سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۰۹

سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۰۹

در باره ی چگونگی اداره ی جامعه و اخلاق اجتماعی

جامعه ما همواره به نوعی اداره شده، که گویا بر آن حکومت نظامی حکمفرماست. لذا احزاب و فعالیتهای جمعیِ مستقل هرگز به عنوانِ بخشی از راهِ حل مسائل و مشکلات اجتماعی و سیاسی از طرفِ حکومتیان پذیرفته نشده است

«هزاران فرانسوی درتظاهراتی خواستار خودداری از تبعیض علیه مسلمانان شدند»(۱) عنوان یک گزارش ایرنا از شهرستان تولوز فرانسه است. مطابق این گزارش، حدود ۱۰ هزار شهروند فرانسوی شامگاه شنبه در تولوز تظاهرات صلح برگزار کرده، و در طی انجام این تظاهرات از جمله خواستار خودداری از تبعیض علیه مسلمانان شدند.

 طبق آمار جمعیتی آمده در ویکیپدیا(۲)جمعیتِ تولوز در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۴۳۹۵۵۳ نفر بوده، و بیش از ۱۱۰٬۰۰۰ دانشجو در سه دانشگاه و چهارده موسسه آموزش عالی بزرگ مشغول به تحصیل هستند، این شهر رکورد بیشترین تعداد دانشگاه‌های شهرستانهای فرانسه را داراست.

 گرچه آمار تظاهرات کنندگان در مقایسه با آمار جمعیتی تولوز بسیار اندک می باشد، اما آنچه که این حرکت را حائز اهمیت ویژه می گرداند، خواست شرکت کنندگان درتظاهرات تولوز، مبنی بر پرهیز از نگاه منفی به مسلمانان در اروپا به خاطر رفتار برخی افراط گرایان میباشد.

 با اینکه اینجا و آنجا گاهاً نشانه های مؤثری از زانو زدن و تمکین جمهوری اسلامی(ج.ا.) به خواستهای مردمان ایران به چشم می خورد، اما هنوز هم سیاستِ غالب در دستگاهی به نام ج.ا.، توسل به خشونت در مراوداتش با غیرخودی‌ها است. بر این اساس شهروندانِ ایران هنوز هم از حق سازماندهی برای اعتراض به ناروا محرومند.

 وقتی به پدیده ی تظاهراتِ مسالمت آمیز ده هزار نفری تولوزی‌ها می اندیشم، این سئوال در ذهنم ایجاد می‌شود:

چرا، پسِ از عملیاتِ فروغ جاویدان مجاهدین، کشته شدن آقایان رجایی و باهنر در بمبگذاری دفتر نخست وزیری، و بمب گذاری در ساختمان حزب جمهوری اسلامی، مردم شهرهایی مانند شیراز، اصفهان، تبریز و مشهد نتوانستند تظاهراتی ده هزار نفری مبنی بر پرهیز از نگاهِ منفی به کلیتِ اپوزیسیون ج.ا. به خاطر رفتار برخی افراط گرایان شکل دهند؟

 به یقین سیاستهای خصمانه ی ج.ا. نسبت به هر آنچه غیرخودی می پندارد، در عدم شکل گیری تظاهرات اعتراضی مسالمت آمیز مؤثر بوده و هست. اما چرا پس از انتخابات سال ۸۸ بخش‌هایی از مردم تهران، شیراز، مشهد، اصفهان و تبریز علیرغم فشارهای حکومتی، توانستند تظاهرات مسالمت آمیز در باره ی آنچه ناروا می دانستند، برپا دارند؟

 چرا در کشورمان نمودها یا تبلورهای سیاسی اجتماعی دارای نوساناتی بزرگ هستند، به این معنا که، یا جامعه در جوش و خروشی سرسام آور سر می کند، و یا در خموشی و انفعالی کامل؟

 جهتِ یافتن پاسخی مناسب برای سئوالاتِ فوق و هزاران سئوال دیگر از همین سنخ و روال، لازم میدانم که همراه شما کمی به شرایط جامعه و اجتماعاتمان از نزدیک نگاه کنم.

 جامعه ما همواره به نوعی اداره شده، که گویا بر آن حکومت نظامی حکمفرماست. لذا احزاب و فعالیتهای جمعیِ مستقل هرگز به عنوانِ بخشی از راهِ حل مسائل و مشکلات اجتماعی و سیاسی از طرفِ حکومتیان پذیرفته نشده است.

این تفکر حتی در غالبِ احزاب و سازمانهای مستقلِ غیر علنی کشور نیز جایگاهی نداشته، و عموماً فراکسیونهایی که در این احزاب یا سازمانها در اعتراض به بخش یا بخشهایی از سیاستِ رسمی  آن حزب یا سازمان تشکیل میشوند، پس از چندی مسالمت، سرانجام غیرخودی تلقی و انشعابات پی در پی آغاز میشود.

 تصور می کنم علت اصلی بروز چنین پدیده هایی بواسطه آن است که، گاهاً نخبگانِ ایرانی فراموش می کنند، که علتِ دست یازیدنشان به دین، عقیده، اندیشه، و یا سیاستی، برایِ ایجاد رفاه و آسایش مردمان کشور بوده است.

وقتی چنین فراموشیی غالباً دست و پای نخبگان ایرانی را در فشار خود حبس می کند، دیگر هیچ توجهی به نکاتِ اساسی و مشترک نشده، و سخن و توجهات فقط و دربست جلبِ اختلافات می گردد، تا برتری یک دین، یک عقیده یا یک سیاست بر رقیبان ثابت شود.

و واقع مطلب اینجاست که، به رغم پیروزی یک اندیشه، دیگر اندیشه های رقیب به یکباره دود و محو نمی شوند، و در پس هر اندیشه ای مردمانِ صاحبِ آن اندیشه قرار دارند.

 و نهایتاً در نتیجه ی رقابتهای نامعقول، تفرقه و تشتت بر اپوزیسیون غالب ، و مستبدین حاکم همواره یکه تاز میدان علن جامعه ی ایرانی در همه ی عرصه های زندگی میشوند. و اخلاقِ اجتماعی روز به روز به فساد بیشتر می گراید، به قسمی که بنا به اظهارات وزیر کشور ج.ا.(۳) بیشترین شکایات انتخاباتی مربوط است به خرید و فروش آراء توسط نامزدهای انتخاباتی.

 ***********

۱- http://www.irna.ir/fa/News/81848142/

 ۲- https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D9%88%D9%84%D9%88%D8%B2

 ۳- http://www.radiofarda.com/content/f35_interior_minister_reformists_gathering/27379767.html

 

تاریخ انتشار : ۱ آذر, ۱۳۹۴ ۷:۱۸ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

ظهر بود، فنجان چای را که گذاشتم کنار کامپیوتر، چشمم افتاد به آفتاب پشت پنجره… از بعضی خاطره ها، هزار بار هم که فرار کنی، مثل بَختک چسبیده اند به ذهنت و دست از کنج قلب و روحت برنمیدارند….

آفیش سرخ

نه خواهان شکوه بودید، نه خواهان اشک،

نه خواهان آوای ارگ‌ها، نه دعا برای مردگان،

آنک یازده سال، وه چه زود می‌گذرد، یازده سال،

زانگاه که سلاح برگرفتید،

مرگ  نمی‌زداید از خاطر، چشمان پارتیزان!

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

آفیش سرخ

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی