جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۷:۰۸

جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۷:۰۸

نوروز در زندان رجایی شهر

سالها پیش، که اشتیاق انقلابی و تمایلات ایدیولوژیک و تحول طلبانه هنوز معتبر بود، شاعر نامدار معاصر، هوشنگ ابتهاج در مطلع غزلی چنین سروده بود: بهار آمد بیا تا داد عمر رفته بستانیم به پای سرو آزادی سر و دستی برافشانیم.

 

سال ها پیش، که اشتیاق انقلابی و تمایلات ایدیولوژیک و تحول طلبانه هنوز معتبر بود، شاعر نامدار معاصر، هوشنگ ابتهاج در مطلع غزلی چنین سروده بود:

بهار آمد بیا تا داد عمر رفته بستانیم

به پای سرو آزادی سر و دستی برافشانیم

امسال که در آستانه سال تازه، برای ملاقات برادرم سعید رضوی فقیه، گذار من و خواهرم شکوفه خانم به زندان رجایی شهر افتاد، حال و هوای این نوع سروده ها و شعارهای شاعرانه در جان و دلم زنده شد و دلم هوای چکامه سرایان مشروطیت و شعرهای جوانی سایه و کسرایی و دیگر سرایشگران پرشور و عدالت طلب و انقلابی را داشت. باری، راه دور را در مصاحبت وهمراهی همراهان عزیز، خاصه مهمان ارجمند و مبارز و بزرگوارمان نسرین ستوده نزدیک کردیم. خانم ستوده یک روز پیش از واپسین چهارشنبه پایانی سال ۹۲ با همسرم مرضیه سلیمانی تماس گرفتند و اظهار تمایل کردند که برای دلجویی و حمایت از زندانیان سیاسی و بسیاری از ایرانیان گرفتار و دربند به زندان رجایی شهر می آیند.

خانم ستوده از دوستان قدیم و وکیل معتمد و عزیز ما و مدتی همکار مطبوعاتی مرضیه در یکی از روزنامه های توقیف شده در دولت مستعجل اصلاحات بودند. این بانوی بزرگوار و شجاع و حقوقدان برجسته ایران، البته از مفاخر وکلا و از پیگیرترین کوشندگان رعایت حقوق بشر و الزامات قانونی در ایران است و گواه این مدعا، رنج و حبس و محرومیتهای شجاعانه نسرین ستوده در مسیر آرمانهای آزادی طلبانه و حقوق بشری اوست که هر چه بگوییم تکرار است و نیاز به بازگویی ندارد.

در زندان رجایی شهرفرصت دیدار همکاران سابقم در مطبوعات دهه های ۱۳۷۰ و پس از آن دست داد. باز هم به فرموده حضرت سایه:

نه لب گشایدم از گل، نه دل کشد به نبید

چه بی نشاط بهاری که بی رخ تو رسید

و به قول شاعری دیگر:

دوستان در بند و ما آزاده ایم

این نه آزادی که طنز است و جنون

روزنامه نگار بزرگوار و راست کردار که سال ها مفتخر به همکاری او در همشهری بودم، ژیلا بنی یعقوب به همراه همسر احمد زید آبادی و فرزندان احمد برای ملاقات آمده بودند. همسران این دوبانوی شجاع و سربلند و بزرگوار، بهمن احمدی امویی و احمد زید آبادی، اسوه های استوار مقاومت و ایستادگی بر اصول آزادیخواهانه و حقوق ملی ایرانیان اند. سالها همکاری با آنها نیز از بهترین خاطرات زندگی حرفه ای من است. بی آن که بخواهم شعار دهم یا تبلیغ کنم، به صراحت می توانم گفت که جز راستی و صدق و نجابت از آنها به یاد ندارم. با زیدآبادی گاهی اختلاف نظراتی داشته ام اما او چنان نجیب و ژرف اندیش و در حرفه خود دقیق النظر بود که از استادان محسوب می شد. خاصه در مسایل مربوط به فلسطین و اسراییل که تز دکتری اش نیز در همین ارتباط بود و به خاطر دارم که خود من چندین منبع مهم و اساسی در باب مطالعات یهودی، از جمله «گزیده تلمود» را در اختیارش نهادم. خوشترین و پربارترین لحظه های کاری ام گفتگو و جدلهای طولانی با احمد زیدآبادی بود و همواره با صبوری وآرامش او ختم به خیر می شد. خداوند او و بهمن احمدی امویی، این رفیق با شرف و با شهامتم را پایداری و عزت بیشتر عنایت فرماید. برای درک رنج و شکیبایی این خانواده های عزیز و سربلند کافی است یک بار در سرمای زمستان یا گرمای تابستان همراهشان شده و مدت طولانی برای چند دقیقه دیدار عزیزان را پشت سر گذاریم. این زنان و مردان صبور، این روزنامه نگاران شجاع و باشرف سالهاست با بلند نطری در این مسیر سبز گام می زنند. نه توقعی دارند و نه ادعایی. می کوشند و شکیب می کنند و گویی «رنج» هم سنّتی است که بر لوح حیات و سرنوشت ایشان نوشته شده است؛ گاهی نسلها! مثل همسر احمد زیدآبادی که در روزگار پهلوی، پدرش، محمد محمدی گرگانی را محبس به محبس می جست و اینک همسر را…

از دیگر کسانی که آمده بودند، مهسا امرآبادی همسر مسعود باستانی بود. مهسا را از قبل می شناختم. دختر پرشوری بود و گاهی در انجمن صنفی روزنامه نگاران و برخی روزنامه ها فعالیت می کرد. اما مسعود، همکار جوان من در دوسه روزنامه ی «موقوفه» بود؛ از جمله «کارگزاران». غالباً گزارشهای تند و تیزی می نوشت و محتاج تیغ جراحی محافظه کاران مسنتر می شد تا کار دست خودش و روزنامه ندهد. او یکسره شور و صداقت بود ومتأسفانه عمر حرفه ایش بیش از آن که در روزنامه ها بگذرد، در زندان سپری شده است. به قول طنزنویس بزرگ معاصر، ایرج پزشکزاد: مثل خیلی های دیگر «به جای مطبعه، از محفظه سر در آورد.»

یادم نرود از دوست دانشور و جامعه شناس فقر در بلاد شهری ایران و صاحب آثار ارزشمند و آموزنده ی اجتماعی، سعید مدنی یاد کنم که خانواده صبور و محترمش به دیدار آمده بودند و پس از سالها به سلام و علیک و تبریکی به او نیز، جان مرده و فرسوده ام زنده و تازه شد. از پشت شیشه ها لبخند فصیح ونجیب سعید مدنی نشان از پایمردی و دلاوری او و یاران در بند می داد.

از دیگر زندانیانی که فرصت دیدار و تبریک بهار به ایشان نصیبم شد، آقایان توکلی و سعید عابدینی و جمعی از مدیران جامعه بهاییت بود.

متأسفانه جامعه ای که راهبران و بزرگانش به جای تساهل و تسامح و جلوگیری از تعصبات کور و بی معنا، تحجر و تنگ نظری و بنیادگرایی و افکار سلفی و تکفیری را رواج می دهند، وضعیت تیره ای خواهد داشت. بزرگان دینی و سیاسی ایران باید هشیار باشند که اگر به تعصب و تنگ فکری دینی میدان دهند، از دل آن القاعده و تکفیریهایی سر بر خواهند آورد که هیچ قانون و قاعده ای را محترم نخواهند شمارد و بزرگترین زیانکارش همه ی شیعیان و محترمترین اقشار این جامعه خواهند بود. رخدادهای غم انگیز و دردناکی که اخیراً در بندر عباس و بجنورد، به نام دین رخ داده، سرانجام خوشی برای بانیان و مجریان و آمران نخواهد داشت و این چاقوی کور ساکتان و خاموشان و دیگر بی گناهان را نیز به زخم تعصبات کور مجروح و مقتول خواهد کرد و دیگر کسی مقیم حریم این حرم نخواهد ماند!

وکیل عزیز و شجاع ایران، نسرین ستوده، هرچند فرصت حضور در زندان رجایی شهر و عرض تبریک سال نو به صورت حضوری، به زندانیان سیاسی و عقیدتی را نیافت، اما با جمع کثیری از خانواده های آنها در بیرون حصار و سالن انتظار زندان ملاقات کرد. او با شور و شعور والایی که خصیصه ی او و انسان دوستی ذاتی اوست و قلب بزرگی که خداوند یگانه در سینه اش به ودیعت نهاده، با تک تک خانواده ها و افرادی که حاضر بودند سخنها گفت، راهنماییهای حقوقی و قانونی کرد و ضمن دلجویی و دعوت ایشان به متانت و صبوری، برای عزیزان زندانی شان آرزوی سلامت و استخلاص و بازگشت به کانون گرم خانواده نمود. نسرین ستوده پشتیبان و همراه خستگی ناپذیر خانواده های همه ی زندانیان سیلسی، عقیدتی و محبوسین نظام ناهنجار قضایی، امنیتی و سیاسی کنونی ماست. برای این بانوی خستگی ناپذیر و همه ی کوشندگان راه بی پایان آزادی و سربلندی ایران زمین، با هر نام و نشان و حرفه وعقیده و مذهبی، آرزوی سربلندی و پایداری دارم و نوروز کهن ایرانی را به تک تکشان تهنیت می گویم. خداوند روز آزادی ایشان و همه ی مردم این سرزمین ورجاوند را نزدیک فرماید…

تاریخ انتشار : ۱۴ فروردین, ۱۳۹۳ ۱:۰۹ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

ما در انتخابات غیر واقعی شرکت نمی کنیم

در جمهوری اسلامی، یک شورای انتصابی حکومتی تحت نام «شورای نگهبان» لیست کاندیدا هایی از حواریون و عوامل مطیع و وابسته به حکومت را در مقابل مردم قرار می دهد و از آنان می خواهد که فقط به این افراد گزینش شده حکومتی رای بدهند. آیا به این صحنه سازی مضحک و پر فریب می توان «انتخابات» نام نهاد؟

زبان مادری؛ بخشی از آزادی بیان

کانون نویسندگان ایران ضمن گرامی‌داشت این روز، همان‌گونه که در بند سوم منشور خود آورده است: «رشد و شکوفایی زبان‌های متنوع کشور را از ارکان اعتلای فرهنگی و پیوند و تفاهم مردم ایران می‌داند…» و خواهان آزادی زبان‌های مادری در ظرفیت و ابعاد گوناگون آن‌ها به‌ویژه در «عرصه‌ی چاپ و نشر و پخش آثار» است. هم‌چنین خواستار رهایی تمام کنشگران عرصه‌ی زبان مادری از زندان و تبعید و دیگر آزارها و فشارهاست.

سرمایه داری و دموکراسی

۴۰ سال سرمایه داری نئولیبرالیستی׳ و اندیشه‌های ضد دموکراتیکِ آن جوامع را در یک بحران ژرف و جدی سیاسی ـ اقتصادی فرو برده’ و دموکراسی را با خطرات و تهدید های جدی مواجه کرده است. روشن است که دموکراسی نیازمند شرایط مساعد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. لازمه پدید آمدن این شرایط تنها در گرو مبارزات بی امان دموکراتیک احزاب و شخصیت های مترقی، سندیکاهای کارگری و جوامع مدنی می باشد.

رفیق سید فاخر شجری از میان ما رفت

رفیق سید فاخر شجری کادر مبارز و برجسته جنبش کارگری ایران و از یاران دیرین فدایی از میان ما رفت و خانواده، نزدیکان و رفقایش را به سوگ خود نشاند. پیش از هر سخنی، فقدان این یار وفادار زحمت‌کشان را به خانواده و بازماندگان او تسلیت می‌گوییم و یاد عزیزش را گرامی می‌داریم.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

ما در انتخابات غیر واقعی شرکت نمی کنیم

زبان مادری؛ بخشی از آزادی بیان

سرمایه داری و دموکراسی

رفیق سید فاخر شجری از میان ما رفت

انتخابات! کدام انتخابات؟