دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۱۶

دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۱۶

کدام شما…؟

تقديم مى‌کنم، با عشق و دردى مشترک به خواهرم مريخ و تمام همسران جانباختگان که با فاجعه تابستان سال ۶۷ درد و رنجشان جاودانه شد.

مرا دردیست اندر جان اگر گویم زبان سوزد اگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد 
سخن بگویید زبان بگشایید اى شمایانى که زبان‌ها را بریدید و تاریکى دل‌هاتان را همچون چادر وحشت بر سرتاسر ایران گستردید. 
در هجدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسى اینبار سخنى متفاوت دارم با اشخاصى متفاوت. 
اینبار سخن من با زنان، مادران و فرزندان این جانباختگان نیست. 
اینبار روى سخن من با کسانی‌ست که اکنون فریاد آزادى بیان، آزادى زندانیان سیاسى، آزادى عقیده و لزوم اجرای حقوق بشر را سر داده‌اند. 
روى سخن من با شما اصلاح‌طلبان حکومتى و غیر حکومتى ست. 
از آقاى خاتمى، حجاریان، عبدالله نورى، مصطفى معین گرفته تا آن وزارت اطلاعاتى‌ها و پاسدارانى که در زندان‌هاى رژیم جمهورى اسلامى انجام وظیفه مى‌کرده و مى‌کنند. 
.با کسانى است که به نحوى جمهورى اسلامى را یارى داده‌اند 
بگویید کدام شما به طبیعى ترین خواست ما خانواده‌ها جوابى داده‌اید؟ 
کدام شما قبر و گورى از عزیزان ما به ما نشان داده‌اید؟ 
کدام شما وصیتى، دلیلى براى این کشتار به ما داده‌اید؟ 
کدام شما بدوى‌ترین حقوق انسانى ما و این جان‌باختگان را به رسمیت شناخته‌اید؟ 
کدام شما نشانه‌اى از عدم رضایت خودتان با این کشتارها رو کرده‌اید؟ 
کدام شما خواهان اعاده حیثیت به این جان‌باختگان شده‌اید؟ 
کدام شما به حضور زنان و بچه‌ها در زندان‌ها اعتراض کرده‌اید؟ 
به فرزندان ما حق دیدار فرزند را نمیدادید پیشکشتان، لااقل آنها را با ما در یک سلول نمى‌انداختید! 
ولى با کدام منطق و احساس بشرى زندان در زندان براى مادران ساختید؟ 
آیا هرگز به رنج و درد و تلاش مادرى اندیشیده‌اید که علاوه بر تحمل شکنجه و رنج زندان باید جوابگوى شکم گرسنه فرزندانش و چشمان از حدقه بیرون آمده از وحشت آنان باشد؟ 
آیا هرگز اندیشیده‌اید که ضجه‌هاى انسانى دیگر را شنیدن چقدر جانکاه و جانسوز است؟ 
آیا اندیشه کرده‌اید به عمق استیصال مادر که که از این درد جانکاه مى‌سوزد و ترس و وحشت را در نگاه فرزندانش نظاره مى‌کند؟ 
کدام انسانى با انسان دیگر، کدام مردى با مردى دیگر آن مى‌کند که شما با ما کردید؟ 
کدام شما به حضور زنان حامله در زندان معترض بودید؟ 
کدام شما معترض بودید که زنى حامله را ١١ روز بعد از دستگیرى به عنوان زنى بد کاره به بیمارستان ببرند و بلافاصله پس از وضع حمل در حالى که ردى از خون پشت سرش به جا مى گذارد همراه با نوزاد به سلول برگردانید، جایى که دخترى ٢ سال و نیمه در انتظار مادر است!! 
کدام شما به وجود بچه سه ماه در زندان اعتراض کردید؟ 
کدام شما رحم به دل داشتید که بگویید بچه سه ماه نباید ١۵ روز یکبار براى ده دقیقه هواخورى و نور آفتاب داشته باشد، تازه اگر پدر و مادر مورد خشم و غضب قرار مى‌گرفتند هوا و نور را از فرزندان ما دریغ مى‌کردید. 
کدام شما به مویرگ‌هاى بیرون زده چشمان پر آبى که از بس در سلولهاى کمیته مشترک از هوا و نور محروم بودند و تاب نور خورشید را نداشتند اعتراض کردید؟ 
کدام شما گفتید و اندیشیدید که نان خشککى که دستان مهربان زندانى دیگرى روى دیوار دستشویى ها گذاشته بود وبا آب دهان مادر نرم مى گشت تا به دهان بچه شیرخواره‌اش فرو رود غذاى مناسبى براى کودک نیست؟ 
کدام شما به عمق درد و رنج این مادر اندیشه کردید؟ 
کدام شما اندیشیدید که جملاتى مثل بازجویى داریم، دادگاه داریم، درس‌هاى زیبایى براى یک دختر شیرین‌زبان ٢ ساله نیست؟ و عجب این دختر شیرین آرزوى بازجویى داشت 
چون اگر بازجو سر حال بود با شیرین زبانی‌هایش مى‌توانست در دل سنگ بازجو اثر کند و براى چند دقیقه بابایش را ببیند. 
کدام شما به سطلى براى قضاى حاجت ٢ بچه در گوشه یک سلول یک و نیم در دو مترى که از بدو تاسیس نور آفتاب به خود ندیده بود اعتراض کردید؟ 
کدام شما دغدغه تنفس این هواى مسموم را براى بچه‌ها داشتید؟ 
کدام شما اعتراض کردید به این رفتار حیوانى که با تریلى به خانواده‌هاى بهترین فرزندان این خلق یک ساک و یا دو ساک تحویل دادند؟ 
کدام شما به دستگیری‌ها و مزاحمت‌هاى پى در پى ما خانواده‌ها در خاوران اعتراض کردید؟ 
کدام شما از رنج من مادر، من همسر پس از ١٨ سال مطلع شده‌اید؟ 
کدام شما مى‌توانید به شمع سوخته وجود ما قسم یاد کنید و دم از بخشش و فراموش نکردن بزنید؟ 
ما با صداى رسا رو در روى شما سخن مى‌گوییم. از شما مى‌خواهیم که گوشه‌اى از آنچه را که ما نمى‌دانیم آشکار کنید،و ننگ آنچه را در خلوت، در تاریکى شب در سیاه‌چال‌هاى زندان‌هایتان در حق عزیزان ما روا داشتید بیان کنید. 
آنوقت ما چشم در چشم شما فریاد خواهیم کرد ما فراموش نکرده‌ایم و نخواهیم کرد مرحمت نموده خود راهى براى فراموشى به ما نشان دهید.

سه شنبه ۷ شهریور ١٣٨۵

تاریخ انتشار : ۷ شهریور, ۱۳۸۵ ۱۲:۴۰ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

در گرامیداشت ٨ مارس روز جهانی زن، گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در سامانۀ کلاب‌هاوس برگزار می‌کند. مهمانان برنامه: نیره توکلی، هرمینه هورداد، شهناز قاراگزلو، زری صدرنشین، بیژن میثمی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

عدم شرکت و تحریم انتخابات در ایران یک کنش اجتماعی فعال و مدنی بود و مردم اگاهانه و با هدف مشخص به پای صندوق رای نرفتند؛ و این کنش اجتماعی هیچ ربطی با بی‌تفاوتی مردم غرب به انتخابات ندارد.  این دو زمینه های اجتماعی مختلفی دارند و ربط این دو به هم یک حقه و کلک سیاسی است.

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

مسلماً انتخابات در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، کم‌ترین تاثیری بر زندگی روزانه مردم ندارد و همواره نیز پرسروصداترین اتفاق در کشور است که چندین ماه فضای رسانه‌ای و حتی خیابانی ایران را تسخیر می‌کند و هر چه جلوتر آمده‌ایم، این تاثیر کم‌تر و آن سر و صدا اعتراضی مردم بیش‌تر شده است.

عشق گفت بنویس، من نوشتم

وقتی که به تو فکر می کنم، لبخندت باران می شود;
نگاهت زلال و زلال، و من چه بی پروا، می چینم آن لبخند را.

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

سلب حق اسکان دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه علامه طباطبایی

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

عشق گفت بنویس، من نوشتم

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه