یکشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۶:۵۸

كار، ارگان سازمان فداييان خلق ايران (اكثريت)

یکشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۶:۵۸

“پاسخ اولیه”: تداوم تأخیر

امروز، 5 شنبه 7 آبان هم، از سخنوریهای احمدی نژاد دایر بر استقبال از تبادل سوخت که بگذریم، جمهوری اسلامی در اقدام رسمی و معتبر خود فراتر از آن نرفت که "پاسخ اولیۀ" خود را به اطلاع آژانس برساند. این که این پاسخ چقدر روشن و بی نیاز از مذاکرات بعدی است، از بیانیۀ آژانس که امروز صادر شد پیدا است.

روز چهارشنبه، ۶ آبان، آقای بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، در گفتگوئی با ایسنا اعلام کرد که شورای امنیت ملی مسئولیت پاسخگوئی به پیشنهاد آقای البرادعی را بعهده دارد و این شورا در همان روز چهارشنبه در این باره اتخاذ موضع خواهد کرد.

پیشنهاد البرادعی، که ناظر بر نحوۀ تأمین سوخت اورانیوم مورد نیاز راکتور تحقیقاتی ایران در تهران است، روز چهارشنبه گذشته، ۲۹ مهر، توسط نامبرده به نمایندگان ایران، روسیه و فرانسه ارائه شد. به موجب این پیشنهاد، که ظاهراًٌ توافق اصولی بر سر آن در هنگام مذاکرات هفته های نخست مهر بین ایران و گروه ۱+۵ حاصل شده بود، ایران بخش بزرگ (۷۰ درصد) اورانیوم تا چهارونیم درصد غنی شدۀ خود را به آژانس بین المللی انرژی اتمی تحویل خواهد داد و آژانس از طریق روسیه و سپس فرانسه اورانیوم تا ۲۰ درصد غنی شده را، که قابل استفاده در راکتور تهران خواهد بود، برای ایران تأمین خواهد کرد.

مقامات جمهوری اسلامی در روزهای نخست پس از مذاکرات ایران و گروه ۱+۵ با روی گشاده با این ایده مواجه شدند و به لحنی مثبت از ارائه پاسخ خود در دو-سه هفته آینده خبر دادند. حتی روزی پیشتر از مذاکرات مذکور احمدی نژاد انعطاف نمایانه اعلام کرد که “ایران آماده است مواد ۵/۳ درصد خود را بدهد و آنها آن را تا ۲۰ درصد غنی کنند و به ایران تحویل دهند.”

این اظهارات و گشاده روئی در بسیاری از محافل سیاسی، چه توسط کشورهای غربی و خاصه کشورهای طرف ایران در مناقشۀ هسته ای، و چه در محافل ایرانی، به نوعی آغازی برای حل مناقشۀ مذکور تلقی شد. کسانی از عقب نشینی جمهوری اسلامی، کسانی دیگر از توافقی متضمن برد تمام طرفهای درگیر و کسانی هم حتی از توفیق جمهوری اسلامی در به کرسی نشاندن مطالبات مطروحۀ خود در جریان ۸ سال اخیر این مناقشه سخن گفتند. اما رویدادهای هفتۀ اخیر و روزهای جاری دامنۀ خوشبینی اولیه نسبت به خاتمۀ بحران اتمی را، صرف نظر از این که “برد” با کدام یک از طرفهای قضیه باشد، اکیداً محدود کرده اند.

آقای البرادعی به هنگام اعلام پیشنهادش در روز ۴ شنبه ۲۹ مهر ابراز امیدواری کرد که عموم طرفهای ذیربط تا روز جمعه، ۱ آبان، به پیشنهاد او پاسخ دهند. امریکا، روسیه و فرانسه، که پیشتر از آن نیز از “توافق اصولی” حاصله در هفته های نخست مهرماه استقبال کرده بودند، بلافاصله از پیشنهاد البرادعی نیز به گرمی استقبال کردند. اما تا روز جمعۀ مورد نظر خبری از پاسخ جمهوری اسلامی به پیشنهاد نشد. فردای آن روز آقای سلطانیه، نمایندۀ ایران در آژانس، اعلام کرد که “جمهوری اسلامی در کار مطالعۀ دقیق پیشنهاد است و در خلال هفته آینده پاسخ خود را خواهد داد”. او البته این نکتۀ درست را هم اضافه کرد که “جمعه ضرب الاجلی برای دادن پاسخ نبوده است”، اما ناگفته گذاشت که انتظار چنین بوده است و در عرف دیپلماتیک انتظار نابرآورده را پساپس پاسخ نمی گویند. اما مهمتر این که درست در همان روز شنبه آقای لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، در برآمدی آشکارا مخالفت آمیز و تعارضی با پیشنهاد البرادعی، غرب را به تلاش برای فریب ایران از طریق این پیشنهاد متهم کرد و به این ترتیب بر تردید در آمادگی ایران برای برداشتن گامی که به عنوان گام نخست در مسیر اعتمادسازی تلقی شده بود، به شدت دامن زد.

گرچه آقای متکی طی اظهاراتی “پذیرش پیشنهاد البرادعی را منتفی ندانست”، اما این اظهارات کمک چندانی به برگشت به فضای خوشبینی نکرد. در مقابل این اظهارات، به سرآمدن چندین روز از “هفتۀ آینده”، درج مقالاتی در ارگانها و توسط افرادی متعلق یا نزدیک به جریان حاکم در جمهوری اسلامی در انتقاد ار “موافقت اصولی حاصله با آژانس و کشورهای غربی” و سرانجام آنچه روز ۴ شنبه آقای بروجردی در مورد سپردن مسئولیت پاسخگوئی به شورای عالی امنیت ملی ابراز داشت، بیشتر و بیشتر به این برداشت میدان داده اند که پاسخ جمهوری اسلامی به پیشنهاد البرادعی در بهترین حالت یک “آری پرشرط و شروط” خواهد بود. شروطی که ای بسا تحقق آنها باز هم کار را به یک دوره کشاکش زمانگیر بکشاند.

هستند تحلیلگرانی که بر این نظر اند که جمهوری اسلامی با این دست-دست کردنها در صدد خریدن وقت است و وقت حاصله از این طریق را هم برای نزدیکتر شدن به بمب اتم یا، اگر نه به بمب، به “بمب بالقوه” می خواهد. جدا از این که این نظر چقدر بر داده های واقعی استوار است، دست-دست کردن جمهوری اسلامی در این نوبت، و دقیقتر گفته شود، در دورۀ پس از “انتخابات” ۲۲ خرداد و برآمد جنبش سبز را دیگر نمی توان و نباید تنها به انگیزه های صرف در برابر طرفهای ایران در مناقشۀ هسته ای سنجید. پیشتر در نوشتۀ “مذاکره بر سر موضوعات مذاکره”، مورخ ۱ مهر، در تشریح تناقضی که حاکمان کنونی ایران در چنبرۀ آن گرفتارند، نوشته بودم: “آنها از سوئی نیازمند مهار وضع درون اند تا مگر بتوانند در بیرون به یک پیروزی ولو نسبی اما واقعی دست یابند، و از سوی دیگر نیازمند یک پیروزی ولو نسبی اما واقعی در بیرون اند تا بتوانند درون را مهار کنند.”

سلسله رویدادهای هفتۀ اخیر حول پیشنهاد البرادعی تنها شاخه یا وجهی از آن چنبرۀ تناقض را آشکار می کند: ابعاد بحران سیاسی فراتر از آن است که “مهار آن” محدود به “غلبه بر جنبش سبز” باشد. وقتی احمدی نژاد پیشاپیش از آمادگی ای حرف می زند که جوهر آن همان پیشنهاد البرادعی است، آنگاه از این ایده با گشاده روئی نسبی استقبال می شود، سپس در استقبال از آن تأخیر می شود، پس آنگاه فریب تلقی می گردد، و سرانجام مسئولیت پاسخگوئی به آن به شورای عالی امنیت ملی سپرده می شود، می توان نتیجه گرفت که ابعاد نیاز به “مهار” تا اعماق درون حکومت رخنه کرده است. در چنین احوالی نیاز به زمان نیازی واقعی است، اما نه برای نزدیک شدن به بمب یا “بمب بالقوه”، بلکه برای غلبه بر بحرانی که به بهمنی که دارد راه می افتد بی شباهت نیست. هم از این رو دور از انتظار نیست که این وضعیت، چنان که گفته شد، جمهوری اسلامی را به “آری پرشرط و شروط” به پیشنهاد البرادعی بکشاند. شاید “به یمن” عملیات متعدد تروریستی در افغانستان و پاکستان و عراق، موقعیت امریکا مجدداً رو به افول گذارد و فرصتی حاصل شود.

اگرچه بروجردی خبر از “اخذ موضع” شورای عالی امنیت ملی در بارۀ پیشنهاد البرادعی در همان روز ۴ شنبه داد، اما تا پایان آن روز، این نه موضع مذکور بلکه تهدید خامنه ای علیه جنبش مردم و نیروهای سیاسی مسلط در آن، پیچیده در سخنانی خطاب به جمعی از “نخبگان علمی – فرهنگی” بود، که سرتیتر رسانه ها را تشکیل می داد. امروز، ۵ شنبه ۷ آبان هم، از سخنوریهای احمدی نژاد دایر بر استقبال از تبادل سوخت که بگذریم، جمهوری اسلامی در اقدام رسمی و معتبر خود فراتر از آن نرفت که “پاسخ اولیۀ” خود را به اطلاع آژانس برساند. این که این پاسخ چقدر روشن و بی نیاز از مذاکرات بعدی است، از بیانیۀ آژانس که امروز صادر شد پیدا است: “محمد البرادعی، مدیر کل آژانس پاسخ اولیه به پیشنهاد خود را از مقامات ایران دریافت کرده است. او در حال مشورت با دولت ایران و طرفهای دیگر است، با این امید که توافق بر سر این طرح به زودی حاصل شود”.

تاریخ انتشار : ۷ آبان, ۱۳۸۸ ۷:۳۹ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سخن روز

دادگاه نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو خبرنگار بازداشت‌شده، باید علنی برگزار شود!

بازداشت وکیفر خواست علیه الهه محمدی و نیلوفر حامدی فاقد وجهه قانونی است. کیفر خواست مملو از اتهاماتی است که هیچگونه پیوند و ارتباطی با موضوع پوشش اعتراضات ندارد. اگرپوشش خبری این دو، حتی نشر اکاذیب، تشویش اذهان عمومی، تبلیغ علیه نظام بوده باشد، بازداشت نه ماهه آنان فاقد هرگونه دلیل حقوقی است، زیرا که قانونگذار برای این گونه جرائم، حداکثر یک ماه بازداشت موقت و قابل تمدید برای یک ماه دیگر درنظر گرفته است

مطالعه »
یادداشت

از زندان به پارلمان؟ چرا در ایران امکان ندارد!

کان آتالای که اولین نامزد حزب کارگران ترکیه در منطقه زلزله زده هاتای بود به عنوان نماینده پارلمان انتخاب می شود و بر طبق قوانین ترکیه پس از نهایی شدن نتایج انتخابات از زندان آزاد خواهد شد تا به خدمت در پارلمان بپردازد.

مطالعه »
آخرین مطالب

قانون «ضد ترور» دولت سوئد را محکوم کنیم!

در ماه مه ۲۰۲۲، فنلاند و سوئد به بهانه جنگ اوکراین خواستار پیوستن به ناتو شدند، اما «رجب طیب اردوغان» رییس‌جمهور ترکیه در آن زمان تاکید کرد که نمی‌تواند از پیوستن این دو کشور به ناتو حمایت کند، زیرا این دو با «حزب کارگران کردستان»‌ (پ‌ک‌ک)  همکاری دارند. حال بر اساس قانون «ضد ترور» که از اول ماه ژوئن در سوئد قابل اجرا است «حمایت، سازمان‌دهی و تامین مالی سازمان‌های تروریستی» در این کشور  یک جرم محسوب می‌شود و قابل مجازات است

خصیصه جمهور مردم و گذری برکودتای ۳۰ خرداد ۶۰

رژیم آخوندی که نسل امروز را می ترساند متناسب با ذات اش فراتر از نوک بینی خود را نمی بینند، چشم انداز عصر جدیدی که جنبش های مردمی پدید آورده اند را نمی بینند. اگر استقامت و مبارزه مردم ما به نتیجه بیانجامد که می انجامد، نسل هنرمند امروز یکی از زیباترین اثرهای جاودانی را بنام خود می زند، اثری که در جریان روزمره حیات همه انسانیت بازتابی پایدار می یابد.

کیهان‌‌شناسی کوانتومی

توصیف کیهان به ‌عنوان یک سیستم فیزیکی خواهان توضیح علمیِ علت انفجار بزرگ و شرایط حاکم در آن مقطع است. به‌ نظر، علمی که توان این کار را دارد، علم کیهان‌شناسی کوانتومی است که کیهان را یک سیستم کوانتومی تلقی می‌کند.

نحوۀ حل مشکلات گذرگاه بین‌المللی شمال-جنوب!

ایدۀ گذرگاه بین‌المللی «شمال – جنوب» در سال ۱۹۹۹ زمانی متولد شد، که گروهی از شرکت‌های حمل‌ونقل هند، ایران و روسیه قرارداد کلی در مورد حمل‌ونقل صادرات و واردات کانتینر در مسیر راهرو حمل‌ونقل بین‌المللی سریلانکا- هند- ایران- دریای خزر- روسیه امضا کردند.

یادداشت

از زندان به پارلمان؟ چرا در ایران امکان ندارد!

کان آتالای که اولین نامزد حزب کارگران ترکیه در منطقه زلزله زده هاتای بود به عنوان نماینده پارلمان انتخاب می شود و بر طبق قوانین ترکیه پس از نهایی شدن نتایج انتخابات از زندان آزاد خواهد شد تا به خدمت در پارلمان بپردازد.

مطالعه »
بیانیه ها

حمله به مرزبانی سراوان و ترور مرزبانان را محکوم مى‌کنیم!

ما از مرزبانان جان‌باختهٔ میهن یاد می‌کنیم. سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) ضمن هم‌دردى با خانواده‌هاى جان‌باختگان و مردم ایران این اقدام تروریستى را شدیداً محکوم مى‌کند.

مطالعه »
پيام ها

حمله به مرزبانی سراوان و ترور مرزبانان را محکوم مى‌کنیم!

ما از مرزبانان جان‌باختهٔ میهن یاد می‌کنیم. سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) ضمن هم‌دردى با خانواده‌هاى جان‌باختگان و مردم ایران این اقدام تروریستى را شدیداً محکوم مى‌کند.

مطالعه »
بیانیه ها

حمله به مرزبانی سراوان و ترور مرزبانان را محکوم مى‌کنیم!

ما از مرزبانان جان‌باختهٔ میهن یاد می‌کنیم. سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) ضمن هم‌دردى با خانواده‌هاى جان‌باختگان و مردم ایران این اقدام تروریستى را شدیداً محکوم مى‌کند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

قانون «ضد ترور» دولت سوئد را محکوم کنیم!

خصیصه جمهور مردم و گذری برکودتای ۳۰ خرداد ۶۰

کیهان‌‌شناسی کوانتومی

نحوۀ حل مشکلات گذرگاه بین‌المللی شمال-جنوب!

دست‌کم ۱۴۲ تن در ماه گذشته اعدام شدند!

با ریزش عناصر و آیادی رژیم چه کنیم؟