سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۳ - ۱۷:۵۵

سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۳ - ۱۷:۵۵

در جستجوی راهکار مدنی- سیاسی برای ادامه پیکار!

تجربه-ی اخير تأئيد می کند که در برآمدهائی مانند "کودتای ولائی-پادگانی"، اين دوسمت با يکديگر نقاط اشتراک پيدا می کنند و نقطه های اشتراک؛ مجاری تأثيرگذاريی هستند که اين سمت ها را متقابلا" نيرو و استواری می بخشد؛ به ترتيبی که برای پيشروی ايران بسوی دموکراسی و حقوق بشر، بسوی دستيابی به آزادی و عدالت، چشم انداز تازه می گشايد.

در دوسه هفته گذشته، در هر نوشته و گفتاری این پیام را تکرار و یادآوری کرده-ام که: “تازه اول داستان است”. اکنون شورای نگهبان؛ کودتا علیه آرای مردم و رئیس جمهور دولت کودتا را تأئید کرده است. خواست “ابطال انتخابات” سرکوب شده است و موسوی و کروبی هم آخرین مواضع خود را اعلام داشته-اند؛ آنها نظر شورای نگهبان را کماکان بی اعتبار دانسته و اعلام داشته-اند؛ دولت احمدی نژاد “مشروعیت سیاسی” ندارد. تصریح کرده-اند به طور “قانونی” برای “استیفای حقوق مردم” به مبارزات خود ادامه خواهند داد. آقای موسوی و خاتمی، احزاب و سازمان ها و جمعیت ها و جماعات “اصلاح طلب”، همفکر و هم اندیش با آنان؛ کما فی السابق هزار قسم و آیه آورده-اند که: “حفظ نظام اوجب واجبات است”! متأسفانه آقای موسوی و جماعات همرائی و نظر، نگاه به “گذشته” دارند و نه به “آینده”! و این در حالی است که ملیون ها مردم شهروند با شرکت در جنبش اعتراض مدنی و خیزش نافرمانی مدنی، به بیدارترین خروش اعلام داشته-اند؛ مشکل ایران، خود همین “نظام”، مشکل ایران حکومت اسلامی است! جامعه ایران؛ خواهان عبور از سی سال نکبت و تباهی حکومت ولائی و رسیدن به آینده-ی کشور در دولت دموکراسی و حقوق بشر، در آزادی و عدالت است.

به گمان من؛ اولین گام در جستجوی راهکار برای ادامه پیکار، “انتخاب” سمت است! در کدام سمت به ادامه پیکار می اندیشیم؟ در سمت مردم که بدیل نظام اسلامی را در دولت دموکراسی و حقوق بشر می جویند ومی خواهند، یا در سمت اصلاح طلبان که بنیاد اعتراض-شان این است که؛ – انحرافی در جمهوریت- اسلامیت و ایرانیت “نظام” پیش آمده است – !!؟؟همگان می بینیم و می دانیم که تصور “انحراف از جمهوریت…”، در روزهای کودتا و از وقتی در ذهن “آقایان” راه یافت که از دایره “قدرت” به بیرون رانده شدند! همین اتفاق آنها را به حوالی “اپوزسیون” رانده و برای آنها این فرصت را فراهم آورده است تا با مردم سرکوب شده همزبانی هائی پیدا کنند. این همزبانی در نزد آقای کروبی با احساس مسئولیت مدنی، میهنی و دینی احترام بر انگیزی همراه است، اما در نزد موسوی و هم اندیشان او، کور موج شکسته-ی سبزی است در دایره”خودی” و حلقه-ی خانواده اندیشی- هاشان! از ورای این تصویر، آنچه که به لحاظ سیاسی اهمیت دارد، عبارت از این است که منازعه و کشاکش آنها برای تثبیت موقعیت “خود” و “خودی-هاشان” بعنوان “اپوزسیون قانونی” در چهار چوب نظام حقوقی- سیاسی حاکم، بشرطی که به مشارکت مردم تن دهند، در مسیر تأمین و تضمین برخی آزادی های اولیه مدنی و سیاسی، منشاء اثر تواند بود. هر گام پیشروی و موفقیت “آقایان” در این راستا بسود کشور و مردم است و بایسته است از مجاهدت های – هراندازه هم خودغرضانه- آنان در این راستا پشتیبانی کنیم. اما خطائی نابخشودنی خواهد بود اگر میان منازعه “آقایان” و مبارزه-ی ملت ایران برای دموکراسی و حقوق بشر، رابطه-ی “این همانی” برقرار کنیم! و به ضرورت ادامه پیکار از همان زاویه-ی تنگی بنگریم که موسوی و خانمی و همگنان آنان… می نگرند. خطائی که به وفور در “اپوزسیون” جاری است و به صورت “عادت قوی” در آمده است! می توان مبارزه “آقایان” و همزبانی آنان با مردم را، جزئی از پیکار ملی بحساب آورد، اما نمی توان گفت که این جزء که عمدتا” “اصلاح طلبان اصول گرا” هستند و کماکان دنبال مشروطه در مشروعه می گردند، عامل تعیین کننده و رهبری کننده در جنبش حقوق مدنی و دموکراسی خواهی مردم ایران- اند. با این که در تجربه-ی اخیر با روشنی تمام به ثبوت رسید؛ اما گویا چشم هائی نمی بیند و گوش هائی نمی شنود! عامل تعیین کننده در پیکار خروشنده ملی؛ جنبش اجتماعی و خیزش مدنی مردم ایران است. “ما”- نسل های پیشین آزادیخواهان عرفی مسلک ایران- در جنبش ها و خیزش های مردم برای آزادی و عدالت، دست در دست مردم خود داریم، پشتیبان و بازتاب آن هستیم و بر این نظریم که اهتمام بایسته باید معطوف به شکل گیری یک نماد و نمایندگی سکولار-دموکرات برای جنبش حقوق مدنی و دموکراسی خواهی ملت ایران باشد. این از جمله-ی وجوه تمایز تحولخواهی از اصلاح طلبی است.

راهیابی درست برای ادامه پیکار، مبتنی بر پرنسیب “انتخاب سمت مردم”، به شرطی ممکن است که تحولخواهی و اصلاح طلبی را، سمت هائی متنافر نشناسیم؛ این دو سمت در موازات یکدیگر قرار داشته و در شرایط “دولت کودتا”، امکان همگرائی و همبستگی میان آنان وجود دارد، چنانچه آقای کروبی در نامه خود تصریح کرده است:” من به سهم خود برای هرگونه همکاری با افراد و گروههای سیاسی تحول خواه در این مقطع حساس که به نظر میرسد «جمهوریت» در کنار «اسلامیت» و «ایرانیت» در خطر است، دست همکاری و تشکیل جلسه واحد تحول خواهی و حرکت و تغییر را دراز میکنم”.

تجربه-ی اخیر تأئید می کند که در برآمدهائی مانند “کودتای ولائی-پادگانی”، این دوسمت با یکدیگر نقاط اشتراک پیدا می کنند و نقطه های اشتراک؛ مجاری تأثیرگذاریی هستند که این سمت ها را متقابلا” نیرو و استواری می بخشد؛ به ترتیبی که برای پیشروی ایران بسوی دموکراسی و حقوق بشر، بسوی دستیابی به آزادی و عدالت، چشم انداز تازه می گشاید.

اکنون می توان در متن استراتژی “همرأئی ملی” به ائتلاف گسترده-ای فکر کرد که همه دموکراسی خواهان کشور را در بر می گیرد. سمت اصلی وارد آوردن ضربت کماکان متوجه دولت کودتا ست اما بر اثر تحول اوضاع و تغییر شرایط، هدف “ابطال انتخابات” جای خود را به هدف؛ “استعفای دولت کودتا” داده است. ریاست جمهوری احمدی نژاد مشروعیت سیاسی ندارد و ائتلاف گسترده می تواند همه آن نیروهائی را در بر بگیرد که برای دولت کودتا مشروعیت سیاسی قائل نیستند و کم و بیش در راستای “استیفای حق انتخاب”، علیه آن حاضرند پیکار کنند. ” امروز خواست عمومی برای سازوکاری کارآمد جهت انتخابات که در آن اطمینان ملی حاصل شود و دروغ، تقلب و تزویر جایی نداشته باشد، به یک مطالبه انکار ناپذیر مردمی تبدیل شده است.”( موسوی- بیانیه شماره ۹)

طی این سی سال از جمله-ی عواملی که مانع از تشکیل اپوزسیون مستقل و واقعی گردید، گرایش به “ائتلاف نانوشته مجازی” بوده است! سی سال پیش، این گرایش؛ اپوزسیون “شاه” را به پیروان خمینی و پیاده نظام “لشکر اسلام” تبدیل کرد. اکنون این گرایش خواهد کوشید که اپوزسیون را به دنباله روی و پیروی از موسوی وا داشته و از دموکراسی خواهان ایران لشکری برای “اسلام سیاسی” فراهم آورد!! فکر من اینست که باید در راه “ائتلاف نوشته واقعی” حرکت کنیم. راه رسیدن به چنین ائتلافی عبارت از این است که مخالفان دولت کودتا را در تکثر و تنوع و تفاوت هائی که دارند برسمیت بشناسیم و بر بنیاد “گفتگو” و بر پایه “مطالبات مشترک”، با پذیرش هدف محوری “استعفای دولت کودتا”، یک “همبستگی ملی برای دموکراسی و حقوق بشر”، یعنی ائتلاف نوشته واقعی را سازمان ببخشیم. به گمان من نماد و نهاد نمایندگی “همبستگی ملی…” می تواند و ضرورت دارد که در برون مرز، سامان و سازمان بیابد. پی گیرترین مبارزان جنبش رفع تبعیض، منادیان راستین دموکراسی و حقوق بشر برای ایران- شناخته شده ترین شخصیت های جامعه مدنی و نمایندگان جنبش ها و نهاد های مدنی ایران که در مقیاس ملی و جهانی چهره هائی آشنا و شناخته شده هستند و از آن جمله برنده جایزه صلح نوبل؛ بانوی صلح ایران- در برون مرز حضور دارند و این در شرایطی است که “انقلاب دیجیتالی” به آنان این امکان را می دهد که تا اقصی نقاط کشور، پیام خود را به گوش مردم ایران برسانند. این همه مصالح ملی و جهانی، این همه گلرنج مردمی، برای برپا ساختن نماد و نهاد نمایندگی پیکار ملت ما، در اختیار است! بله! بخش بزرگی از ارزنده ترین سرمایه های انسانی-اجتماعی ملت ایران از دستبرد حکومت ولائی و کشتار دولت کودتا در امان مانده-اند. این ثروت و نعمت و فرصت، برای بنای مقصود، کافی است. بیائیم وظیفه-ای را که تاریخ ایران در برابر نهاده پذیرا شویم و به ندائی پاسخ گوئیم که زنده و جاری است. این سخاوت تاریخ است، رویگرداندن از آن خطائی است نابخشودنی! فرصت سوزی؛ نابالغی خود خواسته است! به آن تمکین نکنیم! به آن تسلیم نشویم! من بضاعتم همین قلم است، شمایان بسیاران! که دستی در کار و پائی در راه دارید! پیکار ملت سخنگو می خواهد! ملت طالب شنیدن صدای ندای خود است!

از بارزترین ویژگی تجربه اخیر برآمد مستقل جامعه در برابر حکومت بوده است. برآمد “جنبش مطالبه محور” که به کارزار انتخابات معنائی تازه بخشید و در رویکرد کروبی و موسوی تأثیر نمایان برجای گذاشت، قبل از هرچیز اظهار وجود مستقل اقشار و اقوام تشکیل دهنده-ی ملت و احراز شخصیت مستقل برای جامعه در برابر حکومت بود. نافرمانی مدنی ملیون ها انسان ایرانی در اعتراض به حکومت ولائی و دولت کودتا بیانگر این واقعیت بوده است که اکثریت ملت ایران زنجیر قداست دروغین حکومت اسلامی را پاره کرده و از دایره-ی قیمومیت ننگین آن بیرون جسته-اند. همه شاهد بودیم که نیروی پیشتاز در این پیشرفت ها و پیشروی ها، در جنبش اعتراضات مدنی و خیزش نافرمانی مدنی؛ زنان و مردان نسل های جوان ایران بوده- اند. „خوشبینی ما ایرانیان به این جنبش مردمی ناشی از به پهنه آمدن نسل جوانی است که بدون خاطرات خنجر خورده، با صافی آینهوار، میخواهد دروازههای جهان را به روی ایران بگشاید و ایران را جزئی از جهان واقعی موجود کند. این ایده است که ما را قوی، خوشبین و شکست ناپذیر میکند.”(۱)

________________________________________

پایبندی به ارزش های نوظهور تجربه-ی اخیر ایجاب می کند که با بیرون جهیدن از حبس “خاطرات خنجر خورده”، جستجوی راهکار برای ادامه پیکار را بر این ارزش ها استوار کنیم؛ بر ارزش های انسان شهروند معاصر، ارزش هائی که مدنی، مسالمت آمیز و ملهم از حق بشری “حق انتخاب” است. چونان که همواره تأکید داشته-ام؛ هرگاه “جمهوریت” و “حق انتخاب” را خلاصه نکنیم در انتخابات! بلکه در متن جنبش ضد تبعیض تعریف کنیم که اختیار و آزادی برای شهروندان را در گسترهی زندگی فردی و اجتماعی و در معنای آزادی باورهای دینی و وجدانی، آزادیهای مدنی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی درک میکند، برابر حقوقی شهروندی و برابری زنان و مردان ایران را میطلبد و در افق جدا خواستن دین از سیاست و دولت، دموکراسی و حقوق بشر را در ایران نهادینه و ایران را برای همه ایرانیان میخواهد.

نیاز امروز جستجوی راهکارهای مدنی-سیاسی برای ادامه پیکار است. در کانون این جستجو، نمادی و نهادی کردن پیکار ملت ما قرار دارد. بدون تشکیل نماد و نمایندگی پیکار ملت، ادامه پیکار در محاق رکود گرفتار خواهد آمد! جنبش مدنی و سیاسی ایران قادر است این راهکارها را بیابد و پیکار ملت را، بر بنیاد ساز و کاری “انتخابی”، از متن جوشش همبستگی ملی ایرانیان که در همه-ی جهان جاری است، صورت نهادی و نمایندگی ببخشد. تنها باید آگاه بود که تحقق این امر یک شرط اساسی دارد و آن پذیرش تنوع و تکثر و رنگارنگی سلایق و علایق و منافع، در جنبش اجتماعی و مدنی اقشار و اقوام ملت و همپیمان ماندن با اهداف دموکراتیک عام و ملت شمول خیزش نافرمانی مدنی زنان و مردان نسل های جوان کشور است. بایسته آزادیخواهان نسل من این است که در برابر نسل های جوان کشور و پیکار مدنی، مسالمت خواه، مداراجویانه و دموکراتیک آنان؛ فروتن اما همبسته و همپیمان، و مددکار و مشاوری تحولخواه باقی بمانیم.
ج-ط
۱۲ تیرماه ۸۸
———————————————————————————–
(۱) ناصر کاخساز- ایران امروز- ۱۰ تیرماه ۸۸

تاریخ انتشار : ۱۴ تیر, ۱۳۸۸ ۱:۲۶ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

حملۀ تروریستی در مسکو را محکوم می‌کنیم!

روشن است که چنین حمله‌ای نیاز به تیمی حرفه‌ای و سازماندهی و تدارکی نسبتاً طولانی و گسترده دارد. در عین حال، زود است که بتوان تحلیل جامع و روشنی از ابعاد پشت پردۀ این جنایت و اهداف سازمان‌دهندگان آن ارائه داد. هدف از این یادداشت کوتاه نیز  در وهلۀ نخست مکثی است بر قربانیان این حمله و حملاتی از این دست. قربانیانی که تنها سهم‌شان از سازمان‌دهی و تدارک چنین جنایاتی و علل پشت پردۀ آن، هزینه‌ای است که با جان و سلامتی‌شان می‌پردازند.

مطالعه »
یادداشت
تظاهرات آتش بس در آمریکا

شعبده بازی بایدن بر روی جنگ غزه

ممکن است به اشتباه کسی را با تیر زد یا جایی را تصادفی بمباران کرد ولی امکان ندارد که دو میلیون نفر را تصادفی با قحطی و گرسنگی بکشید.
قحطی در غزه قریب الوقوع است و پیامدهای آنی و بلندمدت سلامتی نسلی را به همراه خواهد داشت.

مطالعه »
آخرین مطالب

در انتظار باران

دیروز از صبح،
در انتظار باران بودم،
می‌گفتند نمی‌آید،
ابرهای بارور را باد،
به آن سوی اقیانوس‌ها برده،
و چنین می‌پنداشتند، اما آمد …
چه روز زیبایی بود

همه‌ی چلچله‌‌ها برگشتند

گلها از این‌که روزی پژمرده شوند؛ نگران نیستند!
از نهایت جلوه‌گری دست نمی‌کشند!
زیبایی‌ها‌یشان، از عطر و بو و تا تجلی سحرانگیز را بدون هیچ کینه‌ای پیشکش می‌‌‌کنند.

اجازه است که خودم باشم، آزاد باشم؟

اجازه است زمانی که از خانه بیرون می‌روم با احساس آرامش بیرون بروم، راه بروم سرک‌ها یا مسیر هدفم را طی کنم، بدون داشتن هراس، ترس، دلهره و وحشت از این ‌که مبادا طالبان مرا با خود ببرد، یا اینکه در انتحار و انفجار زخمی و یا شهید شوم، یا دزد راهم را بگیرد و تمام اموالم را غارت کند؟

مثل یک باد

شبیه آن رنگین کمان،
پس از باران,
دیدم او را,
گریان بود,
مانده بودم در خود،
این گریه از بهر چه هست؟
شادی یا اندوه دگر؟

نامه ۶۰۰ نفر از کارمندان دولت آلمان درباره غزه …

ما شما را مورد خطاب قرار می‌دهیم زیرا به عنوان کارمندان دولت فدرال و کارکنان دولتی به اصول قانون اساسی متعهد هستیم. ماده ۲۵ تبصره ۱ قانون اساسی دستور عمل عمومی در خصوص حقوق بین‌الملل است. طبق نظر دادگاه قانون اساسی فدرال، این ماده به این معنی است که «قواعد عمومی حقوق بین‌الملل، بدون وجود یک قانون تبدیلی، یعنی بدون واسطه، مستقیماً به سیستم حقوقی آلمان راه پیدا می‌کند.

یادداشت
تظاهرات آتش بس در آمریکا

شعبده بازی بایدن بر روی جنگ غزه

ممکن است به اشتباه کسی را با تیر زد یا جایی را تصادفی بمباران کرد ولی امکان ندارد که دو میلیون نفر را تصادفی با قحطی و گرسنگی بکشید.
قحطی در غزه قریب الوقوع است و پیامدهای آنی و بلندمدت سلامتی نسلی را به همراه خواهد داشت.

مطالعه »
بیانیه ها

حملۀ ماجراجویانۀ اسرائیل به کنسولگرى ایران در سوریه و افزایش خطر جنگ در منطقه را محکوم مى‌کنیم!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) ضمن محکوم کردن حملۀ اسرائیل به کنسولگرى ایران در سوریه، به جمهورى اسلامى نیز هشدار می‌دهد ماجراجویی دولت اسرائیل را نه با ماجراجویی متقابل و اقدام تلافی‌جویانه، که از طریق شورای امنیت و با اتکا به قوانین بین‌الملل پاسخ بدهد. اولین اقدام می‌تواند درخواست نشست فوری شورای امنیت برای محکوم کردن اسرائیل باشد.

مطالعه »
پيام ها

از قطعنامۀ شورای امنیت سازمان ملل و برقراری آتش‌بس فوری و پایدار در غزّه حمایت می‌کنیم!

ما فداییان خلق ایران از نخستین روز آغاز جنگ ضمن محکوم کردن و غیرقابل توجیه خواندن عملیات مسلحانه و نظامی علیه مردم بی‌دفاع غیرنظامی، همراه و هم‌صدا با آزادی‌خواهان جهان خواهان آتش‌بس فوری و تأمین حقوق حقّهٔ مردم فلسطین شدیم. با این رویکرد ما مهار مقاومت آمریکا و تصویب قطعنامهٔ شورای امنیت را یک پیروزی بزرگ برای مردم بی‌گناه غزّه و فلسطین و تمامی آزادی‌خواهان جهان می‌دانیم.

مطالعه »
بیانیه ها

حملۀ ماجراجویانۀ اسرائیل به کنسولگرى ایران در سوریه و افزایش خطر جنگ در منطقه را محکوم مى‌کنیم!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) ضمن محکوم کردن حملۀ اسرائیل به کنسولگرى ایران در سوریه، به جمهورى اسلامى نیز هشدار می‌دهد ماجراجویی دولت اسرائیل را نه با ماجراجویی متقابل و اقدام تلافی‌جویانه، که از طریق شورای امنیت و با اتکا به قوانین بین‌الملل پاسخ بدهد. اولین اقدام می‌تواند درخواست نشست فوری شورای امنیت برای محکوم کردن اسرائیل باشد.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

در انتظار باران

همه‌ی چلچله‌‌ها برگشتند

اجازه است که خودم باشم، آزاد باشم؟

مثل یک باد

نامه ۶۰۰ نفر از کارمندان دولت آلمان درباره غزه …

۸۲ سازمان حقوق بشری: یک نهاد سازمان ملل نباید شریک اعدام‌های مواد مخدر باشد!