبدیل کرده است. فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و سازمان‌های عضو و همکار آن در فلسطین ـ الحق، مرکز حقوق بشر المیزان ـ و مرکز حقوق بشر المرصاد عرب در بلندی‌های جولان نگرانی شدید خود را از این تصمیم غیرمسئولانه ابراز می‌کنند.

این پایگاه داده‌ها که در قطعنامه‌ی A/HRC/RES/31/36 شورای حقوق بشر مقرر شده، می‌تواند راهکار اجرایی موفقی برای پایبندی مسئولان موظف، موسسه‌های اقتصادی و دولت‌ها به تعهدها و مسئولیت‌های خود بر اساس اصول راهنمای اقتصاد و حقوق بشر سازمان ملل و حقوق بین الملل باشد.

بهرام رحمانی

سعید امامی در بازجویی، خود را بی‌گناه خوانده و گفته است: «کسانی که حذف شده‌اند، مرتد، ناصبی و محارب بوده‌اند. حکم مجازات آن‌ها مثل همیشه به ما تکلیف شده است و ما آن‌چه کرده‌ایم اجرای تکالیف شرعی بوده است نه قتل و جنایت …» او می‌گوید دستور قتل افراد «به روال معمول همیشگی» توسط وزیر سابق اطلاعات، علی فلاحیان، و به‌صورت حکم شرعی به او ابلاغ می‌شده است

فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران در گزارشی که پیش از این گفتگو منتشر شد
، چهار دسته مسائل اساسی را مطرح کردند: مجازات اعدام؛ حبس خودسرانه‌ و شکنجه؛ تبعیض علیه زنان و گروه‌های اقلیت؛ و نقض حقوق کارگری.

یک کمیته مجمع عمومی سازمان ملل پیش‌نویس قطعنامه‌ای را به‌دلیل ادامه نقض حقوق بشر در ایران ارائه داده بود که این قطعنامه با اکثریت آرا به‌تصویب رسید. از سال ۱۹۸۵ تاکنون این سی‌امین بار است که ایران به‌دلیل نقض حقوق بشر در سازمان ملل محکوم می‌شود.

پرستو فروهر

آن پرونده قضایی که در پی شکایت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی از من در سال گذشته ساخته و پرداخته شد، اما بر وفق مراد «شاکی» به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب ارجاع شده تا مرا به «اتهام» «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات» محاکمه کند. نشست این دادگاه نیز سه روز پس از سالگرد قتل پدر و مادرم خواهد بود.

«ملاقات آخر» نمآهنگی از سیروان قادری با مضمون «نه به اعدام» است.  اجرای ترانه و تنظیم موسیقی از سیروان قادری و طراحی آن به عهده «پاول بانوس» بوده است. ترانه «ملاقات آخر» از آلبومی به نام  «یک دنیای بهتر» است.

در این شماره می خوانید:
- اعلامیه حقوق بشراسلامی و «حقوقی »مشروطبه «احکام شریعت»
- شیرین عبادی: حقوق بشر اسلامی نتوانست عملکرد مثبتی داشته باشد؛
- در حقوق بشراسلامی، خدا تنها منبع قانونگذاری است؛
- حقوق بشر، پسوند پذیر نیست؛
- حقوق بشر اسلامی، امکانها و پیامدها؛ گفت وگو با گیتی پورفاضل و محمد صالح نیکبخت
- عبدالکریم الهیجی: اعالمیه حقوق بشر اسالمی به تاریخ پیوسته است؛
- مواداعلامیه حقوق بشر اسلامی

ابراز مخالفت و انزجار با این برخورد غیرانسانی کمترین انتظاری است که از هر شهروند ایرانی می رود و در اين ميان به خصوص آنانی که با رای بخش زیادی از مردمان این سرزمین بر کرسی های مجلس نشسته اند تا متکی بر مواعیدی که داده بودند با مخالفت و مقابله صریح با این دست اندازی جدید به حقوق مردم مقابله کنند. خاطره تلخ علیرضا رجایی و مینو خالقی و ... نباید تکرار شود.

جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران

خانم عاصمه جهانگیر، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۳ آبان ۱۳۹۶، (۲۵ اکتبر ۲۰۱۷) با تقدیم گزارش ماه آگوست / سپتامبر ۲۰۱۷ به «کمیته‌ی سوم» نشست همگانی سازمان ملل متحد، در اظهارات شفاهی اطلاعات به‌روز شده‌ای را ارائه کرد.

در این شماره می خوانید:
- حق تعیین سرنوشت: تناقض در حقوق ملت و دولت؛
- دموكراسی قرائت مدرن حق تعیین سرنوشت؛
- «رفراندوم برای استقلال بالاترین سطح حق تعیین سرنوشت است»؛
- حق تعیین سرنوشت ملتها، از ایده سیاسی تا اصل حقوقی؛
- حق تعیین سرنوشت در تقابل با حق حاکمیت دولتها؛ کدامیک مقدم ترند؟
- تکه هایی از تاریخ رفراندوم استقلال

بهنام دارایی‌زاده

دهم اکتبر «روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام» است. اما برای حذف مجازات اعدام، آیا ضرورت دارد که درصد قابل ملاحظه‌ای از مردم، استدلال‌های مخالفان این مجازات را بپذیرند و با آنان همراه شوند؟ یا این که نهاد «دولت» می‌تواند – یا باید – بدون توجه به این که مردم چه فکر می‌کنند، مجازات اعدام را لغو کند؟

در مقابل اعدامهای بی شمار جمهوری اسلامی دست به اعتراض بزنید و خواهان متوقف شدن فوری اعدام ها در ایران شوید. اجازه ندهید که جمهوری اسلامی بر خلاف همه توافقات جهانی دست به اعدام کودکان بزند. به کمک خانواده های اعدامی ها در مقابل زندانها و مراجع دولتی بشتابید و آنها را تنها نگذارید.

در این شماره می خوانید:
- چهار سال پس از «ماده ۹۱»؛ آیا اعدام نوجوانان کاهش یافته است؟
شیرین عبادی: لغو اعدام کودکان باید نامشروط باشد؛
قانون مجازات اسالمی جدید؛
سایه اعدام و قصاص همچنان بر سر نوجوانان؛
قانون مجازات اسالمی و بی توجهی به کنوانسیون بین المللی حقوق کودک؛
نعمت احمدی: تجربه قضات دیوانعالی، دلگرمی ماست؛
سه شعر از مهتاب خرمشاهی

جان زندانیان سیاسی اسارتگاه گوهردشت پس از چهل و چهار روز اعتصاب غذا به‌دلیل بی‌توجهی مسئولان زندان و قوه‌ی قضائیه و مجریه‌ی کشور به ابتدایی‌ترین خواست‌های آنان که چیزی جز بهبود شرایط زندان و رعایت استانداردهای بین‌المللی حقوق زندانیان نیست در معرض خطرات جبران‌ناپذیری قرار دارد.

نظر1
مهدی فتاپور

تا زمانی که قوانینی چون ارتداد و سب النبی رسماً نفی نشده، تا زمانی که بهاییانی هستند که به دلیل اعتقاداتشان در زندان هستند، تا زمانی که صادرکنندگان احکامی دردهه شصت که تنها می‌توان بر آن‌ها جنایت نام نهاد در سطوح تصمیم گیران قضایی کشور حضور دارند. تا زمانی که اعتراض به چنین جنایت‌هایی در سایه مصلحت طلبی‌های دیگری قرار گیرد فاجعه سال 67 به یک فاجعه تاریخی کشور ما بدل نگردیده و یادآوری و تلاش برای تبدیل مخالفت با آن به یک عاطفه ملی اهمیت سیاسی عملی روز دارد.

صفحه‌ها