طبق اخبار منتشرە، کنگرە سیزدهم پارت دمکرات کردستان در اربیل کار خود را آغاز کردەاست. در اولین روز کار این کنگرە، مسعود بارزانی، رئیس حزب و رهبر حکومت منطقە کردستان طی سخنانی گفت کە وقت آن رسیدە است کە احزاب مناطق دیگر کردستان از راەهای مسالمت آمیز برای تحقق خواستەهای مردم بکوشند، و در این مسیر با استفادە از تکنولوژی نوین، دمکراسی و سیاستهای باز بە حرکات و فعالیتهای سیاسی خود ادامە بدهند. وی با تاکید بر همگرائی و قبول متقابل خلقهای منطقە، بە این نکتە اشارە کرد کە زبان اسلحە بە جز ویرانی پیامدی دیگر بە دنبال ندارد، و بنابراین با تعقیب راههای مسالمت آمیز مبارزە می توان بهتر بە خواستەهای مردم کردستان دست یافت.
سالهای مدیدی است کە احزاب کردی کردستان ایران و دیگر مناطق کردستان با داشتن مقرات و پایگاههای نظامی در کردستان عراق، از طریق مسلحانە با حکومتهای کشورهای خودشان می جنگند. از جملە دستاوردهای این وضعیت، ایجاد و تشدید شرایط میلیتاریستی در کردستان و تحمیل وضعیت بە مراتب دشوارتری بر این مناطق بودە است. سیاستهای دیکتاتورمنشانە دولتهای ایران و ترکیە در مقابل مردم خود و برآوردە نکردن خواستهای برحق آنان عامل اصلی چنین وضعیتی می باشد، اما در همان حال مسلط بودن تفکر سنتی مبارزاتی بر این احزاب و نبود درک شفافتر و عمیقتر از شرایط نوین داخلی، منطقەای و جهانی از جانب آنان متاسفانە کردستان را بیشتر در میلیتاریسم فروبرد. حال با آغاز دورانی دیگری از شرایط سیاسی و اجتماعی، و تعمیق و گسترش عنصرهای مبارزە مدنی و سیاسی مسالمت آمیز، می تواند این امید شکوفا شود کە این احزاب نیز با تغییر در بافت تشکیلاتی و شیوە مبارزاتی خود، این دوران نوین را دریافتە و بە مبارزە مسالمت آمیز، بیشتر از پیش روی بیاورند.
تا جایی کە بە نوع رابطە حکومت محلی کردستان با این احزاب برمی گردد، این ارتباط تاکنون تابع هیچ نوع سیاست رسمی دولتی نیست، و نوع آن بیشتر بر اساس دوستی قدیمی، همگرایی در سیاست و هویت و سرانجام حضور عینی این احزاب در کردستان عراق می باشد. اما فارغ از این مسئلە آیا می توان گفت کە با اظهار این سخنان از طرف رهبر حکومت محلی کردستان، ما در آستانە دوران دیگری از رابطە این حکومت با احزاب مهمان از دیگر مناطق کردستان قرار گرفتەایم؟ آیا این تنها یک دعوت دوستانە و مهرورزانە است، یا اینکە بعد از این حکومت محلی کردستان عملا بە تدوین سیاست دیگری و این بار با هویتی رسمی در تعریف رابطە خود با این احزاب دست خواهد زد؟ جواب این سئوال را البتە باید در آیندە جستجو کرد، اما در این راستا باید گفت کە حکومت محلی کردستان بە نوعی از حضور مسلحانە ای احزاب دیگر در خاک خود در رنج است، بە این دلیل سادە کە این حکومت همیشە سعی کردە است کە مناسبات عادی و دوستانەای با همسایگان خود داشتە باشد. حکومت محلی کردستان برخلاف حکومت صدام حسین کە سیاستهای خصمانەای علیە ایران و همسایگان خود داشت و از این طریق بە حمایت از اپوزیسیونهای آنان از طرق مسلحانە مبادرت می ورزید، دارای چنین هویتی نیست، و بە همین دلیل، حضور مسلحانە این احزاب در خاک کردستان عراق برای آنان می تواند مشکل آفرین باشد، و آنان را بە تنشهای بیشتر با حکومتهای همسایە خود بکشاند.
سخنان بارزانی مابەازای عملی سیاسی در کوتاە مدت چە داشتە باشد چە نە، اما بەخودی خود حاوی نکتە مهمی است، کە آن نیز همانا اعتراف بە دورانی نوین و اعلام خواستە خود برای هماهنگی با آن است. احزاب کرد ایرانی مستقر در کردستان عراق با روی آوردن بە شکل مدنی مبارزە، بی گمان از امکانات بیشتری برای تطبیق سیاستهای خود با روندهای جاری مبارزە در ایران و کردستان بهرەمند خواهند شد.
