سیامک سلطانی

خطر پیشروی میلیتاریسم را دریابیم!

با توجه به همه موارد ياد شده در بالا، خطری که کشور ما و منطقه را دربرگرفته است را بايد جدی گرفت و در برابر مارش نظاميان مقاومت نمود. منطقه ما درباتلاقی فرورفته است که نابودی دستاوردهای هرچند اندک جوامع مدنی را به همراه دارد. آيا می توان اين روند را متوقف کرد؟ پاسخ به اين پرسش درنگاه و مسئوليت و همکاریهای همه جانبه نيروهای دمکرات منطقه نهفته است.

"بهار عربی" یا "خزان زود رس"

"بهار عربی" کودکی است که به تازگی يکساله شده است، اين کودک نيازمند آن است که بار ها زمين بخورد و دوباره بر پاهای خود بايستد. ممکن است "بهار عربی" به خزان زودرسی منجر گردد، اما تنها با تداوم و بسط "بهار عربی" است که نجات و شکوفائی آن متصور خواهد بود.

"مداخلات انساندوستانه": آری یا خیر؟

"مداخله انساندوستانه"، توجه به وضعيت حقوق بشر توسط کشورها به عنوان پايه ای ثابت و مقدم در مناسباتشان با اين و يا آن کشور است؛ نه تدارک عمليات جنگی ، بلکه اعمال فشار سياسی يکپارچه بر حکومت های سرکوبگر و پايمال کننده حقوق بشر از جمله رژيم ايران است در رعايت حقوق ابتدائی مردم کشورما؛ در جلوگيری از اعدام ها و پايان دادن به سانسور ، اختناق، دستگيری ها وشکنجه و اعدام است.

آن که نآموخت ازگذشت روزگار ...

هر آن کس که به جای باز کردن دريچه گفتگو و مدارا، روی مردم کشور خويش آتش گشود، مشروعيت ماندنش در حکومت چه از نظر سياسی و چه اخلاقی، به پايان رسيده و "رفتنی" شده است و سرعت تحقق آن نيز در پيوند با سرعت تغيير و تحولات در کشور است.

"جاده زندگی"*

ژوئن سال جاری، برابر بود با هفتادمين سالگرد کشيده شدن شعله های ويرانگر و فاجعه بار آتش جنگ دوم جهانی به محدوده اتحاد شوروی سابق. اين مطلب نگاهی دارد به برگی از تاريخ اين فاجعه ضد بشری در شهر لنينگراد سابق و سنت پترزبورگ کنونی

برخی سایه روشنها در وقایع لیبی

بروز وضعيت "نه راه پيش و نه راه پس" در ليبی را نمی توان به عنوان دستاوردی برای تقويت دمکراسی و حقوق بشر ارزيابی نمود. کما اين که تجربه عراق و افغانستان نيز بر اين نکته گواه اند که رسيدن به هدف درست و زيبای "دفاع از جان مردم بيگناه" نه ازطريق استفاده از موشکهای "هوشمند" و غيرهوشمند، بلکه در اساس از طرق مسالمت آميزمتضمن حق حيات انسانها، امکانپذير است.

"سیاست نوین" یا تکرار همان "سیاست کهنه"

نگاهی به تحولات اخير پيرامون افغانستان و پاکستان

"نوين" همان "کهنه ای" است که بخوبی فراموش شده است؛ آيا اينبار نيزجامعه جهانی شاهد کهنه ای است که بنام نوين عرضه می شود؟ پی آمدهای تلخ اين کهنه ی هنوز فراموش نشده، آموزشهای تلخی برای منطقه داشته اند که چشم بستن و سکوت در برابر آنها می تواند به فجايعی بدتر از حکومت طالبان در افغانستان، منجرشود

رفتن جایز نیست ماندن*آیا رؤیای بازگشت صلح و آرامش به افغانستان، تحقق یافتنی است؟

آنچه موجب نگرانی است، تداوم عقب نشینی دولت و مجلس افغانستان در قبال آزادیهای فردی و فشار بر ضعیفترین بخشهای جامعه، از جمله زنان و کودکان و اقلیتهای ملی و مذهبی در این کشور است. تضمین واقعی در جهت مقابله با این عقب نشینی در برابر جهل و نادانی، کمک به رشد این کشور ...، از جمله در تلاش لایه های ترقیخواه مردم افغانستان برای غلبه بر فقر اقتصادی و عقب ماندگی فرهنگی است.

پیِرامون رویدادهای قرقیزستان

مشکل قرقيزستان، وجود تعدادی فاميل و طايفه های نيرومند هم در جنوب و هم در شمال اين کشور است، و هر بار که نماينده يکی از اين فاميل ها قدرت را در اين کشور به دست می گيرد، راه ورود به کريدورهای قدرت و صندلی های وزارت و رياست، بر ديگر طايفه ها بسته می شود

چالش صلح و تشنج در منطقه

می توان با اطمينان گفت که هم اقدامات و سخنان تحريک آميز مقامات جمهوری اسلامی در روزها و هفته های اخيرو هم اشتياق نتان ياهو به اعمال تحريم های نفتی عليه ايران و همچنين اعلام خطرناک بودن ايران برای منطقه از جانب هيلاری کلينتون را نمی توان درخدمت کمک به صلح و آرامش و تلاش به تشنج زدائی ارزيابی نمود.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - سیامک سلطانی