دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۲۹

دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۲۹

توافق ژنو: امری ناگزیر بر بستر انتظارات منطقی

امید در زمینه‌ی گشایش فضای سیاسی، بر یک اصل به نظر من شناخته شده استوار است و آن این‌که مبارزه برای دموکراسی که در شیوه و هدف در ایران اصلی‌ترین مبارزه‌ی سیاسی است، جز در امنیت و رفاه نسبی امکان‌پذیر نیست. مردمی که از کابوس‌های اقتصادی و امنیتی رها شده باشند، فرصت و گرایش آن را دارند که به حقوق انسانی خود و همنوعان‌شان بیاندیشند.

 خانم محمدی، ارزیابی کلی شما از امضای توافق‌نامه‌ی ژنو چیست؟  

آنچه در ژنو اتفاق افتاد، محصول شرایطی بود که در ایران و آمریکا و بطور کلی غرب، ویژه‌گی‌های تاریخی دارد. ایران برای حفظ آرمانهای انقلاب خود که مجموعه‌ای از ایدئولوژی اسلام سیاسی و برتری‌جویی منطقه‌ای است، تا جایی که گمان می‌کرد مرز پایداری و تحمل جامعه بود، پیش رفته و امروز به سبب احساس خطر نسبت به از دست رفتن اساس قدرت که هنوز بر حمایت بخش‌های وسیعی از مردم نسبت به حکومت و مخالفت اکثریت مردم با تسلط خارجی و جنگ استوار است، تعامل با بخشی از خواست‌ها و حتا زیاده‌خواهی‌های امریکا را ضرورت دیپلماتیک یافته است.

آمریکا پس از تجربه سنگین افغانستان و عراق به لحاظ هزینه سیاسی و اقتصادی و  مصر و سوریه و لیبی با چشم‌اندازهای مبهم و ناایمن نمی‌تواند آینده‌ی غیرقابل اطمینان دیگری را در سیاست خارجی خود، رقم بزند؛ مضاف بر این‌که هم‌پای ادامه‌ی مخالفت دو قدرت بزرگ جهانی یعنی چین و روسیه با اعمال فشار بیشتر به ایران، مهم‌ترین متحد او یعنی دولت بریتانیا در کسب حمایت پارلمان برای همراهی با او، با شکست فاحش مواجه شد. بر این‌ها باید افزود مخالفت افکار عمومی جهانی را با راه انداختن جنگی جدید به بهانه‌های غیرقابل اثبات.

با توجه به مجموعه دلایلی از این دست، توافق ژنو بر بستر انتظارات منطقی در سطح جهانی و در میان جوامع دو سمت درگیری، یعنی ایران و غرب، به مرحله‌ی ناگزیری رسیده بود.

۲- تاثیرات کوتاه‌مدت و بلند‌مدت این توافق‌نامه را بر شرایط اقتصادی کشور چگونه می‌بینید؟  آیا این توافق می‌تواند زمینه­ای برای بازگشایی فضای سیاسی کشور باشد؟ یا وضع فعلی ادامه خواهد یافت؟

تأثیرات این توافق بر شرایط اقتصادی در کوتاه‌مدت همین اینک آشکار شده است و در بلند‌مدت به طریق اولی می‌تواند منشأ آثار مثبتی باشد؛ اگر دولت روحانی در تدوین برنامه‌های کلان اقتصادی آنچنان که از تیم اقتصادی او انتظار می‌رود، موفق باشد و یا حوادث غیرمترقبه‌ای در اقتصاد جهانی روی ندهد. واقعیت این است که گشایش اقتصادی در ایران، بخشی هم در گروی نیاز غرب به گشوده شدن این بازار هشتاد میلیونی برای کالاهای آن است. این نیاز دو سویه، در همین موقعیت اقتصادی جهان می‌تواند موجب رونق اقتصادی ایران گردد.

امید در زمینه‌ی گشایش فضای سیاسی، بر یک اصل به نظر من شناخته شده استوار است و آن این‌که مبارزه برای دموکراسی که در شیوه و هدف در ایران اصلی‌ترین مبارزه‌ی سیاسی است، جز در امنیت و رفاه نسبی امکان‌پذیر نیست. مردمی که از کابوس‌های اقتصادی و امنیتی رها شده باشند، فرصت و گرایش آن را دارند که به حقوق انسانی خود و همنوعان‌شان بیاندیشند.  

به این ترتیب، در صورتی‌که توافق ژنو بتواند سایه‌ی ناامنی اقتصادی را از زندگی و معیشت مردم بردارد و کابوس حمله‌ی نظامی را از اذهان جامعه دور کند، خواسته‌های دموکراتیک با سرعت و شفافیت و در نتیجه، با قدرت بیشتری در جامعه‌ی ایران طرح خواهد شد و هیچ حکومتی در هیچ کجای جهان قادر نیست که گوش خود را بر صدای اکثریت جامعه ببندد و خواسته‌هایی را که عمومیت یافته‌اند، نادیده بگیرد.

۳- توافق ژنو، یک توافق شش ماهه است.  به نظر شما، این توافق پایدار خواهد ماند؟  چه عواملی می‌توانند در تبدیل این توافق‌نامه به یک توافق‌نامه‌ی دائمی نقش داشته باشند و چه عواملی می‌توانند این مسیر را با مشکل و یا حتی شکست مواجه کنند؟ نقش افراطی‌های دو طرف در این زمینه را چگونه می‌بینید؟

این توافق یک آتش‌بس در میدان جنگ نظامی نیست که طرفین در فرصتِ یافته‌شده ساز و برگ خود را باز‌سازی کرده و دوباره آن ر ا از سر بگیرند. این توافقی است که اساساً می‌خواهد رویدادهای آینده را تغییر بدهد. تعیین شش ماه به عنوان مرحله‌ی اول این توافق، در فضای سیاسی ایجاد شده، به‌ویژه از جانب آمریکا و متحدینش، بیشتر یک ضرورت دیپلماتیک است. پس از قریب ده‌سال بحران رو به رشد، امروز دلیلی وجود ندارد که ایران یا آمریکا پای توافقی با این همه مقدمات و تشریفات و به قیمت مبارزه با نزدیک‌ترین نیروهای داخلی خود بدون چشم انداز جدی برای آینده بروند. از این منظر به گمان من منطقاً، توافق ژنو می‌تواند پایدار بماند و تکمیل شود. آن‌چه می‌تواند این چشم‌انداز مثبت را تهدید کند، در داخل ایران قدرت سیاسی را از دست داده است و قدرت اقتصادی در کشورهایی نظیر ایران بیش از آن تابع قدرت سیاسی است که بتواند بدون اتکای به آن، نقش‌آفرینی کند. خطری که بزرگ‌تر و واقعی‌تر است، در خود آمریکا و توسط لابی‌گری‌های اسرائیلی کمین کرده است. برای کاستن از این خطرها، تنش‌زدایی در سیاست خارجی ایران نقش با اهمیتی می تواند داشته باشد.

 

تاریخ انتشار : ۹ آذر, ۱۳۹۲ ۷:۱۳ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

در گرامیداشت ٨ مارس روز جهانی زن، گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در سامانۀ کلاب‌هاوس برگزار می‌کند. مهمانان برنامه: نیره توکلی، هرمینه هورداد، شهناز قاراگزلو، زری صدرنشین، بیژن میثمی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

عدم شرکت و تحریم انتخابات در ایران یک کنش اجتماعی فعال و مدنی بود و مردم اگاهانه و با هدف مشخص به پای صندوق رای نرفتند؛ و این کنش اجتماعی هیچ ربطی با بی‌تفاوتی مردم غرب به انتخابات ندارد.  این دو زمینه های اجتماعی مختلفی دارند و ربط این دو به هم یک حقه و کلک سیاسی است.

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

مسلماً انتخابات در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، کم‌ترین تاثیری بر زندگی روزانه مردم ندارد و همواره نیز پرسروصداترین اتفاق در کشور است که چندین ماه فضای رسانه‌ای و حتی خیابانی ایران را تسخیر می‌کند و هر چه جلوتر آمده‌ایم، این تاثیر کم‌تر و آن سر و صدا اعتراضی مردم بیش‌تر شده است.

عشق گفت بنویس، من نوشتم

وقتی که به تو فکر می کنم، لبخندت باران می شود;
نگاهت زلال و زلال، و من چه بی پروا، می چینم آن لبخند را.

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

سلب حق اسکان دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه علامه طباطبایی

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

عشق گفت بنویس، من نوشتم

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه