(نیویورک) – دیده بان حقوق بشر دیروز ۲۸ نوامبر ۲۰۱۱ اعلام کرد “مقامات ایران باید علاوه بر رسیدگی سریع و محافظت کامل از خطرات و حملاتی که با سو قصد به جان آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی انجام شده است، تضمین دهند و اجازه دهند که او مراقبت های پزشکی را در خارج از زندان دنبال کند. آقای بروجردی روحانی برجسته شیعه ۵۳ ساله که سیستم مذهبی حکومت را مورد نکوهش و انتقاد قرار داده است، از شرایط وخیم سلامت جسمی رنج می برد.
یکی از منابع نزدیک به آقای بروجردی و خانواده وی به دیده بان حقوق بشر گفت که در تاریخ ۱ آذرماه ۱۳۹۰ (۲۲ نوامبر ۲۰۱۱) یکی از هم سلولی های ایشان تلاش کرده است که وی را طی یک درگیری مشکوک به قتل برساند. خانواده و طرفداران آقای بروجردی مدت طولانی است که از شرایط خطرناک و غیر استاندارد محل حبس آقای بروجردی شامل حبس ایشان همراه با هم سلولی های وحشی و آدمکش که محکوم به قاچاق مواد مخدر و جرم های سنگین هستند، شکایت دارند.
خانم سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر، گفت: “ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طور جدی نگران هستیم. مقامات رژیم علاوه بر ممانعت از رسیدگی پزشکی و مراقبت های درمانی ضروری این زندانی، به علت عدم محافظت از وی در مقابل حملات و سو قصد های جانی، آشکارا با جان ایشان بازی می کنند.”
آقای بروجردی در بند ۳۵۰ زندان اوین در حال گذراندن ششمین سال از دوران محکومیت ۱۱ ساله خود می باشد؛ حکمی که اتهامات آن هرگز منتشر نشد. طرفداران و اعضای خانواده او گزارش داده اند که حداقل در دو مورد حادثه روی داده، هم سلولی های ایشان به آقای بروجردی حمله کرده و جان این روحانی را به طور جدی مورد تهدید قرار داده اند.
نیروهای امنیتی حکومت، آقای بروجردی و ده ها نفر از حامیان او را در ۸ اکتبر ۲۰۰۶ (۱۶ مهرماه ۱۳۸۵) در پی هجوم همه جانبه به منزلش بازداشت کردند. منابع نزدیک به آقای بروجردی به دیده بان حقوق بشر گفتند که مقامات حکومت بارها آقای بروجردی را تنها به دلیل دیدگاه هایش که دین اسلام را جدا از حکومت می داند، مورد آزار و اذیت و پیگرد قرار دادند. از هنگام بازداشت او تاکنون، آقای بروجردی تبدیل به یک منتقد دگراندیش جمهوری اسلامی و تئوری ولایت فقیه یا رهبری حکومت توسط فقها شده است، چرا که این تئوری تاییدی بر ایده حکومت کردن یک رهبر مذهبی شیعه بر کشور می باشد.
مقامات قویا از دسترسی آقای بروجردی به وکیل منتخب خود در طی جلسات محاکمه اش در سال ۲۰۰۷ که در دادسرای ویژه روحانیت و پشت درهای بسته برگزار می شد، جلوگیری کرده اند. منابع موثق به دیده بان حقوق بشر گفتند که مقامات قضایی آقای بروجردی را به اتهام های متعدد امنیتی از جمله “محاربه”- جنگ با خدا- متهم کردند که این اتهام به تنهایی بر اساس قوانین ایران مجازات مرگ را در پی دارد. بعدها دادگاه تجدید نظر حکم مرگ را به ۱۱ سال زندان کاهش داد.
دادسرای ویژه روحانیت توسط آیت الله روح الله خمینی بنیانگزار جمهوری اسلامی تاسیس شد تا روحانیون مخالف اعم از شیعه و غیر شیعه را محاکمه نماید. این نهاد مستقل از قوه قضاییه ایران عمل می کند و به هیچ یک از اصول قانون اساسی ملتزم و پایبند نیست. از زمان تاسیس این نهاد، دادسرای ویژه روحانیت ده ها روحانی مخالف و اصلاح طلب را محاکمه و محکوم به زندان کرده است که این محاکمات بر اساس اتهاماتی مانند توهین به ارزش های اسلامی، تبلیغ بر علیه نظام و حتی ارتداد که مجازات آن مرگ می باشد، صورت گرفته است.
چندین منبع آگاه به دیده بان حقوق بشر گفتند که مقامات ایران تاکنون از ارائه اطلاعات لازم به عموم مردم در مورد دلیل پیگرد و محکوم کردن آقای بروجردی خودداری نموده اند. مقامات اکیدن از حق داشتن ملاقات های مرسوم برای آقای بروجردی جلوگیری کرده اند و به طور مکرر اعضای خانواده و طرفداران وی را مورد آزار و اذیت، مصادره اموال، بازداشت و حبس قرار داده اند.
آقای بروجردی مکررن از کم شدن بینایی چشم، بیماری پارکینسون، دیابت و فشار خون بالا رنج می برد. یکی از منابع نزدیک به ایشان به دیده بان حقوق بشر گفت مقامات از درمان بیماری قلبی آقای بروجردی که منجر به بیماری پولموناری ادما یا تجمع آب در ریه شده است ممانعت بعمل آورده اند. او گفت پزشکان زندان اوین به آقای بروجردی گفتند که او لازم است در یک بیمارستان خارج از زندان تحت درمان قرار گیرد، لیکن مقامات همواره از صدور مجوز برای درمان مناسب ایشان در خارج از زندان جلوگیری می کنند.
در یک نامه سرگشاده که در تاریخ ۱ اکتبر انتشار یافت، گروهی از فعالان حقوق بشر نگرانی خود را از وخیم تر شدن شرایط جسمی و سلامتی آقای بروجردی بیان داشته و اعلام کردند که “او در معرض غیر انسانی ترین اشکال شکنجه های جسمی و روانی قرار داشته است تا وادار شود بیانیه ای در انکار عقاید خود امضا نماید”. دیده بان حقوق بشر پیش از این، بازداشت آقای بروجردی را مورد نکوهش و انتقاد قرار داده بود و از مقامات ایران خواسته بود که به او اجازه دهند به مراقبت های پزشکی ضروری دسترسی داشته باشد.
قوانین بین المللی و همچنین قوانین داخلی ایران از مقامات زندان می خواهد که برای زندانیان مراقبت های پزشکی مناسب را فراهم سازند. حداقل مقررات استاندارد سازمان ملل متحد برای درمان زندانیان، مسوولین را ملزم می سازد که زندانیان نیازمند به درمان توسط متخصصین ویژه را به انستیتو های تخصصی و همچنین بیمارستان های مجهز اعزام نمایند. علاوه بر این، مقررات سازمان های زندان های ایران، بیان می کند که زندانیان در صورت لزوم باید به بیمارستان های خارج از زندان منتقل شوند تا تحت درمان پزشکی مناسب قرار گیرند.
خانم ویتسون گفت: “در طی چند سال گذشته، زندانیان سیاسی دیگری در زندان های ایران در اثر بدرفتاری، شکنجه و یا کوتاهی در درمان پزشکی فوت کرده اند. اگر آقای بروجردی مورد حمله و سو قصد جانی قرار گیرد و یا سلامتی وی به دلیل عدم دسترسی به مراقبت های پزشکی به خطر افتد، دستان مقامات ایرانی به خاطر این جنایت، خون آلود خواهد بود.”
