یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳ - ۱۷:۳۲

یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳ - ۱۷:۳۲

پایان تلخ یک ریاست جمهوری
بایدن می‌داند که باید برود، اما این بدان معنا نیست که از این موضوع خوشحال است. ننسی پلوسی کسی بود که با هوش و ذکاوت سیاسی به رئیس‌جمهور گفت که...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
کاش میشد
کاش میشد چهره ها رنگ پریشانی نداشت، برق تیز خنجر و کینه نداشت. مثل دریا بود شفاف و زلال، مثل ابریشم نرم لطیف
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کاوه داد
نویسنده: کاوه داد
نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور
ایجاد، تقویت و توسعه و حفظ نهادهای مدنی و تشکل‌های صنفی و سیاسی باید در کانون برنامه های افراد، شخصیت ها و احزاب و سازمان ها قرار داشته باشد، چه...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴
بر اساس بیانیۀ دادگاه بین‌المللی دادگستری، سیاست‌های شهرک‌سازی و بهره‌برداری اسرائیل از منابع طبیعی در سرزمین‌های فلسطینی نقض قوانین بین‌المللی است. دادگاه، گسترش قوانین اسرائیل به کرانۀ باختری و بیت‌المقدس...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: محسن نجات حسینی
نویسنده: محسن نجات حسینی
سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان
قوانین نابرابر، عدم حمایت‌های لازم و محیط‌های مردسالارانه، زنان را از مشارکت فعال در سیاست بازمی‌دارد. حضور کم‌رنگ زنان در سیاست به معنای نبود صدای نیمی از جمعیت در تصمیم‌گیری‌های...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: زری
نویسنده: زری
نگاره‌ها
نسل‌ها می‌آیند ومی‌روند؛ گاه مبارزه می‌کنند برای زندگی. گروهی کوچ می‌کنند با دل در گرو خاک آبا و اجدادی ... و شاید اندکی تاریخ و سرنوشت بسازند. حاکمان هم گاه...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: پهلوان
نویسنده: پهلوان
ترس یا هوشیاری؟
انگیزۀ شرکت در مرحلۀ دوم انتخابات دفع شرِ یک جریان به غایت ارتجاعی و خطرناک بود که مثل سرطان در جامعه ریشه دوانده است .ترس از جریان جلیلی و میرباقری...
۲۹ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: جابر حسينى
نویسنده: جابر حسينى

توقف پروژه وحدت چپ عاجل‌ترین اقدام حفظ سازمان

با در نظر گرفتن مجموعه عوامل پیش‌گفته اعلام می‌دارم برای کاهش بیشتر هزینه‌های غیرقابل‌جبران، باید در اولین فرصت کلید پروژه وحدت چپ را خاموش کرد و بلادرنگ حرکت دوباره آن را متوقف نمود. مزیت این اقدام عاجل در خدمت حفظ انسجام تشکیلاتی خواهد بود.

سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) در ادوار مختلف حیات سیاسی عملکردهای بسیار متنوعی را در کارنامه برجای گذاشت؛ عملکردهایی که در آن‌ها نقش مدیریت هشیارانه و سنجیده رهبری انکارناپذیر است.

بخش وسیعی از عملکردها در فاصله زمانی مشخص نتیجه لازم را دادند و یا برخی نیز درروند خاص تاریخی به نتیجه دلخواه رسیده‌اند. مواردی هم وجود دارند که درروند خود قابلیت اجرائی نیافته‌اند و سازمان به خاطر زیان‌بار بودن، از ادامه آن‌ها صرف‌نظر کرده است. طبعاً حق قانونی سازمان است که هرگاه رهبری سازمان طرح برنامه یا پروژه‌ای را مقرون‌به‌صرفه ارزیابی نکرده  است، یا بعد از بروز ناکارآمدی، اقدام کرده و سپس درصدد رفع آن عمل کرده است تا از تحمیل هزینه بیشتر جلوگیری کند. بدون اغراق می‌گویم، مدتی است این روش و سلوک منطقی سازمان هر‌چه کمرنگ‌تر می‌شود. این امر را در نگاه برخی بزرگان سازمان به پروژه وحدت چپ می‌بینم. پروژه مزبور از میان اندک عملکرد ناموفق سازمان از بدو تشکیل تاکنون، جایگاه خاص داشته است. در پوشه عملکرد سازمان کم نبوده سیاست‌ها یا بعضاً پروژه‌هایی که به نتیجه برابر پیش‌بینی نرسیده باشند. ولیکن تأثیر چندان مستقیم بر گسست رابطه اعضا با یکدیگر و سازمان به‌جا نگذاشته‌اند.

آیا واقعیت انکارناپذیر مذکور قابل‌تعمیم است و می‌توان آن را به پروژه وحدت چپ بسط داد تا نتیجه گرفت این پروژه خارج از این قاعده است. برفرض محال که چنین میسر نشود آیا تاکنون مدیران پروژه وحدت چپ اقدام مشخصی به عمل‌آورده‌اند تا راه‌رفته سالیان در این عرصه را ارزیابی کنند، سپس اقدام به آسیب‌شناسی کنند تا نتایج آسیب‌شناسی را برای اتخاذ تصمیم مبنی بر توقف یا ادامه پروژه را ارائه دهند. اگر تا دیروز استدلال مبتنی بر پروژه‌ای نبودن وحدت چپ خوشایند طرفداران این پروژه نبود؛ لیکن بعد از راه آمده بی‌نتیجه پروژه، باید پذیرفت که موضوع حساس و پیچیده وحدت چپ ذیل واژه پروسه‌ای می‌گنجید. بنابراین گنجاندن  آن در پروژه‌ای اراده گرایانه نه‌تنها منطقی نبوده بلکه اصرار بر تداوم آن برابر نقشه راه «حتی نوین»، نیز بستری شد تا هزینه وحدت چپ و سازمان‌ها بالاتر برود. جابجا شدن دو واژه  یعنی پروسه و پروژه را باید خطای محاسبات استراتژیک معنا کرد. زیرا موضوع سرنوشت سازی  که باید به دست پروسه سپرده می‌شد؛ در فضای احساسی و خودانگیخته در قالب پروژه‌ای قرار داده می‌شود که پس‌زمینه آن را خصلت شتاب‌زدگی و منش اراده‌گرائی تشکیل می‌داد.  طرح این موضوع که وحدت چپ قرار بود در خدمت پایان دادن به پراکندگی نیروهای چپ باشد، در جای خود قابل‌تحسین است. ولی صرف اشتیاق به برون‌رفت از پراکندگی از راه پروژه وحدت نیز تنها راه نیست و حتی راه در اولویت‌های پایین‌تر نیز نبود؛ اراده گرایان پروژه وحدت چپ خوش‌تر داشتند و دارند که پروژه «وحدت‌آفرین» می‌شود تا به‌خودی‌خود پراکندگی نیروهای چپ را مرتفع سازد. آیا واقعاً امروزه کسی می‌تواند کوچک‌ترین اثری از این آرزو را درراه آمده پروژه  نشان دهد تا هزینه ازدست‌رفته را در خدمت آن آثار معرفی کند؟

 پروژه وحدت چپ که در اسناد سازمان از آن و اهدافش بسیار سخن‌ها رفته است، بعد از سال‌ها به پایان راه رسید؛ پایان راهی که به آن، جز “خانه‌ای بر روی آب” نامی نمی‌توان نهاد. امروز بعد از بی‌حاصلی پروژه وحدت چپ کسی می‌تواند خلاف واقعیت سخن بگوید تا ادعا کند بعد از سال‌ها تلاش کوشندگان وحدت خواه و اتلاف انرژی فلان دستاورد در سبد پروژه قرار گرفت یا اینکه پروژه وحدت چند درصد از واگرایی‌ها را کاست و به همگرایی‌ها افزود؟ پروژه وحدت چپ درحرکت نخست یا اصطلاحاً فاز اول به زایش منجر نشد که هیچ، بلکه به بیماری ریزش نیز مبتلا گشت. حالا  چرا باید برخی رفقای ما اصرار مدام بر تداوم پروژه وحدت چپ می‌نمایند جای بحث دارد.

 رفقا! اگر اصرار بر تداوم پروژه وحدت چپ، متأخر بر آسیب‌شناسی عملکرد قبلی می‌شد باز جای تردید نبود. ولی اصرار بر تداوم پروژه وحدت چپ، تعجب‌آور می‌نماید؛ به‌ویژه وقتی اصرار مزبور بدون ارزیابی نقاط مثبت و منفی راه‌رفته بی‌حاصل پروژه مطرح می‌شود که در جای خود شبهه ایجاد می‌کند و حتی به تبعات بعدی واکنشی نمی‌اندیشد. شاید طرفداران وحدت چپ به آثار بعدی اصرار خود بهاء کافی نمی‌دهند و یا آن‌ها را نادیده می‌گیرند. رفقا! زیان‌بار بودن تلاش چندساله و بی‌نتیجه بودن کوشش وحدت‌طلبانه مانع نشد و نمی‌شود تا در مورد تبیین علل ریزش و چرائی فقدان زایش پروژه وحدت بحث جدی صورت نگیرد. بدین خاطر هرگونه کم بهاء دادن به آسیب‌شناسی حرکت قبلی وحدت چپ و اهمال نسبت به حرکت آتی عجولانه وحدت، زمینه‌ای می‌شود تا برخی رفقا تدارک تداوم پروژه وحدت را فراهم آورند شاید راه‌رفته اما به نتیجه نرسیده را در فرصت نوین به فرجام خوش‌تر برسانند. پس چاره چیست؟

رفقا! من نمی‌توانم در مقابل اصرار رفقا به تداوم حرکت وحدت ضمن بی‌توجهی به آسیب‌شناسی حرکت قبلی سکوت اختیار کنم تا از آن به‌راحتی عبور کرده باشم. من در تمام مدت حرکت پروژه وحدت چپ نسبت به کنش رفقای خواستار وحدت، نهایت دقت نظر را به خرج دادم و به مناسبت‌هایی مقالاتی با لحن نرم و تلویحی بر بی‌حاصلی هرگونه حرکت پروژه، اشاره‌ها داشته‌ام. اشاره‌هایی که هرچند از آن‌ها غفلت نمی‌کردم، ولی امیدوار بودم تا شاید در خلال حرکت پروژه نشانه‌ای از احتمال پیروزی در فاز نوین پروژه بیابم؛ لیکن میسرم نشد.

بارها آرزو می‌کردم حس شکل‌گرفته فقط در ذهن من باشد و هرگز به عالم واقع گام ننهاده باشد، ذهنیتی که به خاطر اصرار مزبور، سازمان را در آستانه‌ای خوش نمی‌دید. هرچه بیشتر دقت می‌کردم به‌جای افزایش هم‌گرائی، تنزل را می‌دیدم و به‌جای تنزل واگرائی، افزایش واگرائی چون شمشیر داموکلس بر فرق ذهن هشیارم فرود می‌آمد. پس بر آن شدم تا شاید بین افزایش هم‌گرائی و کاهش واگرائی تناسب موزون بیابم که بازهم امکان‌پذیر نگشت، وجود این بی‌تناسبی آنگاه‌که با اصرار شتاب‌زدگی رفقا عجین گشت باعث شد تا «کاسه صبر لبریز شود»، و سکوت را جایز ندانسته و نگرانی همه‌جانبه خود را بروز دهم؛ نگرانی از اینکه مبادا در پرتو وحدت طلبی مصرانه‌ی بعضی‌ها، ارکان سازمان‌های درگیر در پروژه وحدت چپ متزلزل شوند. تزلزلی که در صورت رخداد آن بلادرنگ انحلال یکی از سازمان‌ها یا دوتا را به همراه خواهد داشت. 

 رفقا! با در نظر گرفتن مجموعه عوامل پیش‌گفته اعلام می‌دارم برای کاهش بیشتر هزینه‌های غیرقابل‌جبران، باید در اولین فرصت کلید پروژه وحدت چپ را خاموش کرد و بلادرنگ حرکت دوباره آن را متوقف نمود. مزیت این اقدام عاجل در خدمت حفظ انسجام  تشکیلاتی خواهد بود. اما آنچه باعث واکنش من شد و زمینه اعلام موضع مرا مهیا ساخت از  کنش شتاب‌زده برخی از رفقای خواهان وحدت چپ تأثیر گرفت. بنابراین سعی دارم تا واکنش من پاسخی احساسی و خودانگیخته در برابر کنش شتاب‌زده رفقا تلقی نشود چون من کنش مبتنی بر عقلانیت را ترجیح می‌دهم که  ناشی از چارچوبی عقلانی و فکر شده است و حاصل پاسخی احساسی و عاطفی نیست. کنش عقلانی من برخلاف کنش احساسی رفقا به من حکم می‌دهد که از همراهی با پروژه وحدت چپ خودداری کنم. امتیاز متوقف کردن پروژه وحدت چپ سبب ایجاد فضایی می‌گردد که در آن انسجام تشکیلاتی را وسعت بیشتری می‌بخشد. 

                

 

تاریخ انتشار : ۹ شهریور, ۱۳۹۶ ۰:۰۷ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پایان تلخ یک ریاست جمهوری

کاش میشد

نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور

بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴

سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان

نگاره‌ها