شنبه ۵ خرداد ۱۴۰۳ - ۰۹:۳۳

شنبه ۵ خرداد ۱۴۰۳ - ۰۹:۳۳

اتوپی انتخابات آزاد، سرابی بیش نیست

 مصاحبه رفیق بهروز خلیق را در مورد "انتخابات آزاد" و چگونگی های آن در جمهوری اسلامی ایران می خواندم، بیشتر از اینکه برای من مشکل گشا باشد، سوال برانگیز بوده و مرا سر در گم کرد. به برداشت من این مصاحبه در برخورد دو پهلوی خود بیشتر به آشفته فکری، ایجاد توهم و امیدواری دادن غیر واقع بینانه منجر می گردد، و فقط به "راه رفتن و حرکت کردن در راستای یک هدف" اکتفا می کند

کاروان رهروان جنبش آزادیخواهی پس از تلاش های سی و سه ساله خویش در کوران چالشهای طاقت فرسا در مسیر دموکراسی و آزادی، همچنان خسته و کوفته درحرکت است. در این راستای حرکت کوران برف و کولاک مبارزه در راه آزادی و دموکراسی، گاها رهروان خسته این راه، در مانده از هدف، از فرط خستگی هدف را گم کرده و بی هدف در سمت و سویی حرکت می کنند. در این راهکار خود راه رفتن و حرکت کردن به هدف تبدیل می گردد. حرکت می کنیم پس زنده هستیم و در راه هدف گام برمی داریم. همین مثبت و همین کافی است. خود راه رفتن، گامی به پیش برداشتن در جای خود نشانه ای از زنده بودن و قدرت و حضور جنبش آزادیخواهی می باشد. در شرایطی که عدم موفقیت در غلبه بر نظام اوتوکراسی ولایی نظامی و استقرار نظامی مبتنی بر آزادی، سکولاریسم، حقوق بشر و عدالت اجتماعی، در مدت زمان سی و سه ساله گذشته به صورت عارضه پایان ناپذیر و بیماری لا علاجی خود را نشان می دهد، ما را مجبور می کند تا عوض اینکه در مسیر هدف حرکت بکنیم، خود حرکت کردن را بمنزله هدفی استراتزیک تلقی بکنیم. طبیعتا این بیماری موجب می گردد که در کوره راههایی دور خود بچرخیم و از سرابی به سرابی دیگر با سرگردانی در حرکت باشیم.

مصاحبه رفیق بهروز خلیق را در مورد “انتخابات آزاد” و چگونگی های آن در جمهوری اسلامی ایران می خواندم، بیشتر از اینکه برای من مشکل گشا باشد، سوال بر انگیز بوده و مرا سر در گم کرد. در قسمتهای اول مصاحبه مطرح می گردد که ” از نگاه ما انتخابات در جمهوری اسلامی به هیچ وجه با معیارهای انتخابات آزاد، دمکراتیک و سالم هم خوانی ندارد”. و در قسمتهای آخر مصاحبه با چنین گفتاری پایان می یابد “از نگاه ما انتخابات آزاد میتواند از سوق یافتن کشور به ورطه خشونت جلوگیری کند، راه را بر فروپاشی کشور ببندد، به تامین برابر حقوق شهروندان یاری رساند و شرایط گذار جامعه از استبداد دینی به دمکراسی را فراهم آورد”. فاصله عمیق ما بین ایندو جمله خلا بزرگی را در مصاحبه ایشان نشان می دهد که نمی دانم ایشان چگونه می خواهند پربکنند. به برداشت من این مصاحبه در برخورد دو پهلوی خود بیشتر به آشفته فکری، ایجاد توهم و امیدواری دادن غیر واقع بینانه منجر می گردد و فقط به “راه رفتن و حرکت کردن در راستای یک هدف” اکتفا می کند، نه به تدوین یک استراتژی و تاکتیک محوری رئال و متناسب با واقعیتهای امروزین جهت عبور و گذر از استبداد دینی به دموکراسی مدرن.

این مصاحبه از یک طرف تلاش دارد تفاوتهایی را بین دیکتاتوری استبدادی جمهوری اسلامی ایران از یک طرف و دیکتاتوری استبدادی دیگر کشورهای اتوکراتیک در شرف سرنگونی منطقه را از طرف دیگرترسیم بکند. این تحلیل با این ارزیابی می خواهد نشان بدهد که “در جمهوری اسلامی ما با پلورالیسم نیروهای حکومتی روبرو هستیم “و در جمهوری اسلامی ایران ” انتخابات بین نیروهای “خودی” صورت می گیرد “و بالاخره ” انتخابات وسیله ای بود در دست حکومت برآمده از انقلاب” . این ارزیابیها نشان می دهد که ایشان تا چه اندازه تلاش می کنند که با وجود اینکه خود معتقدند که انتخابات دموکراتیک در جمهوری اسلامی ایران غیر ممکن است، به انتخابات در جمهوری اسلامی ایران مشروعیت ببخشند و به این توهم دامن بزنند که با شرکت در انتخابات غیر دموکراتیک می توان بر روند تحولات سیاسی تاثیر تحولی دموکراتیک گذاشت. این بینش عملا معتقد است که در انتخاباتی فرمایشی که از درون صندوقهای رای در هر صورت اسامی کاندیداهای ولایت فقیه بیرون خواهد آمد، شرکت کردن تاکتیک موثر و تحولگرایانه ای می باشد. البته این ارزیابی ها به آموزه های دیگری هم می پردازند که خود جای مکث ویژه ای دارند. قبل از پرداختن به دیگر پارامترها و آموزه ها، اجازه بدهید در مورد مطالب مطرح شده در بالا کمی مکث بکنیم.

اینکه مطرح می شود که در جمهوری اسلامی ایران انتخابات آزاد مفهومی ندارد، و انتخابات فقط بین خودیهای حکومتی وجود دارد، این “پدیده انتخابات” از بطن انقلاب بیرون آمده است و ماهیتی انقلابی و یا دموکراتیک دارد. از طرف دیگر مطرح کردن اینکه “انتخابات آزاد از تلاشی کشور جلوگیری می کند”، رویهم رفته چه پیغامی را میرساند؟ این کدام نیروها هستند که می خواهند “کشور را متلاشی بکنند” که انتخابات فرمایشی جمهوری اسلامی ایران نهادی در مسیر جلوگیری از یک چنین متلاشی شدنی می باشد و تکلیف ما در غلبه بر چنین معضلی چیست؟ می شود حدس های مختلفی را در این زمینه زد. آیا این جنبشهای دموکراتیک ملیتها در داخل چهارچوبه جغرافیایی ایران از قبیل جنبش جنبش مبارزه علیه خشک شدن دریاچه اورمیه، جنبش ملی آذربایجان، کردستان، ترکمن صحرا و دیگر ملیتها از جمله جنبشهایی هستند که کشور را به سمت تلاشی می برند؟ آیا این خطر تهاجم نیروهای خارجی و منطقه ای است که میتواند موجب چنین تلاشی باشند؟ آیا در راه جلوگیری از چنین متلاشی شدنی، ما در کنار و دوشادوش جمهوری اسلامی ایران قرار خواهیم گرفت؟ کشور در خطر است و برای حفظ یکپارچگی آن به همان انتخابات نیم بند قناعت بکنیم و در کنار جمهوری اسلامی ایران جهت حفظ یکپارچگی کشوری در یک صف واحد قرار بگیریم.

فاکتور بعدی که به این ارزیابی های ایشان اضافه می گردد به این صورت بیان می گردد که “در کشور ما حرکت و یا جنبش اجتماعی در انتخابات امکان بروز می یابد”. البته در این زمینه ایشان به مورد مشخص به خیزشهای دموکراتیک و مردمی در دوره انتخابات ۱۳۸۸ و دوره انتخابات خاتمی اشاره می کنند و مساله را به قدر کافی می شکافند که چگونه از درون انتخابات “رای من کو” جنبش سبز بیرون آمد. باید از یکطرف اذعان کرد که شرکت و یا عدم شرکت در انتخابات، چگونگی تعریف مشخص از شرایط و ویژگیهای چگونگی شرکت ویا تحریم پیچیدگیهای خاص خود را دارا بوده و باید متناسب با شرایط مشخص تعریف گردد. این قضیه به این مفهوم میباشد که این برخورد تاکتیکی در خدمت عمق بیشتر بخشیدن به رادیکالیسم جنبش دموکراتیک و افشا ترفندهای فریبکارانه حکومت ولایت فقیه می باشد و بس. اگر این تاکتیک در خدمت ایجاد توهمی در اذهان مردمی بوده و در خدمت واقعی جلوه دادن یک اتوپی بوده باشد، خطای ما یک خطای استراتژیک و نا بخشودنی خواد بود. این خطایی می باشد که هنوز ما داریم بصورت دور تسلسل تکرارش می کنیم.

نسیم خنک بهار سبز انقلابات دموکراتیک سرنگونی دیکتاتوریهای کشورهای عربی بر کشور ما می وزد. تاثیرات غیر مستقیم آن در روحیه تحولگرایانه نسل جوان به این صورت خود را بروز خواهد داد آنها هم به آن چنان خود باوری برسند که قادر هستند دیکتاتوری ولایی نظامی را برای همیشه منقلب کرده و نظامی بر پایه های حقوق بشر، دموکراسی، سکولاریسم و مدرنیته پایه گذاری بکنند. در مقابل چنین روحیه ای تحولگرایانه در نسل جوان، ما آنها را از خطر داخلی و یا خارجی کی می خواهد کشور را متلاشی کند هشدار داده، می ترسانیم و آنها را تشویق میکنیم که همه امیدهای خود را در گرو انتخاباتی قرار بدهند که از درون صنوقهای آن اسامی خودیهای ولایت فقیه بیرون خواهد آمد. این اندیشه چنین بیان میکند که اگر انتخابات آزاد زیر بیرقحکومت ولایت فقیه غیر ممکن است، به این دلیل از پدیده انتخابات در جمهوری اسلامی ایران دفاع می کنند که چون “از بطن انقلاب بهمن ۵۷ بیرون آمده است” . اگر مطرح می شود که انتخابات محملی است که بر بستر آن توده های مردم و خصوصا جنبشهای دموکراتیک از جمله زنان و جوانان به میدان می آیند و خواسته های محوری خویش را در مقیاس توده ای و بصورت قدرتمندی مطرح میکنند، آیا موثرترین تاکتیک روشنگرانه و هدایت کننده شرکت در انتخابات می باشد؟

مرحوم بازرگان بعد از انقلاب سال پنجاه و هفت در مقابل این معضل که قادر نبود بعنوان نخست وزیر، جوابگوی خواسته های مردمی بعد از پیروزی انقلاب باشد و با سازمانهای سیاسی دموکراتیک و انقلابی مردمی کنار بیاد، جمله مشهور خویش را بدینگونه مطرح کرد که “ما باران می خواستیم، سیل آمد”. استرانژی تشویق به شرکت فعال در انتخابات فرمایشی ولایت فقیه، از آمدن سیل هراس دارد و می خواهد جلو آن را بگیرد و حد الامکان، بتواند آنرا به یک باران آرامی تبدیل بکند که سیل آسا نباشد.

گویا ما بین کلمه تغییر و تحول ،ما بصورتی استراتژیک استراتژی تغییر را انتخاب کرده ایم و از هر گونه تحولی اجتناب میکنیم. چنین اندیشه هایی این را می رساند کهما خواهان تحول دموکراتیک و گذر از جمهوری ولایی به جمهوری سکولار و دموکراتیک نیستیم. ما با مطرح کردن چنین راه حلهایی عملا استراتژی برقراری مشروطه ولایی را دنبال می کنیم. اگر حدود بیش از صد سال پیش روشنفکرانی چون “طالبوف”، “میرزا فتحعلی آخوندزاده”، مستشارالدوله، میرزا اقاخان و حیدر عمواوغلی در راه استقرار حکومتی سکولار، مدرن، پارلمانی مبارزه می کردند و حداقل خواسته آنها بر مبنای مشروطه سلطنتی استوار بود. شعارهایی که امروز دنبال میشود مشروطه ولایت فقیه می باشند که خود همان حکومت مشروعه با تمام ویژگیهای آن می باشد. چنین برنامه سیاسی، از نظر برنامه ای ما را صدها سال از برنامه انقلاب مشروطه هم عقب تر می برند.

یکبار و برای همیشه باید با روشنی کامل مطرح کرد که هر نوع انتخاباتی در جمهوری اسلامی ایران غیر دموکراتیک خواهد بود. با آگاهی کامل بر چنین واقعیتی، باید از هرگونه ایجاد شبهه در اذهان مردم در این زمینه اجتناب کرده و از هرگونه تاکتیک شرکت و یا عدم شرکت در راستای افشا ی ماهیت این ترفندها و روشنگری در زمینه برملا کردن توطئه های انتخاباتی جمهوری ولایت فقیه استفاده کرد.

تاریخ انتشار : ۱۵ شهریور, ۱۳۹۰ ۶:۴۶ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

مرگ رئیس دولت سیزدهم و چشم‌انداز پیشِ‌ رو

ابراهیم رئیسی بیش از چهار دهه در سمت‌های مختلف در کشتار سه نسل از مبارزین ایران نقش‌‌های مهمی ایفا کرده است. سال‌هاست نام رئیسی با فاجعۀ ملیِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ گره خورده است. هم از این روست که در تمام این سال‌ها خانوادۀ بزرگ دادخواهان به حقّ محاکمۀ عادلانه و مجازات او و دیگر آمرین و عاملین کشتار زندانیان سیاسی را پی‌گرفته‌اند.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

انتخابات ۸ درصدی!

اخباردور دوم انتخابات مجلس: روز جمعه ۲۱ اردیبهشت سال جاری, نتیجه انتخابات دور دوم مجلس در تهران اعلام گردید نماینده اول کلان شهر تهران با کسب ۲۶۹/۴۳  رای از حدود ۸ میلیون نفر واجدین شرایط رای دادن, یعنی با رای فقط ۲ درصد از مردم تهران به مجلس راه یافت. البته با احتساب ۵ درصد آرا باطله, مشارکت مردم تهران کمتر از  ۳ درصد بوده است.

مطالعه »
آخرین مطالب

نظر مصطفی تاج‌زاده درباره پیشنهاد مهدی نصیری و «ائتلاف از تاجزاده تا شاهزاده»!

اگر هم زمانی قرار بر تشکیل ائتلافی شد، باید بر مبنای پذیرش دمکراسی، حقوق بشر و حقوق شهروندی شکل بگیرد تا درنهایت به توسعه و امنیت پایدار در خاورمیانه‌ی آشوب‌زده کنونی برسد، نه اینکه از استبدادی به استبداد دیگری برویم.

خوانش سیاسی سقوط بالگرد و تاکتیک مقطعی…

مرگ رئیسی اگر نظام را در عزا نشاند، در مقابل اکثریت قاطع مردم را خوشحال کرد. در جامعه‌ای که «پشت سر مرده حرف نمی‌زنند»، شادی از مرگ در اصل نشانه‌ی سیاسی است! ابراز شادی از این نیستی سیاسی که شکل فراگیر هم دارد نه فقط جسارت جامعه را به رخ حکومت می‌کشد، که در هراس نظام از مردم نمود نمی‌یافت هرگاه کار آن به تهدید اشخاص و شبکه‌ها بخاطر شادمانی نمی‌کشید!

نگاهی به دورنمای انقلاب در ایران…

سال گذشته، پس از فروکش نمودن خیزشهای مردمی که حول محور “زن، زندگی، آزادی” ستون نظام را شدیدا لرزاند، توده های مردم در صحنه های متنوع اجتماعی، رژیم دیکتاتوری مذهبی حاکم را به چالش میکشند. کارگران در حیطه های مختلف کاری و از جمله در صنایع نفت، ذوب آهن، فولاد، راه آهن، مخابرات برای … مبارزه میکنند.

صفحه شطرنج رژیم اسلامی…

استدلال‌های حامیان سال‌های گذشته دولت احتمالاً امسال نیز تکرار می‌شود: رئیس‌جمهور در «شرایط حساس کنونی» باید مدیری توانا و قوی باشد، بتواند امنیت را حفظ کند، بحران‌ها را مدیریت کند و پیرو خالص علی خامنه ای باشد. او باید در هماهنگی مطلق با رهبری و «میدان» (بخوانید: سپاه) در سیاست خارجی عمل کند و رویکرد تندرو کنونی را در سیاست‌های فرهنگی-امنیتی حفظ کند.

ترکیه باز هم رهبران حزب دموکراتیک خلق را به ۴۲ و ۳۰ سال زندان محکوم کرد…

اتهامات این دادگاه – که بیشتر به عنوان “پرونده کوبانی” شناخته می شود – وابسته به یک توییت از اکتبر ۲۰۱۴ است که خواستار همبستگی با مردم شهر کوبانی در برابر حملات دولت اسلامی (داعش) و پلیس محلی ترکیه شده بود. بیش از ۳۷ نفر در اعتراضات کوبانی-اکثریت قریب به اتفاق توسط تیراندازی پلیس ترکیه، در سال ۲۰۱۴ کشته شدند.

یادداشت

آیا مرگ رئیسی برای قربانیان فاجعه ملی یک بستار و ختم می‌آورد؟

“من انها را نمی بخشم. چرا باید انها را ببخشم وقتی که هنوزهم نمی خواهند حقیقت را بگویند؟ و مشکل در انست که آنها حتی از ما بخشش هم نمیخواهند، از کسانیکه عزیزانشان را از دست داده اند. آنها بخشش را از دولت طلب میکنند، انها هیچ زخمی به دولت نزده اند، آنها چه کرده اند، ظلم به ما روا شده است.”

مطالعه »
بیانیه ها

مرگ رئیس دولت سیزدهم و چشم‌انداز پیشِ‌ رو

ابراهیم رئیسی بیش از چهار دهه در سمت‌های مختلف در کشتار سه نسل از مبارزین ایران نقش‌‌های مهمی ایفا کرده است. سال‌هاست نام رئیسی با فاجعۀ ملیِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ گره خورده است. هم از این روست که در تمام این سال‌ها خانوادۀ بزرگ دادخواهان به حقّ محاکمۀ عادلانه و مجازات او و دیگر آمرین و عاملین کشتار زندانیان سیاسی را پی‌گرفته‌اند.

مطالعه »
پيام ها

دانشجویان آمریکایی در اعتراض به ادامه نسل کشی فلسطینیان توسط اسرائیل دانشگاه ها را به تصرف خود در آوردند!

سازمان فداییان خلق ایران(اکثریت)-حوزه آمریکا ضمن اعلام حمایت کامل از مبارزه دانشجویان و استادان در تمامی دانشگاه های آمریکایی شرکت کننده در این جنبش، به مقاومت نسل نوین دانشجویی درود میفرستد و برای ایشان در شکستن فضای تاریک تحمیل شده و تا موفقیت نهایی پیروزی آرزو می‌کند.

مطالعه »
بیانیه ها

مرگ رئیس دولت سیزدهم و چشم‌انداز پیشِ‌ رو

ابراهیم رئیسی بیش از چهار دهه در سمت‌های مختلف در کشتار سه نسل از مبارزین ایران نقش‌‌های مهمی ایفا کرده است. سال‌هاست نام رئیسی با فاجعۀ ملیِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ گره خورده است. هم از این روست که در تمام این سال‌ها خانوادۀ بزرگ دادخواهان به حقّ محاکمۀ عادلانه و مجازات او و دیگر آمرین و عاملین کشتار زندانیان سیاسی را پی‌گرفته‌اند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

نظر مصطفی تاج‌زاده درباره پیشنهاد مهدی نصیری و «ائتلاف از تاجزاده تا شاهزاده»!

خوانش سیاسی سقوط بالگرد و تاکتیک مقطعی…

نگاهی به دورنمای انقلاب در ایران…

صفحه شطرنج رژیم اسلامی…

ترکیه باز هم رهبران حزب دموکراتیک خلق را به ۴۲ و ۳۰ سال زندان محکوم کرد…

رئیس‌جمهور جدید ویتنام به فراکسیون ضد آمریکایی تعلق دارد.