چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۳ - ۱۵:۱۴

چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۳ - ۱۵:۱۴

عزاداری نکنید! متشکل شوید!

ترانه‌های جو هیل از مشهورترین نمونه‌های سرودهای سیاسی و کارگری آمریکا هستند. این ترانه‌ها اصطلاحات و مفاهیم مبارزاتی زمان خود را همگانی کردند و بیش از یک قرن است که راهنمای جنبش کارگری و سوسیالیستی آمریکا هستند.

جملهٔ بالا رهنمود باارزش جو هیل(۱)، یکی از فعالان اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان(۲) (IWW) و آهنگساز و ترانه‌سرای سوئدی – آمریکایی است. ترانه‌های جو هیل، از جمله ترانهٔ «واعظ و برده» و «قدرت در اتحاد است» از مشهورترین نمونه‌های سرودهای سیاسی و کارگری آمریکا هستند. این ترانه‌ها اصطلاحات و مفاهیم مبارزاتی زمان خود را همگانی کردند و بیش از یک قرن است که راهنمای جنبش کارگری و سوسیالیستی آمریکا هستند.

جو هیل در سال ۱۹۰۲ در سن ۲۳ سالگی به آمریکا مهاجرت کرد و از همان آغاز به عنوان کارگر موقت و دوره‌گرد مشغول کار شد. او وقتی که به عنوان کارگر باربر در بنادر کالیفرنیا کار می‌کرد، به عضویت در اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان در آمد.

اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان (IWW) در سال ۱۹۰۵، دو سال بعد از مهاجرت هیل به آمریکا، در شهر شیکاگو شروع به فعالیت کرده بود. هیل در مقام عضو تشکیلات این اتحادیه، به سراسر آمریکا سفر کرد و با خواندن ترانه‌های کارگری که خودش نوشته بود و سخنرانی‌های پرشور، نماینده و مبلغ موفقی برای اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان شد. به این شکل او سنتی از ادغام موسیقی و کنش‌گری چپ سوسیالیستی بنا کرد که بعدها توسط نوازندگان و فعالان کارگری آمریکا، از جمله وودی گاتری و پیت سیگر(۳) در سال‌های ۱۹۳۰ و پس از آن، ادامه یافت. نوع موسیقی که توسط جو هیل در اوایل قرن ۲۰ میلادی در آمریکا پا گرفت، در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی به موفقیت جهانی و تجاری رسید و به این صورت مبلغ مطالبات اتحادیه‌های کارگری و خواست‌های صلح‌طلبانهٔ نیروهای چپ آمریکایی در سراسر جهان شد. در این سنت که کماکان ادامه دارد، از موسیقی مردمی(۴) اروپای غربی و آمریکا برای تولید ترانه‌های جدید با هدف مطرح کردن مسائل کارگران و زحمت‌کشان و حمایت از مبارزات حق‌طلبانه استفاده می‌شود.

امروزه اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان (IWW) کماکان به عنوان یکی از مترقی‌ترین نهادهای کارگری آمریکا مطرح است و به نام خودمانی و دوستانهٔ «وابلی» (wobbly) مشهور است. تاریخ و سنت‌های وابلی‌ها از جمله شامل بدعت‌گذاری آن‌ها در استفاده از موسیقی مردمی و تولید لغات خودمانی رایج در بین اعضای اتحادیه‌های کارگری، و مفاهیم و راهبردهایی است که کماکان مورد استفادهٔ تشکل‌های کارگری است. از جملهٔ اعضای معاصر این اتحادیهٔ مترقی، که کماکان به تاریخ پرآوازهٔ سازمانشان می‌بالند، می‌توان از متفکر و زبان‌شناس آمریکایی، نوام چامسکی نام برد.

در سال ۱۹۱۵، زمانی که هیل در معدنی در شهر پارک سیتی در ایالت یوتا(۵) کار می‌کرد به ناحق متهم به قتل جان موریسون و پسرش آرلینگ(۶) که صاحبان یک مغازهٔ خواربارفروشی بودند، شد. موضوع این اتهام و محاکمهٔ جو هیل به سرعت مورد توجه فعالان کارگری و سوسیالیست‌های آمریکا قرار گرفت. هیل این اتهام را رد کرده بود، ولی امکان ارائهٔ مدارک لازم برای رد اتهامات را نداشت. مدارک موجود متأسفانه علیه او بودند. روزنامه‌های کارگری و سوسیالیست آن زمان از جو حمایت کردند و او را یک کارگر مهاجر، قربانی طبقه سرمایه‌دار آمریکا، و فدایی مبارزات کارگری معرفی کردند. ولی دادگاه عالی ایالت یوتا، علی‌رغم فعالیت‌های رفقایش، از تخفیف مجازات جو خودداری کرد. جو هیل در ۱۹ نوامبر سال ۱۹۱۵، زمانی که فقط ۳۶ سال داشت و در اوج خلاقیت هنری و مبارزاتی خود بود، در زندان شهر سالت-لِیک سیتی ایالت یوتا(۷) تیرباران شد. مرگ او زخمی دل‌خراش بر بدنهٔ جنبش کارگری و یاد او و آثارش در تاریخ مبارزات کارگری آمریکا مانا شد.

در نامه‌ای که جو هیل قبل از مرگش برای بیل هیوارد(۸)، از رهبران و پایه‌گزاران اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان، از طریق یک تلگرام فرستاد، نوشت: «خداحافظ بیل. من همانند یک یاغی حقیقی و آبی(۹) می‌میرم. وقتت را بابت عزاداری برای من تلف نکن!» او در ادامه تقاضا کرد «ترتیبی دهید که جسد من را برای دفن به خارج خط ایالتی ببرند. من نمی‌خواهم حتی مرده‌ام در یوتا بماند».

از همان زمان عبارت «عزاداری نکنید، متحد شوید!» در یادبود مرگ جو هیل و دیگر کارگران مبارز و هر زمان که جنبش کارگری در شرایط سخت قرار گرفته، مرسوم شد.

عکس زیر طرح روی جلد مجموعه‌ای از ترانه‌های مرتبط با جنبش کارگری است که در آن‌ها از عبارت «عزاداری نکنید، متحد شوید!» و نام جو هیل استفاده شده. این مجموعه که از طرف سازمان غیرانتفاعی اسمیتسونییَن/فولکوِیز(۱۰) در امتداد قرن بیستم ضبط، جمع‌آوری و پخش شده نمونه‌ای است از انواع موسیقی‌هایی که کماکان، بعد از گذشت بیش از یک قرن، از طرف سازمان‌های چپ و کارگری آمریکا در اعتصابات و برنامه‌های تشکیلاتی‌شان استفاده می‌شوند.

مجموعهٔ سرودهای کارگری که به نام «کتاب کوچک ترانه‌های سرخ»(۱۱) اولین بار در سال ۱۹۰۹ توسط وابلی‌ها منتشر شد، ترانه‌ها و سرودهای اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان را در اختیار مبارزان کارگری و موسیقی‌دانان نسل‌های بعدی قرار می‌دهد. این مجموعه که نامش بازی با عنوان «کتاب کوچک سرخ» مائو تسه تونگ است، نام و آثار جو هیل را زنده نگه داشته و پیام مشهور مبارزاتی او را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کند.

سروده‌های متأثر از موسیقی، گفتار و شخصیت جو هیل، با اجرای خوانندگان سرشناس موسیقی مردمی آمریکا و انگلیس، از جمله پال روبسون، پیت سیگِر، جون بایِز و بیلی برَگ، منتشر شده و در دسترس علاقمندان هستند. بازخوانی این ترانه‌ها توسط مبارزان کارگری و چپ، از جمله گروه خوانندگان اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان، و گروه کر سازمان سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا(۱۲) کماکان در روزهای سخت سرکوب و شکست‌های موقتی، همدم و الهام‌بخش مبارزان چپ‌اند.

 

این مقاله برگرفته از بولتن کارگری شمارهٔ ۲۵۱ (اسفند ۱۴۰۱) است.

 

زیرنویس:

۱.. Joel Emmanuel Hägglund مشهور به Joe Hill

۲. Industrial Workers of the World

۳. Pete Seeger & Woody Guthrie

۴. Folk Music

۵. Park City, Utah

۶. John and Arling Morrison

۷. Salt Lake City, Utah

۸. Bill Hayward

۹. در آمریکا کارگران صنعتی به یقه آبی‌ها و نیروهای کار در دفاتر و اداره‌جات به یقه‌سفیدها مشهورند. کلمهٔ آبی در نوشتهٔ جو هیل اشاره به هویت او به عنوان یک کارگر صنعتی دارد.

۱۰. Smithsonian Folkways

۱۱. The Little Red Songbook

۱۲. Democratic Socialists of America

 

منابع:

(IWW)پروژهٔ تاریخ اتحادیهٔ کارگران صنعتی جهان

https://depts.washington.edu/iww/

Ronald Cohen. 2012. Woody Guthrie: Writing America’s Songs

Gary Blanchard. 2014. The Little Red Songbook: A Brief History of the Wobblies and Their Music.

Howard Zinn. 2005. A people’s History Of the United States: 1492 to Present.

https://www.historyisaweapon.com/zinnapeopleshistory.html

Industrial Workers of the World. (IWW) اتحادیه کارگران صنعتی جهان

https://www.iww.org

بخش : کارگری
تاریخ انتشار : ۲۱ فروردین, ۱۴۰۲ ۴:۴۸ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

حملۀ تروریستی در مسکو را محکوم می‌کنیم!

روشن است که چنین حمله‌ای نیاز به تیمی حرفه‌ای و سازماندهی و تدارکی نسبتاً طولانی و گسترده دارد. در عین حال، زود است که بتوان تحلیل جامع و روشنی از ابعاد پشت پردۀ این جنایت و اهداف سازمان‌دهندگان آن ارائه داد. هدف از این یادداشت کوتاه نیز  در وهلۀ نخست مکثی است بر قربانیان این حمله و حملاتی از این دست. قربانیانی که تنها سهم‌شان از سازمان‌دهی و تدارک چنین جنایاتی و علل پشت پردۀ آن، هزینه‌ای است که با جان و سلامتی‌شان می‌پردازند.

مطالعه »
یادداشت
تظاهرات آتش بس در آمریکا

شعبده بازی بایدن بر روی جنگ غزه

ممکن است به اشتباه کسی را با تیر زد یا جایی را تصادفی بمباران کرد ولی امکان ندارد که دو میلیون نفر را تصادفی با قحطی و گرسنگی بکشید.
قحطی در غزه قریب الوقوع است و پیامدهای آنی و بلندمدت سلامتی نسلی را به همراه خواهد داشت.

مطالعه »
آخرین مطالب

افزایش تشنج در منطقه و ادامۀ ماجراجویی‌های دولت‌های اسرائیل و ایران را محکوم می‌کنیم!

سازمان فداییان خلق ایران(اکثریت) یک‌بار دیگر مخالفت اکید خود را با ماجراجویی‌های خطرناک پیش‌آمده از سوی اسرائیل و واکنش متقابل جمهوری اسلامی ایران و ادامۀ حملات نظامی  چه از سوی جمهوری اسلامی و چه از سوی اسرائیل، اعلام و قاطعانه از تلاش‌های دیپلماتیک برای رفع اختلافات منتج به این حوادث حمایت می‌کند. 

پیش و پس موشک‌ها!

جمهوری اسلامی به دولت‌های عراق، عمان، عربستان و اردن خبر ‌داد که تصمیم به عملیات هوایی از خاک ایران به خاک اسرائیل دارد. عملیاتی که ناگزیر از آسمان کشورهای حد فاصل خواهد گذشت. با این کار، قدرت‌های جهان و کشورهای منطقه مرتبط با فضای جنگی و نیز مشخصاً دولت اسرائیل را از قبل نسبت به حمله، آگاهی سیاسی و نظامی داد.

در انتظار باران

دیروز از صبح،
در انتظار باران بودم،
می‌گفتند نمی‌آید،
ابرهای بارور را باد،
به آن سوی اقیانوس‌ها برده،
و چنین می‌پنداشتند، اما آمد …
چه روز زیبایی بود

همه‌ی چلچله‌‌ها برگشتند

گلها از این‌که روزی پژمرده شوند؛ نگران نیستند!
از نهایت جلوه‌گری دست نمی‌کشند!
زیبایی‌ها‌یشان، از عطر و بو و تا تجلی سحرانگیز را بدون هیچ کینه‌ای پیشکش می‌‌‌کنند.

اجازه است که خودم باشم، آزاد باشم؟

اجازه است زمانی که از خانه بیرون می‌روم با احساس آرامش بیرون بروم، راه بروم سرک‌ها یا مسیر هدفم را طی کنم، بدون داشتن هراس، ترس، دلهره و وحشت از این ‌که مبادا طالبان مرا با خود ببرد، یا اینکه در انتحار و انفجار زخمی و یا شهید شوم، یا دزد راهم را بگیرد و تمام اموالم را غارت کند؟

یادداشت
تظاهرات آتش بس در آمریکا

شعبده بازی بایدن بر روی جنگ غزه

ممکن است به اشتباه کسی را با تیر زد یا جایی را تصادفی بمباران کرد ولی امکان ندارد که دو میلیون نفر را تصادفی با قحطی و گرسنگی بکشید.
قحطی در غزه قریب الوقوع است و پیامدهای آنی و بلندمدت سلامتی نسلی را به همراه خواهد داشت.

مطالعه »
بیانیه ها

افزایش تشنج در منطقه و ادامۀ ماجراجویی‌های دولت‌های اسرائیل و ایران را محکوم می‌کنیم!

سازمان فداییان خلق ایران(اکثریت) یک‌بار دیگر مخالفت اکید خود را با ماجراجویی‌های خطرناک پیش‌آمده از سوی اسرائیل و واکنش متقابل جمهوری اسلامی ایران و ادامۀ حملات نظامی  چه از سوی جمهوری اسلامی و چه از سوی اسرائیل، اعلام و قاطعانه از تلاش‌های دیپلماتیک برای رفع اختلافات منتج به این حوادث حمایت می‌کند. 

مطالعه »
پيام ها

از قطعنامۀ شورای امنیت سازمان ملل و برقراری آتش‌بس فوری و پایدار در غزّه حمایت می‌کنیم!

ما فداییان خلق ایران از نخستین روز آغاز جنگ ضمن محکوم کردن و غیرقابل توجیه خواندن عملیات مسلحانه و نظامی علیه مردم بی‌دفاع غیرنظامی، همراه و هم‌صدا با آزادی‌خواهان جهان خواهان آتش‌بس فوری و تأمین حقوق حقّهٔ مردم فلسطین شدیم. با این رویکرد ما مهار مقاومت آمریکا و تصویب قطعنامهٔ شورای امنیت را یک پیروزی بزرگ برای مردم بی‌گناه غزّه و فلسطین و تمامی آزادی‌خواهان جهان می‌دانیم.

مطالعه »
بیانیه ها

افزایش تشنج در منطقه و ادامۀ ماجراجویی‌های دولت‌های اسرائیل و ایران را محکوم می‌کنیم!

سازمان فداییان خلق ایران(اکثریت) یک‌بار دیگر مخالفت اکید خود را با ماجراجویی‌های خطرناک پیش‌آمده از سوی اسرائیل و واکنش متقابل جمهوری اسلامی ایران و ادامۀ حملات نظامی  چه از سوی جمهوری اسلامی و چه از سوی اسرائیل، اعلام و قاطعانه از تلاش‌های دیپلماتیک برای رفع اختلافات منتج به این حوادث حمایت می‌کند. 

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

افزایش تشنج در منطقه و ادامۀ ماجراجویی‌های دولت‌های اسرائیل و ایران را محکوم می‌کنیم!

پیش و پس موشک‌ها!

در انتظار باران

همه‌ی چلچله‌‌ها برگشتند

اجازه است که خودم باشم، آزاد باشم؟

مثل یک باد