سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۵:۰۳

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۵:۰۳

بیانیه در اعتراض به موج جدید بازداشت فعالان زن

ما، جمعی از مدافعان حقوق زنان، با امضای این بیانیه، ضمن اعتراض نسبت به بازداشت های اخیر و فشار بر فعالان زن، از مقامات و مسئولان قضایی و همچنین زنانی که در جایگاه نمایندگی زنان در مجلس نشسته اند، میخواهیم که به وظیفه قانونی خود عمل کرده و نسبت به آزادی فعالان زن اقدام نمایند.

جمعی از مدافعان حقوق زنان

ایجاد محدودیت و تنگنا برای فعالان زن، گویا به یکی از پیشفرضهای ثابت دستگاه های امنیتی تبدیل شده تا مبادا زنان این سرزمین اجازه پیدا کنند که برای پیگیری مطالبات و خواسته های برحقشان دست به اقدامی بزنند. تماسهای تهدید آمیز، احضارهای غیررسمی، و بازداشت فعالان زن، فهرست کوچکی از مجموعه فشارهایی است که تحت عنوان «برخوردهای پیشگیرانه» توسط ماموران امنیتی انجام می شود، و متاسفانه قوه قضاییه هیچگونه مسئولیت پذیری و نظارتی بر چنین اعمالی ندارد. به تازگی، و البته برای چندمین بار در سال های اخیر، چنین فشارهایی بر فعالان زن افزایش یافته است؛ و به دلایل نامشخص، فعالان زن در خانه یا خیابان بازداشت می شوند و از فعالیتهای مدنی و قانونی آنها ممانعت به عمل می آید. مریم بهرمن، مرضیه وفامهر، و مریم بیدگلی از جمله زنانی هستند که اخیراً توسط دستگاههای امنیتی بازداشت شدهاند.

مریم بهرمن، از مدافعان حقوق زنان در شیراز، یکی از نخستین زنانی است که قربانی موج جدید بازداشت ها بوده است. وی، صبح روز ۲۱ اردیبهشت ماه در منزلش بازداشت شد. ماموران امنیتی پس از تفتیش منزل و ضبط برخی از اموال شخصی، ایشان را به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» بازداشت کردند. وی برای مدتی در زندان اطلاعات شیراز موسوم به «پلاک صد» بازداشت بود، اما پس از آن به زندان اصلی شیراز منتقل شد. در حال حاضر، وی در وضعیت بلاتکلیف به سر می برد و مسئولان قضایی نسبت به شرایط آزادی وی تعلل می کنند.

مرضیه وفامهر، بازیگر سینما، از جمله زنان هنرمندی است که در نیمه نخست تیرماه بازداشت شد و همچنان در زندان به سر می برد. به گفته ناصر تقوایی، همسر وی، مرضیه وفامهر بیش از بیست روز است که در زندان قرچک ورامین در بازداشت به سر می برد. مسئولان قضایی تاکنون به صورت رسمی درباره اتهام مرضیه وفامهر پاسخگو نبوده اند، اما گفته می شود ایفای نقش وی در فیلم «تهران من حراج» دلیل بازداشت او بوده است.

آخرین مورد بازداشت ها، مربوط به مریم بیدگلی، از فعالان کمپین یک میلیون امضاء در شهر قم است که صبح روز ۳۰ تیرماه در منزلش در قم بازداشت شد. پیش از این، مریم بیدگلی به همراه فاطمه مسجدی در اردیبهشت ماه ۱۳۸۸ توسط ماموران امنیتی در قم دستگیر شده و در نهایت به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بودند. دستگیری اخیر مریم بیدگلی برای اجرای حکم شش ماه حبس وی انجام شده است. او در تماسی که با خانواده اش داشته، از انتقالش به بند نسوان زندان لنگرود شهر قم خبر داده است.

البته، بازداشت های اخیر فعالان زن، صرفاً محدود به موارد فوق نیست. در ماههای گذشته، منصوره بهکیش، از مادران پارک لاله؛ مریم مجد، عکاس و خبرنگار ورزشی؛ معصومه دهقان، همسر عبدالفتاح سلطانی؛ مهناز محمدی، مستندساز؛ و پگاه آهنگرانی، بازیگر سینما، نیز بازداشت شده بودند که با پیگیری خانواده و وکلایشان آزاد شدند.

در فضای کنونی که برای گرم کردن بازار رقابت های سیاسی و جناحی، شعارهای مختلفی درباره جایگاه زن در جامعه سر داده میشود، تنها برداشت واقعبینانه ای که از افزایش چنین فشارهایی بر مدافعان حقوق زن می توان داشت، این است که برخلاف ادعاهایی که می شود، صاحبان قدرت و آنهایی که بر نهادهای اجرایی و امنیتی تسلط دارند، در عمل مخالف حقوق زنان و فعالیت های مدنی مدافعان حقوق زنان هستند.

ما، جمعی از مدافعان حقوق زنان، با امضای این بیانیه، ضمن اعتراض نسبت به بازداشت های اخیر و فشار بر فعالان زن، از مقامات و مسئولان قضایی و همچنین زنانی که در جایگاه نمایندگی زنان در مجلس نشسته اند، میخواهیم که به وظیفه قانونی خود عمل کرده و نسبت به آزادی فعالان زن اقدام نمایند.

اسامی امضاءکنندگان داخل کشور:

آرزو آزادی، آرش نصیری اقبالی، آزاده جمشیدی، آمنه کریمیان، آیدا ابروفراخ، اندیشه جعفری، اویس اخوان، بابک همتی، بنفشه جمالی، پرستو اله یاری، پروین ضرابی، پریچهر نعمانی، پوریا پشتاره، پیمان روشن ضمیر، جعفر مرتضوی، جلوه جواهری، حمید مافی، رضا نظری، روناک نصیری، ریحانه جدیدفرد، زینب پیغمبرزاده، سارا ثابت، سامان زمان زاده، سامان شاه محمدی، ستاره هاشمی، سحر سعید، سعید کریمی، سمانه عابدینی، شیرین کریمی، طلعت تقی نیا، علی معینی، غزال شولی زاده، فتانه صادقی، فخری شادفر، فرزانه ایل بیگی، فرشته شیرازی، فرناز کمالی، فروغ رسولی، فروغ سمیع نیا، فریده خزائی، فریناز کهندانی، کاوه رضائی، کاوه مظفری، لیلا اسدی، لیلا سیف اللهی، محسن انصاری، محمد شوراب، مرتضا حسینی چون دری، مرتضی شاهین نیا، مریم رحمانی، مریم رضایی، مریم زندی، مریم یاسمین، مژده علیمردانی، مژگان بختیاری، مژگان جعفریان، معصومه زمانی، منصوره بهکیش، منصوره مسعودی، مهدی غفوری، مهدیه فراهانی، مهرنوش اعتمادی، مهسا نصراللهی، مینا کشاورز، نازی ساسانی، ناهید توسلی، ناهید جعفری، ناهید میرحاج، نفیسه آزاد، نویدرضا هادوی استراباد، نیکزاد زنگنه، نیما صفار، الهام ملک پور، هایده تابش، هدا امینیان، یاسمین حشدری.

اسامی امضاءکنندگان خارج از کشور:

آراز م.فانی، آرش حافظی، آزاد مرادیان، آزاده تهرانی، آزاده دواچی، آسیه امینی، آیدا سعادت، آینده آزاد، احمد مصحوف، اختر قاسمی، ارسلان ضیایی، اسماعیل ختائی، افسانه پیموده، اکرم محمدی، امیر رشیدی، انور میرستاری، انوشه مشعوف، بانو صابری، البرز جواهری لنگرودی، البرز دماوندی، بهرام بیگدلی، بهمن امینی، بهنام امینی، بیژن افتخاری، پانته آ بهرامی، پرتو نوری علا، پرویز حدادی زاده، پرویز رضایی، پروین اردلان، پروین مالک، پوران رضایتی، جهانگیر لقایی، حسن بهگر، حسن نایب هاشم، حسین خرمی، حسین رزاقی، حمید حمیدی، حمیده سهرابی، حمیده نظامی، خدیجه مقدم، خسرو تجربه کار، خسرو خواجه نوری، داریوش مجلسی، درسیم ارمار، دکتر علی گوشه، رامین نیکو، رزا فرج الهی، رضا آشنا، رضا کریمی، رضا منوچهری، رضا هیوا، رضوان مقدم، روحی شفیعی، رویا طلوعی، رویا کاشفی، زری آزاد، زری سردانی، زهره صادقی، ژیلا گلعنبر، ساقی قهرمان، سپیده پورآقایی، سپیده یوسف زاده، سعید رحیمی، سمانه موسوی، سوسن شهبازی، سوسن طهماسبی، سوفیا صدیق پور، سیامک ستوده، سیامک مؤیدزاده، شاهین انزلی، شاهین بنی احمدی، شقایق کمالی، شکوه جوادیان، شندل شیفته، شهلا بهاردوست، شهلا بهاردوست، شهناز بیات، شیرکو جهانی اصل، شیرین دخت دقیقیان، شیوا بدیهی نژاد، شیوا نوجو، صادق کمالی، صادق نهمی، صبا واصفی، صباح نصری، صبری بهمنی، صبری نجفی، عباس رحیمیان، عباس مظاهری، عسگر آهنین، عشا مومنی، عفت ماهباز، علی اکبر مهدی، علی تاجیک، علی رضا عزیزخانی، علی صمد پوری، علی فتوتی، علی فروزنده، علی فروزنده، علی ماهباز، علی نیکویی، فاطمه رضایی، فرح شیلاندری، فرح کمانگر، فرحناز حمدی، فرشته قاضی، فرشید آذرنیوش، فرشید یاسائی، فروزان آملی، فریار نیکزاد، فریبا داودی مهاجر، فرید فرهان، فریده یزدی، کاظم کردوانی، کاظم علمداری، کاوه سوادکوهی، کاوه شیرزاد، کاوه کرمانشاهی، کریم شامبیاتی، کیوان مهجور، گلناز غبرایی لنگرودی، لیلی بهبهانی، محبوبه عباسقلی زاده، محمد پورصمد، محمد حسین یحیایی، مریم حکمت شعار، مریم فاروقی، مریم هوله، مژگان ثروتی، مسعود شب افروز، ملائیکه علم هولی، منصوره شجاعی، منوچهر فاضل، مهدی خان بابا تهرانی، مهدیه صالح پور، مهدیه وزیری، مهرداد مشایخی، مهشید راستی، مهین شکرالله پور، مهین کاویانی، میلاد ملک، مینا نیک، نادیا کرد، نازی عظیما، ناهید حسینی، ناهید مکری، ناهید واعظی، ندا فرخ، نرگس هاشمی، نریمان رحیمی، نسرین ابراهیمی، نسرین بصیری، نگار کریمی، نوید محبی، نیره توحیدی، نیما مصحوف، وحید کمالی، ویدا فرهودی، ویکتوریا آزاد، هادی جواهری لنگرودی، هادی صوفی زاده، هلن نوشعی، همایون مهمنش، هومن عزیزی، الهه چکرایی، الهه مشایخی، یکتا نصیر.

تاریخ انتشار : ۹ مرداد, ۱۳۹۰ ۲:۱۸ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!