سرانجام پس از کشمکش های بسیار، شورای حکام بین المللی انرژی اتمی با تصویب قطعنامه پیشنهادی اتحادیه اروپا، راه واگذاری پرونده اتمی ایران به شورای امنیت سازمان ملل را گشود. این قطعنامه از میان ۳۵ عضو شورای حکام تنها با مخالفت ونزوئلا روبرو شد و با ۲۲ رای موافق و ۱۲ رای ممتنع به تصویب رسید. هیچیک از کشورهائی که در شورای امنیت از حق وتو برخوردارند به مخالفت با آن برنخواستند. بدین ترتیب با تصویب این قطعنامه، لبه تیغ سیاست تحریم گردن حاکمان نابخرد رژیم را نشانه گرفته است که با اجرای آن بیش از چیز این منافع مردم ایران است که در معرض تهدید قرارمی گیرد.
ارجاع پرونده به شورای امنیت به این دلیل است که مسئولیت حفظ صلح و امنیت بین المللی به این ارگان سپرده شده و حکومت ایران با فعالیت های پنهانی هسته ایش، امنیت جهانی را در معرض تهدید قرار می دهد. برای بازداشتن ایران از فعالیت های هسته ای خود این نخستین باراست که به مدیرکل آژانس برای دسترسی به اشخاص، مراکز و اسناد از جمله برخی کارگاه های نظامی ایران، اختیاراتی فراتر از اختیارات معمولش داده شده است. همچنین از ایران خواسته شده است تعلیق دائمی و کامل تمامی فعالیت های مربوط به غنی سازی را به پذیرد و اجرا نماید.
دفاع سردمداران حکومت از حق غنی سازی اورانیوم برای سوخت چرخه های هسته ای که تحت لوای دفاع از منافع ملی صورت می گیرد، با منافع مردم ایران سازگار نیست. منافع مردم ایران را بیش از هر چیز حضور و ادامه این حکومت و سیاست های ماجراجویانه بین المللی و سرکوبگرانه داخلی اش به خطر انداخته و در معرض خطر قرار می دهد. این حکومت غیر قانونی وغیر متعارف است و به کمک سرکوب و سرنیزه و با تکیه بر مافیای نظامی و مالی در قدرت مانده است. منافع مردم ایران را قبل از هرچیز در این دوره، سخنان تحریک آمیز احمدی نژاد رئیس جمهور، متکی وزیر امور خارجه و لاریجانی مسئول برنامه هسته ای ایران به خطر انداخته است. اینان چنان ناشیانه و بی خردانه لب به سخن گشوده اند که در مدت کوتاهی توانستند حتی مخالفان ارجاع پرونده اتمی ایران را در موضع موافق و ممتنع قرار دهند. زمانی که روزنامه کاملا وابسته به حکومت، کیهان با خشک مغزی اعلام می کند که “ارجاع پرونده به شورای امنیت نه فقط به زیان کشورمان نخواهد بود، بلکه دستاوردهای در خور توجهی نیز خواهد داشت” چه نیازی است به” توطئه بیگانه” مسئولیت اصلی بحران هسته ای ایران متوجه جمهوری اسلامی است. نخستین قربانیان سیاست های ماجراجویانه این حکومت نیز مردم ایران اند. این بحران با این حکومت ناساز با جهان متمدن زاده شده و تا کوتاه کردن دستش از قدرت نیز با افت و خیز تداوم خواهد داشت. راه حل فروکش موقتی بحران، فشار داخلی و بین المللی برای متوقف کردن برنامه هسته ای حکومت و تعلیق غنی سازی اورانیوم از سوی جمهوری اسلامی است. این رژیم طی سالها حکومت خود نشان داده است که جز زبان زور و فشار به هیچ معیاری پای بند نیست. برای وادار کردن جمهوری اسلامی به پذیرش معیارهای شناخته شده ومقبول جهانی به یک حرکت وسیع و مشترک در سطح ملی و بین المللی نیازمندیم.
ما خواهان جهانی عاری از سلاح های کشتار جمعی هستیم. خاورمیانه یکی از مناطقی است که حکومت های بنیادگرا آنرا به انبار باروتی مسلح به اتم تبدیل کرده اند. بدون خلع سلاح کشورهای منطقه از سلاحهای مرگبار، جهان روی آرامش و صلح به خود نخواهد دید.
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
حزب دموکرات کردستان ایران
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
کو مه له – سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان ایران
پنجم مهر ۱۳۸۴ برابر با ۲۷/۰۹/۲۰۰۵
