آقای جین زیگلر، در سال ۱۹۳۲ در سوئیس متولد شد. بین سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۸ محقق و گزارشگر اصلی سازمان ملل درمورد تغذیه جهانی بود. هم اکنون عضو کمیته مشورتی حقوق بشر در سازمان ملل وهمچنین بعنوان استاد افتخاری جامعه شناس دردانشگاه ژنو تدریس میکند. این مصاحبه در روز ۲۰ مه در روزنامه پر تیراژ و سراسری “۲۰ ثانیه” چاپ شد.
س- در قرن ۲۱، هنوز مشکل رویارویی با گرسنگی ادامه دارد.علتش چیست؟
ج- این رسوایی قرن میباشد. طبق گزارش بنیاد کشاورزی وتغذیه سازمان ملل،در سال ۲۰۱۱، هر ۵ ثانیه یک کودک کمتر از ده سال از گرسنگی جانش را از دست می دهد. یک میلیارد ازجمعیت بشر از بیغذائی رنج می برد. همین ارگان تذکر می دهد که کشاورزی جهان می تواند تا ۱۲ میلیارد انسان را تغذیه کند، یعنی تقریبا دو برابر جمعیت کّل بشر. وقتیکه یک انسان از گرسنگی میمیرد، این به معنی قتل میباشد.
س- برای حل مشکل آیا اراده سیاسی وجود ندارد؟
ج- مشکل درعدم دسترسی به غذاست. ما در یک نظم وحشیانه جهانی زندگی میکنیم. بازار مواد غذایی توسط ده شرکت فراملیتی و بسیار توانا کنترل می شود، یعنی ۸۵% ذرت، برنج، روغن و…. در دست اینها است. در واقع، این دە شرکت، صاحب جهان هستند و آنها هستند، کە مرگ و زندگی، انسانها را در دست دارند. این وظیفە دولتهای دمکراتیک است، کە قدرت آنها را مهار و کنترول کنند.
س- چگونه؟
ج- انجام اینکار بسیار آسان است. با وضع قوانینی کە احتکار اقلامی مانند، ذرت، گندم، برنج و سایر مواد غذایی اصلی مورد نیاز بشر را مطلقا ممنوع نماید و اقدامات دیگری مانند، اصلاح قوانین مربوط بە بورس و در کنار آنها، محدود کردن سود واسطە های فعال در امر خرید و فروش محصولات کشاورزی و حذف آنها، لغو بدهی های خارجی کشورهای فقیر وسپردن مالکیت زمینهای کشاورزی بە کشاورزان بی زمین، راە حل هایی هستند کە می توانند، مسلە گرسنگی در جهان معاصر را حل کنند. این شرایط را انسانهای مخالف با بی عدالتی و تجاوز گری می توانند دگر گون کنند و سلطە شرکتهای فرا ملیتی را در هم بشکنند. این منصفانە نیست کە بیشترین سهم در آمد تولیدات کشاورزی، نصیب واسطە ها گردد و آنها، محصولات کشاورزی را از بومیان مفت بخرند و چند برابر دو بارە بە خود آنها آنرا بفروشند.
س- سوال این است کە از کجا باید آغاز کرد؟ اهداف مقدم کدام ها هستند ؟
ج- یکی از درامهای اصلی قیمت بسیار بالای مواد اولیه غذائی میباشد. تبهکاری بانکها، احتکار کنندگان بزرگ و دارندگان سرمایه های ریسکی با حرص فزایندە سود جویی، بازارهای مالی جهان را به فلاکت کشاندند. هجوم سرمایە گذاران بە بورسها برای خرید سهام شرکتهای تولید کنندە مواد غذایی پس از بحران مالی و اقتصادی، منجر بە افزایش تمرکز سرمایە در بخش کشاورزی و بالا رفتن قیمت محصولات کشاورزی گردید. یکی از پیامدهای این مسلە، از دست رفتن، قدرت خرید اندک بخش بزرگی از مردم در کشورهای فقیر و مرگ عدە زیادی در اثر نداشتن قدرت خرید شد. وقتی کە قیمت مواد غذایی بە این شکل بالا میرود و قدرت خرید عدە کثیری از مردم فقیراز دست میرود آنوقت، مرگ هم فرصت خودنمایی پیدا می کند. در واقع این یک نوع جنایت سازمان یافتە و کشتار جمعی انسانها است. بهمین جهت بود کە من پیشنهاد تشکیل دادگاهی ما نند نورنبورگ را برای محاکمە محتکران و عاملان گرانی مواد غذایی در این دادگاە دادم،
س- در اسپا نیا، اروپا، غرب و…،شهروندان میترسند که پس اندازهایشان را به خاطر نجات بانکها از دست بدهند. در این شرایط چکار باید کرد که مساله گرسنگی فراموش نشود؟
ج- فکر میکنم که امکان دارد یک خود خواهی موجه در این موقعیت به وجود آید. ولیاگر بحران تشدید شود، که خواهد شد، به نقطهای میرسیم که درآنجا آگاهی وجدان رشد میکند. اولین عکسالعمل، حفاظت ازخود است، ودومین عکسالعمل، سعی در درک کردن و سازمان دادن به یک دفاع عمومی است. دراین چالش همبستگی پیروز خواهد شد.
س- بنا بر این..؟
ج- بحران در اسپانیا و اروپا بسیاروخیم است و وجدانهای آگاە را تحریک میکند. مردم می خواهند بدانند چطور ممکن است که به یک چین موقعیتی رسید. واگر تحقیقتشان ادامه یابد به این نتیجه خواهند رسید که یک سرنوشت مشترک بین گرسنگی درآفریقا و رنج دراروپا وجود دارد. دشمن یکی است: الیگارشی مالی چند ملیتی. برای پایان دادن به دیکتاتوری جهانی سرمایه مالی احتیاج به شورش وجدانهای آگاه داریم. ازهمین جا میباشد که یک جبهه مشترک همبستگی و مقاومت بین قارهها متولد می شود.
س- نقش جنبش ۱۵ – مە ( جنبش جوانان اسپانیایی معروف به جنبش ۱۵-م) چیست؟
ج- بسیار جالب است. جالبترین جنبش در اروپاست. جوانان امید جامعه هستند. شورش وجدانها ی آگاە، در اروپا شروع میشود واسپانیا پیشگام آن است.
س- فکر میکنید که در مقابل خودکشی جهان سرمایه داری قرارداریم؟
ج- این مدل درهم شکسته است و سرمایه داری در پایان راە قرار دارد.
س- به کدام سومیرویم؟
ج- یک شورش شروع خواهد شد واین اصل موضوع است. ولی پروسه انقلابی بسیارنا مشخص است. میدانیم کدام آینده را جستجومیکنیم: خو کفایی مواد غذائی، آزادی فردی، دولت قانونی، امنیت….، ولی چگونگی دستیابی به این اهداف معلوم نیست. همانطور که شاعر معروف اسپانیایی، آنتونیو ماچادو، خطاب به راه پیمایان گفت: جادهای وجود ندارد، جاده با راه پیمایی ساخته می شود.
س- بعضی ها، سازمان ملل را بعنوان یک نهاد بروکراتیک و کم عمل میدانند .
ج- این کمی تراژدی به نظر میرسد. سازمان ملل بدون اعتبار نمیتواند کاربرد داشته باشد.
