سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۴:۱۶

سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۴:۱۶

ایستادگی مدنی علیه حجاب اجباری را گسترش دهیم!

حکومت ناگزیر از عقب نشستن است. به این باور داشته باشیم. "نترسیم نترسیم ما همه با هم هستیم"، زیرا که اکثریت مطلق جامعه با ماست. حتی در بین مسلمانان هم کم نیستند کسانی که دریافته‌اند دیگر نمی توان پشت چنین زورگویی ایستاد. آنها در خانه خود با فرزندان متعلق به نسل نوین خود مواجهند که نمی خواهند به نوع پوشش اجباری حکومتی تمکین کنند. حکومتی که روسری را نماد خود کرد و مروج و مبلغ آن در دنیای به اصطلاح "اسلامی" شد، اکنون در کشور خودش تنهاتر از هر زمان دیگری است.

 همدردان عزیز!

 درود بر شما که برخاسته‌اید تا به پایمال شدن حق زنان در انتخاب آزادانه پوشش اعتراض کنید “.دختر خیابان”، نماد ایستادگی مدنی ما است”  ! نه ” گفتن همگی ما است به یک تحمیل اصطلاحاً شرعی که حتی بسیاری از  مسلمانان نیز آن را قبول ندارند! تحمیلی که، نزدیک به چهار دهه است به نام “قانون” و مقررات، مردسالاران قدرت مدار حاکم آن را بر سر ما می کوبند! بختکی افتاده بر جان همه جامعه و توهین به شعور میلیون‌ها زن و مرد. ما را بس است دیگر این روسری کردن زوری بر سر و تن دادنمان به آن! این ننگ را باید پایان داد. هرکس خواست چادر و روسری سر کند و یا نکند، فقط و فقط تصمیم خود اوست و نه هیچ قیمی تحت نام شرم آور امر به معروف و نهی از منکر به پشتوانه حد و زجر! ما می توانیم و لازم است که جملگی “دختر خیابان انقلاب” شویم.

 دوستان آزاده!

حکومت ناگزیر از عقب نشستن است. به این باور داشته باشیم.  “نترسیم نترسیم ما همه با هم هستیم”، زیرا که اکثریت مطلق جامعه با ماست. حتی در بین مسلمانان هم کم نیستند کسانی که دریافته‌اند دیگر نمی توان پشت چنین زورگویی ایستاد. آنها در خانه خود با فرزندان متعلق به نسل نوین خود مواجهند که نمی خواهند به نوع پوشش اجباری حکومتی تمکین کنند. حکومتی که روسری را نماد خود کرد و مروج و مبلغ آن در دنیای به اصطلاح “اسلامی” شد، اکنون در کشور خودش تنهاتر از هر زمان دیگری است. ماموران انتظامی آن نیز در بیشترینه خود بی باور به چنین مقرراتی! حکومت اصلاً در موقعیتی نیست که بتواند علیه ما معترضین هر قلدری را که خواست مرتکب شود. مگر ما فقط  در چند نفر معدود خلاصه می شویم؟ ما نه صدها، هزار بلکه میلیون‌ها نفریم و برخوردار از ده ها میلیون پشتیبان در درون و بیرون از کشور. جهانیان ما را می فهمند و به ما حق می دهند و از ما حمایت خواهند کرد. آزادی پوشش، یک اصل مسلم و محرز در حقوق بشر بین المللی است که حتی جمهوری اسلامی هم پای آن امضاء گذاشته است!

 هموطنان عزیز!

دیر وقتی است که راهپیمایی مبارزه علیه “روسری – تو سری” شروع شده است. در اتوبوس و مترو، در سر کار و فروشگاه‌ها و پیاده روها تا اعلام بداریم و نشان دهیم که دیگر نمی پذیریم حجاب اجباری را. اکنون وقت آن رسیده است که در برابر این زورگویی به شکل کاملاً مدنی ایستاد و همه زنان نوجوان و جوان و پا به سن ها را فرا خواند به اعتراض و پیوستن به حرکت اعتراضی مشترک ما. به ایستادگی و نشان دادن این خواست میلیونی زنان ایرانی که پشتیبانی میلیون‌ها شهروند مرد را به پشتوانه دارد. باور کنیم که می توانیم پیروز شویم. فقط باید پیش رفت! بدانیم که دست حکومت خالی است. پرده “حجاب” را باید پاره کرد و آن را پرچم نمود چونان بادبان برافراشته برای رهایی و آزادی. وقت تعرض مدنی است علیه نقض خشن بدیهی ترین حق انسانی. بگذار ما را از سکوهای ایستادگی “دختر خیابان انقلاب” پایین بکشند و به بازداشتگاه ببرند، مگر چه می توانند با ما بکنند؟ آیا می توانند هزاران هزار نفر را در زندان نگهدارند؟ ما که فرد نیستیم، ما خانواده و دوستان پر شمار با خود داریم: در دبیرستان‌ها، دانشگاه‌ها، ادارات و کارخانجات و در هر جا که مردم هستند و محل کار و مسکن زندگی. ما یک جامعه‌ایم! پاسداران زور و تزویر تا کی می توانند در برابر جامعه بیایستند؟ برویم روی سکوی رهایی از روسری، و با سکوت متمدنانه‌ خود به آنها بگوییم: 
  “بترسید بترسید، ما همه با هم هستیم”!

 همسران، پدران، فرزندان و برادران!

می دانیم که با ما هستید ولی بیشتر از این باید با ما باشید. ما را همراهی کنید و از خود تان بدانید. آزادی، جنسیت نمی شناسد. آزادی ما، آزادی شماست. واپسگرایان این تحمیل را به نام خواست مرد بر زن پیش برده‌اند و می برند. اجازه ندهید به نام شما زور و تحمیل بر ما ادامه یابد. در اعتراض ما فعالانه شرکت کنید تا نشان دهید که این، دروغ بزرگ و تقلب آشکاری است. مگر در محیط‌های وسیع خانوادگی و دوستانه و به وسعت کشور، زن و مرد بی روسری  و بی نقاب اجباری در کنار هم نیستند؟ پس چرا خیابان باید حریم مرد شناخته شود و زنان ملزم به رعایت این “حریم” مذکر به بهای خفگی ما زیر چادر، حجاب و روسری اجباری؟ ما را در این در هم شکستن ننگ و زور همراه باشید. با قلم، در سخن، با قدم و در قامت ایستادگی و اعتراض. بدانید که روسری برداشته شده از سر توسط “دختران خیابان انقلاب”، می تواند بدل به نماد رفتاری شما هم بشود. سهم خود بر عهده بگیرید و ما را همراه باشید تا شایستگی آزادیخواهی جلوه کنید! 

 دوستان مبارز!

ما صد و پنجاه سال پیش زن فرهیخته قره العین را داشتیم که حجاب از رو برداشت و به رسم آزادگی، چهره چون آفتاب نمایاند. صد سال پیش زنان مشروطه طلب متجدد را داشتیم و در همین ایران همروزگار از میان خود هزاران بانوی فرهیخته آزادیخواه بیرون داده‌ایم. مریم میرزا خانی نابغه، نشانه  توانایی‌های ما بود و هزاران زن دانشمند، هنرمند، متخصص و کارشناس، ورزشکار و کارساز دیگر نشانه قدرت ما. اکثریت دانشجویان کشور از زنان‌اند. ما هیچ چیزی کمتر از مردان نداریم. آزاد اگر شویم تازه نشان خواهیم داد که جامعه تا چه اندازه از توانمندی ما بهره مند می تواند شود. کمبود ما، فقط کم ایستادگی‌های جمعی ما بوده در برابر تحمیل‌هایی که حکومت مرد سالار واپسگرای مستبد بر سر ما آوار کرده است. و اینک، زمان وداع گفتن است با این خفت.

ما مصصم هستیم! ما بسیاریم! ما همه “دختر خیابان انقلاب »ایم، ایستاده بر سکوی اعتراض مدنی. ما روسری از سر بر می داریم!

 پیشتیبانان ایستادگی مدنی علیه حجاب اجباری:

 شهرزاد آهوچشم، محمد اعظمی، فرید اشکان، بابک امیرخسروی،  مهدى امینى، مهران اعظمی فرد، حمید احمدزاده، مهدی ابراهیم زاده، حمید آقایی، وهاب انصاری،‌ تورج ابوذرخانی، مهدی اخوان، آینده آزاد، بیژن افتخاری، گودرز اقتداری، رضا اکرمی، پانته‌آ بهرامى، مهرداد بهارارا، بهروز بیات، ارژنگ برهان آزاد،  امیرحسین بهبودی، مریم پورتنگستانی، میثاق پارسا، بیژن پیرزاده، علی پورنقوی، بیژن پوربهنام، مهدی پرویز، پروین تهرانی، گوهر تقوی، بهروز جهانزاد، رضا جعفریان، حسن جعفری، محمود جعفری، فرزاد جواهری، رضا جاسکی، رضا چرندابى، جعفر حسین زاده، مهدی خان بابا تهرانی،‌ بهروز خلیق، مسعود خدادادی، اسماعیل خطایی، اصغر خرسند،‌ رضا درخشان، مرضیه دانش، فرهنگ رضایی، بیژن رحمانیان،  پرویز رحمتی، ماکسیم رحمتی، آدرین رحمتی، حسن زهتاب، اسی زرگریان، حمید زنگنه، سیامک سلطانی، ساسان سلیمانى، حجّت سلطانی،‌ سهیلا شغفى، فاطی شمس کهن، مسعود شب افروز، علی  شاکری،  راحله طارانی،  اشکبوس طالبی، اسدالله طیورچی، فرزانه عظیمی، محمد صادق علی اصغری، رضا علوی، مناف عماری، ویدا فرهودی، مسعود فتحی، مسعود فراز،  منصور فرهنگ،‌ مهدی فتاپور، رحیم فروزان نیا،  رضا قلی زاده، سام قندچی، سیاوش قائنى، بهزاد کریمی، محسن کاملی، حمید کوثری، جلال کیابی، رضا کریمی، صادق کار، سیروس کسرائیان، سهیلا گلشاهی، حسن گلشاهی، منوچهر گلشن، مزدک لیماکشی،  عفت ماهباز، میلاد ملک، ملیحه محمدی، منوچهر مختاری، احمد مقصودلو، پروین ملک، یوسف محمدى، منوچهر مقصودنیا، امیر ممبینی، بیژن معجری،  عزیز منجمی، مصطفی مدنی، على محجوبى، اشرف میرهاشمی، مرتضی نیکی، حجت نارنجی، احمد نجاتى، داوود نواییان، فرخ نگهدار، حسن نایب هاشم، پرویز نویدی، نقی نقاشیان،توران همتی، احمد هاشمی، مهشید یاسری، علی یکتا.

  

تاریخ انتشار : ۱۵ بهمن, ۱۳۹۶ ۱۰:۴۴ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

ظهر بود، فنجان چای را که گذاشتم کنار کامپیوتر، چشمم افتاد به آفتاب پشت پنجره… از بعضی خاطره ها، هزار بار هم که فرار کنی، مثل بَختک چسبیده اند به ذهنت و دست از کنج قلب و روحت برنمیدارند….

آفیش سرخ

نه خواهان شکوه بودید، نه خواهان اشک،

نه خواهان آوای ارگ‌ها، نه دعا برای مردگان،

آنک یازده سال، وه چه زود می‌گذرد، یازده سال،

زانگاه که سلاح برگرفتید،

مرگ  نمی‌زداید از خاطر، چشمان پارتیزان!

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

آفیش سرخ

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی