آمریکا تا کی می خواهد این هزینە را تحمل کند؟

روز گذشتە، بە رغم مخالفت شدید اوباما و ناتان یاهو نخست وزیر اسراییل با تقاضای برسمیت شناختن، کشور مستقل فلسطین توسط مجمع عمومی سازمان ملل، محمود عباس رئیس تشکیلات خودمختار فلسطین درخواست برسمیت شناختن کشور مستقل فلسطین را تسلیم بانکی مور دبیر کل سازمان ملل کرد.

باراک اوباما، کە بنظر می رسد در این زمینە محافظە کارانە تر از کلینتون رفتار می کند، در سخنرانی افتتاحیە خود، کە در آغاز کار مجمع عمومی انجام داد، با درخواست محمود عباس و تصویب تقاضای رییس جمهور حکومت خود مختار در مجمع عمومی بە شدت مخالفت کرد و با ر دیگر دفاع یک جانبە و نامحدود دولت آمریکا از اسرائیل توسط آمریکا را کە در دوران زمامداری کلینتون اندکی متوازنتر شدە بود، مورد تاکید قرار داد وبر خلاف سخنرانی سال گذشتە خود کە از همین تریبون ایراد نمود و در آن باگفتن: ” من از دنیا درخواست می کنم کە برای برسمیت شناختن کشور مستقل فلسطین تا دوازدە ماە آیندە با هم همراە شوند”، تشکیل دولت مستقل فلسطین را منوط بە توافق دو طرف فلسطینی و اسرائیلی و رفع نگرانی های امنیتی اسرائیل نمود. وی مخالفت خویش را بدین گونە بیان کرد: ” راە حل میانەای برای حل این مناقشە وجود ندارد. رسیدن بە صلح محتاج تلاش سخت است و از طریق صدور قعطنامە و بیانیە حاصل نمی شود. اگر صلح بە این آسانی بدست می آمد، می بایستی تا کنون بر قرار شدە بود. “وی در ادامە افزود: ” دوستی میان آمریکا و اسرائیل، یک دوستی عمیق و پایدار است. در هر توافق صلح پایدار، باید نگرانیهای امنیتی واقعی اسرائیل برسمیت شناختە شدە و رفع گردند. واقعیت این است کە اسراییل در میان همسایگانی قرار دارد کە بارها بە جنگ با آن برخواستە اند. من همچنان معتقدم، کە فلسطینی ها شایستگی داشتن کشور خاص خویش را دارند، اما این امر از طڕیق انجام مذاکرە میان طرفین و بە نتیجە رساندن مذاکرات میسر می گردد.”

گر چە معلوم نیست کە نخست وزیر اسرائیل و رییس جمهور آمریکا، کدام یک در این زمینە از هم خط و الهام می گیرند، ولی بهر جهت ناتان یاهو نخست وزیر اسرائیل نیز ضمن اعلام آمادگی برای ادامە مذاکرات و متهم کردن فلسطینی ها بە قطع مذاکرات با تکرار بخشی از استدلال های اوباما و مخالفت با برسمیت شناختە شدن دولت فلسطین، مخالفت دولت دست راستی اسرائیل با این امر را مورد تاکید قرار داد. وی مخالفت خویش با تقاضای عضویت دولت فلسطین در سازمان ملل را چنین توضیح داد: ” من برای بدست آوردن تشویق بە اینجا نیامدەام، برای گفتن حقایق آمدەام. صلح از طریق تصویب قطعنامە در سازمان ملل و پذیرش عضویت فلسطین بوجود نمی آید. صلح تنها از طریق انجام مذاکرات و بە سرانجام رساندن مذاکرات میان طرفین کسب خواهد شد. من دستم را برای صلح بە سوی همە همسایگان اسرائیل دراز می کنم.” ناتانیاهو در بخش دیگری از اظهارات خویش خواهان برسمیت شناختن دولت یهودی توسط فلسطینی ها شد. وی عامدانە از بکار بردن نام کشور فلسطین خوداری کرد و بجای آن از عناوین صلح و فلسطینی ها استفادە کرد.

نخست وزیر اسرائیل و باراک اوباما در حالی از انجام مذاکرات بعنوان راە کار اصلی حل مناقشە فلسطین و اسرائیل دفاع می کنند کە پس از گذشت بیست سال از آغاز مذاکرات صلح میان مقامات اسرائیلی و فلسطینی و پا در میانی های کشورهای مختلف، راە تداوم مذاکرات، بە رغم نرمش و مدارای مقامات فلسطینی، بدلیل زیادە خواهی ها و بهانە تراشی های مقامات اسرائیلی، بویژە از زمان بە قدرت رسیدن دولت راستگرای اسرائیل عملا متوقف شدە وحتی برخی از مقامات دولت اسرائیل، مانند لیبرمن وزیر امور خارجە  کنونی اسرائیل، توافقات دولتهای گذشتە با فلسطینی ها را نیز کە با وساطت متحدین و دوستان نزدیک اسرائیل بعمل آمدە، قبول ندارند و محدویت های فراوانی بر سر راە ادارە مناطق فلسطینی توسط دولت تحت رهبری محمود عباس بوجود آوردەاند.

درخواست فلسطینی ها، برای تشکیل دولت مستقل فلسطین و برسمیت شناختە شدن آن توسط سازمان ملل متحد، یک درخواست بر حق و عادلانە است کە علاوە بر پشتیبانی اکثریت قریب بە اتفاق مردم فلسطین از آن از حمایت اکثریت اعضا سازمان ملل نیز برخوردار است و در انطباق کامل با قطعنامە ۱۸۱، مصوب مجمع عمومی سال ۱۹۴۷سازمان ملل ، کە تشکیل دو دولت در فلسطین را تصویب کردە است قرار دارد. بهمین جهت این درخواست حق طلبانە، بە رغم مخالفت آمریکا و اسرائیل با آن، حتی اگر با وتو آمریکا مواجە شود، باز هم حامل دست آووردهای معینی برای فلسطینی ها و زیانهائی برای دولتهای آمریکا و اسرائیل در عرصە سیاست خارجی خواهد بود. تضعیف موقعیت و وجە دولت آمریکا و اسراییل در منطقە، در شرایط بحرانی کنونی بیش از آنکە در اثر این رفتار باعث رفع نگرانیهای دولت آمریکا و تقویت امنیت اسرائیل شود بە آنها زیان خواهند رساند. هزینە سیاست حمایت یک جانبە آمریکا از اسرائیل را بالا خواهد برد و بە گرایشات ضد آمریکایی دامن خواهد زد. آمریکا تا کی می خواهد این هزینە را تحـمل کند؟