یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۴:۵۰

یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۴:۵۰

ایران و بحران های در پیش

اگر نئولیبرالیسم جهانی بی بی سی، صدای آمریکا و رسانه های غیر دولتی سرمایه داری کلان را دارد که همگی روایت سیاسی واحدی را تبلیغ می کنند، ما از چه طریقی قادر خواهیم بود نه تنها در وسیع ترین مقیاس صدای خود را بگوش مردم برسانیم، بلکه فعالترین میزان نقش را در سازماندهی حرکات و اعتراضات دموکراتیک و مردمی ایفا نمائیم. اگر چنین نقشی را یکصد سال پیش "پراودا" در روسیه با دست به دست گشتن ایفا می کرد، در دنیای دیجیتال و اینترنتی امروز کدامین واسطه های رسانه ای و ارتباطی چنین نقشی را می توانند ایفا نمایند؟

قدیم‌ها می‌گفتند که هر کسی باید سرنوشت خود را آنطور که خداوند بر پیشانی وی نوشته است بپذیرد و تسلیم اراده الهی گردد. روایت نوینی از نسخه سیاسی نئولیبرالیسم به ما می‌گوید که سرنوشت ایران را قدرت‌های امپریالیستی از قبل برنامه‌ریزی کرده و رقم زده‌اند. ما باید سرنوشتمان را آنطور که این حضرات بر پیشانی ما نوشته‌اند بپذیریم و به آن تسلیم گردیم. فاز بعدی این روایت سیاسی بر این استدلال ماکیاولیستی اتکا کرده و توصیه می‌کند که، حالا که ما توان مقابله با قدرت امنیتی نظامی اقتصادی آمریکا را نداریم، بهتر است به پروژه دونالد ترامپ‌ها بپیوندیم. دقیقا مشابه این مثل انگلیسی که می‌گوید “اگر نمیتوانی بر آنها غالب شوی، بهتر است به آنها بپیوندی” عمل بکنیم . این روایت سیاسی نئولیبرالیسم با قدرت تمام مثل سایه ابر سیاهی بر آسمان ایران در نورد است. با این مقدمه به اصل مطلب می‌پردازم.

ایران، سرزمین بحران‌های در پیش

هر چقدر هم حکومت جمهوری اسلامی ایران تلاش کند تا با بزک‌ها و رفتارهای به اصطلاح مدنی، هم بر گذشته خود پرده ساتر بکشد، هم واقعیت‌های بحران‌های اجتماعی سیاسی اقتصادی کشور را در شرایط اختلاس‌های میلیاردی سرپوش بگذارد، واقعیت این است که دیگر نه تنها اکثریت مردم ایران از این حکومت روی برگردانده و اعتماد خود را نسبت به آن بریده‌اند، بلکه ترس مردم نیز از مقابله با آنها فرو ریخته است. روندی که با دیماه گذشته آغاز شد، با مقاومت‌های زندانیان سیاسی و اعتصابات غذا در زندان‌ها، اعتصابات و تظاهرات کارگری واعتراضات رو به گسترش اقشار دموکراتیک دیگر، جنبش دختران خیابان انقلاب و بالاخره با به خیابان ریختن و مقابله‌های چند روزه مردم کازرون ادامه یافت.

منتظر تکرار جنبش‌های دیماه‌های دیگر باشیم

بعد از این نه تنها باید خود را برای خیزش‌های همگانی مشابه آنچه دیماه اتفاق افتاد، و اعتراضاتی مشابه آنچه در کازرون افتاد آماده بکنیم، بلکه باید درس‌های یادگرفته از قیام دیماه و شورش چند روزه کازرون را یادآوری کرده و خود را برای جنبش‌های دموکراتیک و عدالت‌جویانه مشابه آن حاضر نمائیم. یکی از ویژگی‌های پایه‌ای این جنبش‌ها این می‌باشد که همه آنها بر پایه‌های خواسته‌های آزادیخواهانه، دموکراتیک، ضد تبعیض و عدالت جویانه مردمی عمل می‌کردند. خواسته‌های مردمی از قبیل نبود ثبات شغلی و عدم پرداخت حقوق کارگران، پایمال شدن حقوق زحمتکشان، روشنفکران، اقشار متوسط جامعه، گروه‌های اتنیکی مختلف، زنان و دیگر اقشار دموکراتیک اجتماعی. این در شرایطی اتفاق می‌افتد که مردم بخوبی از اختلاس‌های میلیاردی حکومتیان و هزینه کردن‌های سرسام‌آور آنها در دیگر کشورهای منطقه آگاه می‌باشند. این در شرایطی می‌باشد که تمام اقدامات سرکوب‌گرانه حکومتی قادر نبوده انبوه حرکات اعتراضی مشابه دختران خیابان انقلاب را بر جای خود بنشاند.

استراتژی آمریکا و اسرائیل برای کیش مات کردن ایران

نئوکان‌ها معامله نمی‌کنند، تعامل نمی‌کنند، مذاکره و سیاست‌ورزی نمی‌کنند. آنها پروژه و پلان طراحی کرده و سپس پیاده می‌کنند. آنچه که آنها برای ایران در نظر دارند، در صحبت‌های اخیر جان بالتون، دونالد ترامپ و بخصوص بعدها مایک پامپیو با جزئیات بیشتری مطرح گردیده است. وقتی نئوکان‌ها بر سر کارند، قوانین بین‌الملل و نقش سازمان ملل متحد و دیگر اتحادیه‌های بین‌المللی از پنجره به بیرون پرتاب می‌شود. آنها بصورتی تک بعدی و به تنهائی بر تمام دنیا دیکته می‌کنند که از همگان چه انتظاراتی دارند. همه دنیا باید یا حامی و پشتیبان سیاست‌ها و برنامه‌های آمریکا باشند، در غیر این صورت به نوعی دشمن آمریکا تلقی می‌گردند. نمونه پروژه‌ها و پلان‌های آنها را در عراق، افغانستان و سوریه و جاهای دیگر شاهد بوده‌ایم. سناریوی سوریه نشان داد که آمریکا و انگلیس با تمام عظمت قدرت نظامی و اقتصادی مشترک خویش همچنان که در ویتنام به گل نشستند، در سوریه هم می‌توانند به گل بنشینند.

مایک پامپیو وزیر خارجه کنونی و رئیس سابق سازمان مرکزی اطلاعاتی آمریکا جزئیات پروژه ایران را تا حدود زیادی روشن کرد. آنها از یک طرف خواهان تعویض حکومت در ایران می‌باشند، از طرف دیگر خواهان داشتن نقش فعال در بازسازی و مدرنیزه کردن اقتصاد ایران بعد از جمهوری اسلامی ایران می‌باشند. ترجمه فارسی این گفتار مایک پامپیو هجوم شرکت‌های آمریکائی جهت سرمایه‌گذاری و تبدیل ایران به یکی از مستعمرات جدید آمریکا می‌باشد. آنها در زمینه زمانبندی پیاده کردن چنین پلانی بخاطر درگیری فعلیشان در کره شمالی و سوریه چندان عجله‌ای ندارند. فشارهای اسرائیل بر دوستانش در تسریع این پروژه بعد از پیروزی‌های اخیر حزب‌الله در انتخابات لبنان چندین برابر شده است. در شرایطی که هنوز آنها در آغاز پروژه مربوط به کره شمالی می‌باشند و عملا پروژه آنها در سوریه بصورتی ناکام ماند، طرح و برنامه آنها در مورد ایران به احتمال زیاد و تا حدود زیادی به دوران بعد از حل و فصل پلان آنها در مورد کره شمالی کشیده شده و واگذار می‌گردد.

آیا برای رودرروئی با بحران‌های در پیش آمادگی لازم را داریم

خیزش‌ها و طغیان‌های مردمی از این به بعد می‌توانند تنها دو چهره ویژه در خود داشته باشند، یکی روند و چهره‌ای دموکراتیک، آزادیخواهانه، عدالت‌جویانه و تحول‌گرانه و انقلابی که جنبش مردمی را در راستای تولد ساختار حکومتی مدرن، مدنی، دموکراتیک و مردمی هدایت می‌کند. روند دیگری چهره‌ای نئولیبرالی محافظه کارانه، سرکوبگرانه و تخریبی که نیروهای عدالت‌خواه و دموکرات را به گوشه انزوا سوق داده و با حمایت اولیه دولت‌هائی مثل آمریکا، انگلیس و اسرائیل، دیکتاتوری نئولیبرال و محافظه‌کار خویش را بر نیروهای دموکراتیک اعمال کرده و ایران را بعنوان بازار بزرگ جدیدی دو دستی تقدیم شرکت‌های سودجوی بین‌المللی نماید که در آن تنها احزاب نمایندگان نئولیبرالی امکان فعالیت داشته باشند.

 بخش عظیمی از مردمی که از حکومت جمهوری اسلامی ایران بریده و هنوز آلترناتیو و راهکار دموکراتیکی برای حرکت به پیش برای خویش نیافته‌اند، در خطر افتادن در باتلاق این راهکار نئولیبرالیستی و محافظه‌کارانه می‌باشند. افراط‌گران ناسیونالیستی فارس و ترک و کرد و غیره از جمله نیروهایی می‌باشند که بر این طبل می‌کوبند.

 اگر چپ‌های دموکرات ایران نتوانند این جنبش‌ها و طغیان‌های عمومی را در راستائی دموکراتیک و آزادیخواهانه متشکل نموده و هدایت نمایند، طغیان سیل خیابانی مردم به دامان این افراطیون تخریبگر خواهند افتاد. نمونه واضح آن شمار کسانی می‌باشند که در اردوگاه “برنی سندرز” در آمریکا بودند، اما بعد از حذف شدن وی از صحنه انتخابات توسط حزب دموکرات، به جبهه “دونالد ترامپ” پیوستند.

چه باید کرد

این سوالی چندین میلیارد دلاری است. کاشکی می‌شد در چندین جمله به جواب این سوال پرداخت. شاید برای پرداختن راحت‌تر به این مساله، این سوال را به این صورت تغییر داد. چگونه چپ دموکرات ایران، و در راس آن حزب چپ ایران (فدائیان خلق) خواهد توانست خلا حضور سیاسی آلترناتیو رادیکال و دموکرات را در جامعه ایران پر بکند؟ ما یک بار این اشتباه را مرتکب شده‌ایم. تکرار آن روا نیست. در عبور از جمهوری اسلامی ایران، همان اندازه که نظام حاکم اسلامی رقیب سیاسی ما می‌باشد، شاید به میزان قدرتمندتر از آن، نئولیبرالیسم جهانی نیز رقیب ما در تعیین ماهیت نظام سیاسی آینده حاکم بر ایران می‌باشند. مگر یادمان رفته است که در انقلاب سیاسی بهمن پنجاه و هفت، ما خواهان عبور از دیکتاتوری شاه، به نظامی آزاد، دموکراتیک و عدالت‌خواه بودیم. چگونه جمهوری اسلامی ایران را بعنوان بخشی از کمربند سبز بر ایران حاکم کردند.

اگر نئولیبرالیسم جهانی بی بی سی، صدای آمریکا و رسانه‌های غیردولتی سرمایه‌داری کلان را دارد که همگی روایت سیاسی واحدی را تبلیغ می‌کنند، ما از چه طریقی قادر خواهیم بود نه تنها در وسیع‌ترین مقیاس صدای خود را بگوش مردم برسانیم، بلکه فعالترین میزان نقش را در سازماندهی حرکات و اعتراضات دموکراتیک و مردمی ایفا نمائیم. اگر چنین نقشی را یکصد سال پیش “پراودا” در روسیه با دست به دست گشتن ایفا می‌کرد، در دنیای دیجیتال و اینترنتی امروز کدامین واسطه‌های رسانه‌ای و ارتباطی چنین نقشی را می‌توانند ایفا نمایند؟

 

دنیز ایشچی ۲۴ می ۲۰۱۸

تاریخ انتشار : ۳ خرداد, ۱۳۹۷ ۱:۴۳ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

مسلماً انتخابات در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، کم‌ترین تاثیری بر زندگی روزانه مردم ندارد و همواره نیز پرسروصداترین اتفاق در کشور است که چندین ماه فضای رسانه‌ای و حتی خیابانی ایران را تسخیر می‌کند و هر چه جلوتر آمده‌ایم، این تاثیر کم‌تر و آن سر و صدا اعتراضی مردم بیش‌تر شده است.

عشق گفت بنویس، من نوشتم

وقتی که به تو فکر می کنم، لبخندت باران می شود;
نگاهت زلال و زلال، و من چه بی پروا، می چینم آن لبخند را.

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه

طبق برآورهای آماری، بیش از یک‌سوم ساکنین کره زمین طی سال جاری میلادی به پای صندوق‌های رای رفته و مقام یا ارگان اولیه حاکمیت سایسی کشور خویش را انتخاب خواهند کرد. تب انتخابات تمامی کره زمین را فراگرفته و حتی کشورهایی که در آن‌ها انتخاب امسال برگزار نمی‌شوند، به صورت غیر مستقیم و به شدت تحت تاثیر انتخابات در کشورهای هم‌جوار یا دیگر کشورها قرار خواهند گرفت.

شیوۀ تولید سرمایه‌داری: گشایش‌ها، فاجعه‌ها، تنگناها و بن‌بست‌ها!

سرمایه‌داری برای زنده مانی و حل بحران‌های بزرگ اقتصادی و اجتماعی پیش روی جامعه انسانی، نیازمند بازنگری همه جانبه در رویکردها و سازو کارهای پیشین خود است…در جهان امروز به گونه‌ای چشمگیر انتقادها از نظام سرمایه‌داری حتی در میان اندیشه‌پردازانِ این نظام بالا می‌گیرد. گفته می‌شود که راهکارهای اقتصادی دیروز پاسخ‌گوی چالش‌ها و دشواری‌های امروز و فردا نیستند. جهانی شدنِ دیروز بیش از بیش جای خود را به شکل‌گیری بلوک های دشمن می‌دهد. تورمِ روزافزون׳ زمینه‌ساز گسترش شکاف میان فقر و ثروت می‌گردد.

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

سلب حق اسکان دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه علامه طباطبایی

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

عشق گفت بنویس، من نوشتم

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه

شیوۀ تولید سرمایه‌داری: گشایش‌ها، فاجعه‌ها، تنگناها و بن‌بست‌ها!

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!