۳۸ سال است که کارگران ایران ناظر آن بوده اند که چگونه “حکومت عدل اسلامی” که آن را “حکومت مستضعفان” قلمداد میکردند، زندگی طبقات زحمتکش را سال به سال بیشتر به قهقرا برده است. در این دوران سیاه حکومتگران از قدرت مهار نشده خویش نه تنها برای غارت و چپاول اموال عمومی و رسیدن به ثروت های نجومی و اختلاس های میلیاردی، بهره گرفته اند بلکه علاوه بر این با تفکر “اقتصاد مال خر است” (آیت الله خمینی) کمر به نابودی پایه های اقتصاد، تولید و اشتغال پرداخته و برای پیشبرد مقاصد شوم خویش هرگونه حق اعتراض و اعتصاب و فعالیت های صنفی و سندیکائی را از زحمتکشان سلب نموده اند. اکنون هم که میلیونها کارگر و معلم با شرایط معیشتی طاقت فرسا از تامین یک زندگی حداقل نیز ناتوانند و بیکاری در میان کارگران همه حد و مرزها را شکسته است، حکام جمهوری اسلامی سرمایه های انسانی و مالی کشور را صرف ماجراجوئی های نظامی برای صدور انقلاب مینمایند.
علیرغم جو اختناق و فشاری که بر کشور حاکم است روزی نیست که زحمتکشان از طریق اعتصابات، تجمعات و تظاهرات، فریادهای اعتراض خود را نسبت به عدم پرداخت به موقع دستمزدها که گاه حتی به بیش از دو سال میرسد، تحمیل دستمزدهای زیر خط فقر، اخراج جمعی کارگران، امنیتی کردن فعالیتهای صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان و نقض حقوق بنیادین آنها و بازداشت معترضان و فعالان سندیکائی و صنفی بگوش هموطنان خود نرسانند.
برای نمونه در ماه اخیر جعفر عظیم زاده فعال کارگری و اسماعیل عبدی معلم، که هر دو در زندان اوین بسر میبرند، طی نامه ای اعلام کردند که بمناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر و هفته معلم، در اعتراض به امنیتی کردن فعالیتهای صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان و نقض حقوق بنیادین آنها و با خواست خارج کردن اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور” و دیگر اتهامات امنیتی، از پرونده های خود و دیگر فعالین کارگری و معلمان زندانی دست به اعتصاب غذای نامحدود خواهند زد. این دو مبارز در بیانیه خود مینویسند:
“تحمیل دستمزدهای زیر خط فقر،عدم پرداخت به موقع دستمزدها در ابعادی گسترده، نابودی کامل امنیت شغلی اکثریت قریب به اتفاق کارگران با قراردادهای موقت و سفید امضا و بخش چشمگیری از معلمان تحت عناوین مختلفی همچون معلمان آزاد،حق التدریس، شرکتی، پیمانی و پیش دبستانی، بکارگیری معلمان آزاد بامدارک تحصیلی لیسانس و بالاتر با حقوق سیصدهزارتومانی و بدون بیمه، نهادینه کردن گسترده شرکتهای پیمانکاری در صنایع بزرگ و متوسط دولتی و غیردولتی و غارت مضاعف دسترنج کارگران، گسترش کار کودکان، عدم اجرای کامل قانون نظام هماهنگ پرداخت و مصوبات هیات وزیران در مورد فرهنگیان شاغل و بازنشسته، رشد فزاینده مدارس غیرانتفاعی و هیات امنایی و نابودی تدریجی آموزش و تحصیل رایگان، غارت و چپاول صندوق تامین اجتماعی و برخی دیگر از صندوقهای بازنشستگی، ممنوعیت ایجاد تشکلهای مستقل کارگران و معلمان و امنیتی کردن اعتراضات آنان، قطع سوبسید کالاهای اساسی مانند نان،آب،برق، گاز، لبنیات و…،تنها گوشه هایی از بی عدالتیها و شرایط مشقت باری است که بر کارگران و معلمان تحمیل شده است”.
این بیانیه به شکلی گسترده از طرف سندیکاهای مستقل از جمله کانون صنفی معلمان مورد پشتیبانی قرار گرفته است. نباید فراموش کنیم که فعالان کارگری دیگری چون بهنام ابراهیم زاده، محمد جراحی، سعید شیرزاد، جعفر عظیم زاده و فرزاد مرادی نیا و معلمان فعالی مانند اسماعیل عبدی، علیرضا هاشمی و محمود بهشتی لنگرودی با احکام سنگین در زندانها بسر میبرند. علی اکبر باغانی در خرداد ۹۴ به اوین احضار شد و برای اجرای حکم ۶ سال زندان به رجایی شهر منتقل گشت. علیه ابراهیم مددی، رضا شهابی، داود رضوی، واله زمانی،علی نجاتی، محمود صالحی، عثمان اسماعیلی، جمال میناشیری، هادی تنومند، قاسم و ابراهیم مصطفی پور، محمد کریمی و جلیل محمدی یا احکام جدید صادره شده و یا آنها همچنان تحت پیگرد میباشند. ۹ کارگر معترض معدنِ سنگ آهن بافق، همچنان در انتظار نتایج محاکمه خود هستند و ۱۵ کارگر معدن مس میدوک فعلاً با قرار وثیقه آزاد شده اند.
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور ضمن گرامیداشت اول ماه مه روز جهانی کارگر، از کلیه حقوق حقه کارگران و معلمان شریف و زحمتکش ایران بویژه حق داشتن سندیکای مستقل پشتیبانی مینماید. ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط کلیه فعالان کارگری، معلمان زندانی و سایر فعالان صنفی و سندیکائی میباشیم. ما همچنان بر لزوم دموکراسی و رعایت و تضمین حقوق و آزادی های شهروندان پافشاری میکنیم و یقین داریم که زحمتکشان ایران نیز در این شرائط سخت صفوف خود را فشرده تر میسازند و دست در دست هم برای حفظ و تحکیم اتحاد سراسری و ملی بمنظور احقاق حقوق خویش به مبارزه ادامه میدهند.
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور
۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۵ برابر ۲۹ آوریل ۲۰۱۶
