یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۲:۳۷

یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۲:۳۷

سازماندهی اجتماعی اعتراضات و تدارک وسیع اعتصابات کارگری

بی تردید امروز خیزش فراگیر و همه جانبه ایران را دربر گرفته‌است در صف مقدم این خیزش عمومی زنان و دانشجویان پیشتازند. توده‌های مردم زحمتکش و آگاه برای حمایت از فرزندان دلیر خود با همه‌ی توش و توان خود، نگرانی در خانه را به فریاد خشم آلود در خیابان بدل کرده‌اند و افراد وسیعی از طبقات اجتماعی بصورت انفرادی یا گروه‌های کوچک به این خیزش روبه رشد کنونی می پیوندند اما هنوز تا رسیدن به پایداری این خیزش و ارتقاء آن به قیامی استوار و تعیین کننده  فاصله ی معناداری وجود دارد!

بی تردید امروز خیزش فراگیر و همه جانبه ایران را دربر گرفته‌است در صف مقدم این خیزش عمومی زنان و دانشجویان پیشتازند. توده‌های مردم زحمتکش و آگاه برای حمایت از فرزندان دلیر خود با همه‌ی توش و توان خود، نگرانی در خانه را به فریاد خشم آلود در خیابان بدل کرده‌اند و افراد وسیعی از طبقات اجتماعی بصورت انفرادی یا گروه‌های کوچک به این خیزش روبه رشد کنونی می پیوندند اما هنوز تا رسیدن به پایداری این خیزش و ارتقاء آن به قیامی استوار و تعیین کننده  فاصله ی معناداری وجود دارد!

سران جمهوری اسلامی و در راس‌ آن خامنه‌ای در لاکی از سکوت و متکی به توطئه و ترفندهای امنیتی سرکوبگرانه و انحراف انگیز بسر می‌برند. رئیس مجلس اسلامی ارتجاعی آخرین نطق خود را به ادامه‌ی سرکوب اختصاص داده است و این نشان آنست که مجلس متکی به سرکوب نیز نه تنها درسی از این خیزش عمومی نگرفته است و نقش واقعی یک مجلس متعارف را در اجرای حقوق ملت نمی توانئد و نمی خواهد اجرا کند؛ که در صف و پیشتاز سرسپردگی به استبداد و خودکامگی همچنان قد علم کرده است.

دانشگاه ها و دانشجویان معترض به شدیدترین شکل ممکن مورد حمله نیروهای شبه نظامی و نظامی قرار می‌گیرند و حرمت دانشگاه زیر پا گذاشته می‌شود.

در یکشنبه ۱۰ مهر ۱۴۰۱ دانشگاه شریف محل جنایتکارترین نیروهای لباس شخصی و نظامیان قرار گرفته است و دهها دانشجوی سرکوب شده با توسل با باتون و گلوله و امکانات لجستیکی از پیش آماده شده‌ی انتقال‌به بازداشتگاه‌ها هزاران بار بدتر از فاشیست های گشتاپو؛ دانشجویان را سرکوب کرده‌اند.

اما اعتراض همچنان به صورت حضور خانواده دانشجویان و حمایت مردم با حضور خودروها و بوق زدن های ممتد، امان سرکوب را بریده است. حمایت از دانشجویان دانشگاه شریف تا ساعت‌ها بعد از آغاز سرکوب و تا ساعت ۲ بامداد روز ۱۱ مهر در حوالی دانشگاه شریف ادامه یافته است.

این تنها بیانگر میزان خشونت ناشی از استیصال رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی نیست بل که نشانگر عزم توده های به جان آمده در مقابله ی آشکار با جمهوری جهل و جنایت است. داغ جنایات رژیم دیکتاتوری ولایت فقیه از دل این مردم به جان‌آمده با سرکوب‌های بیشتر، پاک شدنی نیست!

برای هرچه فراگیرتر شدن این خیزش و نیل به قیامی یایدار و استوار علیه دییکتاتوری و استبداد دینی سرمایه‌داری ایران هیچ‌راهی جز توانمند سازی خیابان از راه  سازماندهی اجتماعی اعتراضات عمومی و تشویق کارگران و زحمتکشان به برپایی کمیته های اعتصاب در همه‌ بنگاه های اقتصادی وجود ندارد! جز سازماندهی اعتصاب در کارگاه ها و کارخانه‌ها و بنگاه های کلیدی اقتصادی مثل شرکت ملی نفت و پتروشیمی ها و کارخانه های ذوب فلز چون ذوب آهن صفهان و صنایع تولید فولاد و ماشین سازی ها و سایر صنایع و بنگاه های کشت و صنعت چون هفت تپه ی مبارز، کشت صنعت کارون و مغان و سایر بنگاه های کشاورزی؛ صنایع حمل و نقل از رانندگان شهری و بین شهری راه آهن سراسری و راه آهن شهری (مترو)  و کارکنان و کارگران مخابرات راه اطمینان بخشی برای دفاع از مردم و میهن  وجود ندارد.

نفتگران رسمی شرکتِ ملی‌نفت باید بدانند که طبقه کارگر ایران دین بزرگی به گردن آنها دارد آنها طی سالها اگر چه به خاطر تخصص خود و سختیِ‌کار موجود، اما با توجه به نقش کلیدی نفت یعنی این سرمایه ملی توانسته‌اند زندگی مرفه و آرامی داشته‌باشند؛ اگر نفت نبود آنها نیز توانایی‌ها و استعدادهای فنی و تکنولوژیکی درخوری برای یک زندگی متوسط و بالایی در میان طبقه کارگر امروز ایران نمی‌داشتند. در واقع آنها نه تنها وام دار طبقه کارگر ایران که خود هم به نوعی از اعضای آنند بل‌که وامدار همه‌ی مردم ایران در جای جای جغرافیای آن از بلوچستان تا کردستان، از سرخس تا چهاربهار و تمامی نقاط‌ ایران هستند و باید بدانند که این وظیفه تاریخی که تبار و پیشینیان آنان در بزنگاه‌های حساس کشور به خوبی از عهده‌اش برآمدند؛ امروز بر دوش آنهاست و بکوشند تا پیش از آنکه جوانان، دختران و پسران بیشتری بر خاک و خون افتند و پیش از آنکه زندانهای شکنجه بار و حالا دیگر مقرهای نظامیان مملو از مردم ایران شود به مردم بپیوندند و با تجدید تجربه تاریخیِ اعتصابات کارگری نفت در ایران، گلوی اقتصادی جمهوری اسلامی که با این ذخیره ملی از آن نفس می‌کشد را در دستان توانمندِ خود بفشارند تا جایی که این رژیم دیگر قادر به فشردن گلوی مردم ایران نباشد. تا دیگر قادر به نابودی ایران و مردمان آن از کارگران و زحمتکشان و همه ی انسانهای شریف از نویسندگان و دانشمندان و وکلای اندیشمند و متعهد این مرز و بوم؛ نباشند!

سازمان های کارگری موجود اعم از آنان که با استناد به قانون کار تشکیل شده اند و یا آنان که مستقل و بدون واسطه های محدودیت ساز ایجاد گردیده اند باید بدانند در شرایطی دیگر استناد به مبارزات قانونی در پاسخگویی به خواست کارگرانی که بنا به شرایط خاص آنان را انتخاب کرده اند، ناکافی است. اگر خود پرچمدارِ حق‌خواهی و هماهنگی با مطالبات حق طلبانه مردم نشوند کارگران در انتظار آنان نمی‌مانند. تجربه سالهای ۱۳۵۶ -۵۷ نشان داد سندیکاهای فرمایشی که زیر سلطه‌ی ساواک (سازمان اطلاعات و امنیت کشور ) بودند و نتوانستند حساسیت لحظه را درک کنند چگونه با بوجود آمدن کمیته های اعتصاب کارخانه و یا شوراهای کارگری به حیات آنها خاتمه داده شد و نمایندگان گوش به‌فرمان آنها و حتی نمایندگانی که تا حدودی در خدمت کارگران بودند، کنار گذاشته شدند. این تجربه تاریخی طبقه کارگر ایران است که در بخش آگاه خود به نقش تاریخ‌سازش اهمیت می‌دهد و در کنار سایر مردم به پیش می‌تازد و دیگر بخش‌ها و لایه‌های مختلف آن که بنا به شرایط زندگی عسرت‌با‌ر و غیرقابل تحمل و تبعیض‌آمیزش ناگزیر و با اراده به قیام برآمده از اراده همگانی؛ پا نهاده و گام های جدی‌تری برمی‌دارد.

امروز دیگر هرگونه نشستن و دل به تردید راه دادن جایز نیست! یکبار پیش از انقلاب ۱۳۵۷  ندایی از سوی پیشروان مبارزه ضد دیکتاتوری آنزمان برخواست که خطاب به روشنفکران هشدار می داد گول آنان که در خانه به درازگویی نشسته اند را نخورید؛ «قیام را باور کنید»!  امروز آن ندا این بار از فریاد دانشجویان و زنان و مردان مبارز در خیابان  برمی آید که در خانه  ننشینید و با دست زدن به اقداماتی شایسته به سازماندهی اجتماعی بپردازید و برای پیشبرد آرمان های شرافتمندانه‌ مردم برای آزادی؛ برای زن_ زندگی _ آزادی و  این بار برای رهایی همیشه از چرخه ‌ی استبداد تاریخی شیخ و شاه و هر استبداد دیگری بپا خیزید!

ما در”راهکار سوسیالیستی” از همهٔ رسانه هایی که در خدمت کارگران و زحمتکشان هستند رفیقانه درخواست می‌کنیم این بیانه را انتشار دهند.

 

 ۱۱ مهر ۱۴۰۱

 

 

تاریخ انتشار : ۱۲ مهر, ۱۴۰۱ ۶:۴۷ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

سلطه بدون هژمونی

در چنین شرایطی ، مشارکت نصف و نیمه اصلاح طلبان و میانه روها در کلان شهرها ، راه به جایی نخواهد برد . مقاله انتقادی تند محمد قوچانی خطاب به حزب اتحاد ملت و تاکیدش بر لزوم ” اصلاح اصلاحات ”  هم چیزی بیش از مرثیه زود هنگام  شکست اصلاح طلبان ، در این انتخابات نیست.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان اکثریت خاطی برنامە سازمان

۲۹ بهمن روز ستایش زن در فرهنگ ایران